Welcome
to IHU Open Access Repository
Κοινότητες στο Ιδρυματικό Αποθετήριο
Επιλέξτε μια κοινότητα για να περιηγηθείτε στις συλλογές της.
Πρόσφατες Υποβολές
Η Τεχνητή Νοημοσύνη ως Εργαλείο Ανάπτυξης στην Εκπαιδευτική Διαδικασία στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας
(ΔΙΠΑΕ, 2025-07) Αναστασιάδου, Αιμιλία; Πασχαλούδης , Δημήτριος; Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, Τμήμα Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων
Η παρούσα εργασία εξετάζει τις στάσεις, αντιλήψεις και πρακτικές των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης ως προς τη χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης (Τ.Ν.) στη διδακτική πράξη. Η έρευνα διεξήχθη με ποσοτική μεθοδολογία, μέσω δομημένου ερωτηματολογίου κλειστού τύπου, το οποίο συμπλήρωσαν 153 εκπαιδευτικοί από την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Η ανάλυση των δεδομένων περιλάμβανε περιγραφική στατιστική, ελέγχους υποθέσεων και συσχετίσεις.
Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί διατηρούν θετική στάση απέναντι στην Τ.Ν., αναγνωρίζοντας τη συμβολή της στην εξατομίκευση της διδασκαλίας, στη μείωση του φόρτου εργασίας και στη συνεργατική μάθηση. Παράλληλα, αναδεικνύεται η ανάγκη επιμόρφωσης, καθώς και η ύπαρξη εμποδίων, όπως η έλλειψη τεχνογνωσίας ή τεχνικής υποστήριξης. Επιπλέον, παράγοντες όπως η ηλικία, η ειδικότητα και η εκπαιδευτική εμπειρία σχετίζονται με τις στάσεις και προθέσεις ενσωμάτωσης της Τ.Ν.
Η μελέτη συμβάλλει στην κατανόηση των προϋποθέσεων και των δυσκολιών που συνοδεύουν τη διείσδυση της Τ.Ν. στην εκπαίδευση, προσφέροντας χρήσιμα δεδομένα για χάραξη πολιτικής και σχεδιασμό στοχευμένων επιμορφωτικών παρεμβάσεων.
Το εργασιακό άγχος ως παράγοντας αποδοτικότητας ή μη, στον χώρο της δημόσιας υγείας, στην μετά covid εποχή: η περίπτωση του Διοικητικού προσωπικού στο ΠΓΝ "Αττικόν"
(ΔΙΠΑΕ, 2025-01) Αμανατίδου, Ευδοξία; Κωνσταντινίδης , Χρήστος; Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, Τμήμα Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων
Η πανδημία covid-19 επηρέασε καθοριστικά την ποιότητα ζωής αλλά και τις συνθήκες εργασίας του ιατρονοσηλευτικού και διοικητικού προσωπικού, των νοσοκομείων ανά τον κόσμο. Οι έρευνες που έγιναν εκείνη την περίοδο κατέδειξαν πλήθος παραγόντων που οδήγησαν στην εμφάνιση προβλημάτων άγχους και κατάθλιψης των εργαζομένων, σε διάφορα νοσοκομεία και στην Ελλάδα. Οι μελέτες όμως, στην μετά covid εποχή, για τα επίπεδα άγχους των εργαζομένων στο χώρο της υγείας είναι περιορισμένες και επικεντρώνονται κυρίως στο κλάδο των νοσηλευτών και λιγότερο των διοικητικών υπαλλήλων που εργάζονται στα δημόσια νοσοκομεία. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνηθεί κατά πόσο έχει ενταθεί το εργασιακό άγχος του διοικητικού προσωπικού, στην μετά covid εποχή και πώς αυτό συνδέεται με την αποδοτικότητα των εργαζομένων στο χώρο της δημόσιας υγείας.
Η μεθοδολογία στηρίζεται στην πρωτογενή έρευνα με τη χρήση σταθμισμένου ερωτηματολογίου, βασιζόμενου στη κλίμακα HADS -Hospital Anxiety and Depression Scale. Το ερωτηματολόγιο απευθύνεται στο διοικητικό προσωπικό του Π.Γ.Ν. Αττικόν και αποτελεί το δείγμα του πληθυσμού με τυχαία επιλογή.
Με κριτήριο τη βαθμολογία που συγκεντρώθηκε στη κλίμακα HADS τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το 54,2% των συμμετεχόντων είναι σε επίπεδο κανονικό, ως προς την κλίμακα άγχους, το 20,8% κρίνεται οριακή περίπτωση και το 25% παρουσιάζουν ενδείξεις ύπαρξης αρκετά σοβαρής κατάστασης άγχους. Αντίστοιχα είναι τα ποσοστά και στην Κλίμακα Κατάθλιψης, όπου το 62,5% έχει βαθμολογία κανονική, το 15% θεωρείται οριακή περίπτωση, ενώ το 22,5% φαίνεται ότι βιώνει σοβαρή περίπτωση κατάθλιψης.
Από τα συμπεράσματα διακρίνουμε ως παράγοντες που συσχετίζονται με την βαθμολογία στην Κλίμακα Άγχους, την ηλικιακή ομάδα, την οικογενειακή κατάσταση, την ύπαρξη τέκνων, τον αριθμό τέκνων και τα χρόνια προϋπηρεσίας στο χώρο της υγείας, γενικότερα. Αντίστοιχα, οι παράγοντες που συσχετίζονται με την βαθμολογία στην Κλίμακα Κατάθλιψης είναι η ηλικία, το επίπεδο εκπαίδευσης, ο αριθμός τέκνων, τα χρόνια προϋπηρεσίας ευρύτερα στο τομέα της υγείας, το ωράριο εργασίας στο ίδιο τμήμα και τέλος η σχέση εργασίας (μόνιμος υπάλληλος, συμβασιούχος κλπ)
Οι αντιλήψεις των εκπαιδευτικών σχετικά με την ετοιμότητα στη διαχείριση κρίσεων στα σχολεία πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης: η περίπτωση των σχολείων του νομού Χανίων
(ΔΙΠΑΕ, 2025) Αλμπάνης, Χριστόδουλος; Χαρίσιος , Αχίλλας; Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, Τμήμα Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων
Η παρούσα διπλωματική εργασία, μελετάει της αντιλήψεις των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης του νομού Χανίων σχετικά με την ετοιμότητα τους, στη διαχείριση κρίσεων στο σχολικό περιβάλλον. Οι διάφορες κρίσεις που μπορούν να ξεσπάσουν στα σχολεία ποικίλουν ανάμεσα σε φυσικές καταστροφές, περιστατικά βίας, κάποια ενδεχόμενη απώλεια κάποιου μαθητή ή κάποιου εκπαιδευτικού και διάφορες άλλες έκτακτες καταστάσεις. Η ετοιμότητα του εκπαιδευτικού προσωπικού για την πρόληψη, την ταχεία αντίδραση αλλα και την αποκατάσταση των συνεπειών που προκύπτουν από μια κρίση, αποτελεί ένα πολύ σημαντικό παράγοντα για την διασφάλιση της ψυχικής σταθερότητας της ομάδας του αλλα και την συνέχεια του παιδαγωγικού έργου. Η έρευνα που πραγματοποιήθηκε ήταν ποσοτική και έγινε αξιοποίηση του ερωτηματολογίου που βασίζεται στο μοντέλο School Crisis Management Cometencies Surve (SCMCS), με βασικό στόχο να διερευνηθούν οι τέσσερις βασικές διαστάσεις της ετοιμότητας: η πρόληψη, η ετοιμότητα, η παρέμβαση και η αποκατάσταση. Το δείγμα αποτελείται από 50 εκπαιδευτικούς του νομού Χανίων. Τα βασικά ερευνητικά ερωτήματα προσανατολίζονται στο κατά πόσο τα δημογραφικά στοιχεία των εκπαιδευτικών σχετίζονται με την ετοιμότητα να επιλύσουν μια κρίση, σε τι βαθμό είναι εξοικειωμένοι με τις διαδικασίες διαχείρισης κρίσεων και ποια πηγή γνώσης βοηθάει σε αυτή την εξοικείωση τους. Τα αποτελέσματα που συλλέχθηκαν και αναλύθηκαν, ανέδειξαν την έλλειψη επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών σε ζητήματα διαχείρισης κρίσεων και τη σημαντική διαφοροποίηση που υπάρχει σχετικά με την ετοιμότητα τους, με βάση την ηλικία τους και την εκπαιδευτική τους εμπειρία. Η έρευνα προβάλει την ανάγκη που υπάρχει για συστηματική επιμόρφωση αλλά και θεσμική ενίσχυση της ετοιμότητας των σχολείων πάνω στην αντιμετώπιση μιας κρίσιμης κατάστασης.
Η Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση στη διοίκηση της Δημόσιας Υγείας
(ΔΙΠΑΕ, 2025-01) Αλεξίου, Βικτώρια-Στυλιανή; Τσουρέλα , Μαρία; Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, Τμήμα Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων
Η ηλεκτρονική διακυβέρνηση αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες του σύγχρονου μετασχηματισμού της δημόσιας διοίκησης, στοχεύοντας στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας, της διαφάνειας και της προσβασιμότητας στις δημόσιες υπηρεσίες. Στο πλαίσιο της διοίκησης της δημόσιας υγείας, η αξιοποίηση τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών (ΤΠΕ) συμβάλλει σημαντικά στη βελτίωση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας, στην ορθολογική χρήση των πόρων και στη διευκόλυνση της επικοινωνίας μεταξύ πολιτών, επαγγελματιών υγείας και δημόσιων φορέων.
Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τη σημασία και την εφαρμογή της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης στη διοίκηση της δημόσιας υγείας, εστιάζοντας στα εξής:
• Τις τεχνολογικές λύσεις που εφαρμόζονται για τη διαχείριση πληροφοριών υγείας (όπως τα ηλεκτρονικά ιατρικά αρχεία, τα συστήματα τηλεϊατρικής και οι ψηφιακές πλατφόρμες εξυπηρέτησης πολιτών).
• Τις πολιτικές και τις στρατηγικές που αναπτύσσονται για την υποστήριξη της ψηφιοποίησης στη δημόσια υγεία, με έμφαση στην ενσωμάτωση καινοτόμων εργαλείων και στη βελτίωση της διοικητικής λειτουργίας.
• Τις προκλήσεις που ανακύπτουν, όπως η προστασία των προσωπικών δεδομένων, η ψηφιακή ανισότητα και η ανάγκη εκπαίδευσης του προσωπικού.
Μέσα από τη βιβλιογραφική ανασκόπηση , η εργασία καταδεικνύει ότι η ηλεκτρονική διακυβέρνηση μπορεί να αποτελέσει καταλύτη για την αναβάθμιση του συστήματος δημόσιας υγείας. Ωστόσο, επισημαίνεται ότι η επιτυχής εφαρμογή της εξαρτάται από τη συνεργασία μεταξύ κυβερνητικών φορέων, τεχνολογικών παρόχων και κοινωνικών εταίρων.
Συνολικά, η εργασία προτείνει συγκεκριμένες κατευθύνσεις για την ενίσχυση της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης στη δημόσια υγεία, με στόχο την αποτελεσματικότερη και ανθρωποκεντρική παροχή υπηρεσιών υγείας.
Διαμοιρασμός γνώσης με την βοήθεια διοικητικών διαδικασιών
(ΔΙΠΑΕ, 2025) Ακριτίδου, Στέλλα; Φωλίνας, Δημήτριος; Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, Τμήμα Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων
Τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρούνται διάφορες προσπάθειες ένταξης της διαχείρισης γνώσης στο Δημόσια τομέα με στόχο την ενίσχυση της παραγωγικότητας και την βελτίωση της αποδοτικότητάς του. Για να επιτευχθεί η διαχείριση της γνώσης απαιτούνται συγκεκριμένα βήματα όπως η δημιουργία, η διατήρηση / αποθήκευση, ο διαμοιρασμός και η εφαρμογή της γνώσης. Ο διαμοιρασμός γνώσης, που άλλοτε αναφέρεται ως «διανομή» ή «μεταφορά», αποτελεί κύριο συστατικό της διαδικασίας διαχείρισης της γνώσης, αφορά δε στην διαδικασία μάθησης των υπαλλήλων ενός οργανισμού, μέσω μετάδοσης πληροφοριών και εμπειριών που έχουν αποκτηθεί κατά την διάρκεια της εργασιακής τους πορείας. Λαμβάνει χώρα, μέσω της μεταξύ τους αλληλεπίδρασης αφενός αλλά και μέσω έντυπων και ηλεκτρονικών εγγράφων, μηνυμάτων και άλλης μορφής ειδοποιήσεων. Αποτελεί τον κατεξοχήν τρόπο με τον οποίο δίνεται η δυνατότητα στις υπηρεσίες να αξιοποιήσουν αποτελεσματικά τους πνευματικούς - γνωσιακούς πόρους που έχουν αναπτύξει και κατέχουν, προωθώντας μία οργανωσιακή κουλτούρα με επίκεντρο την γνώση. Ο επιτυχημένος διαμοιρασμός γνώσης δεν αναλώνεται σε απλές διαδικασίες επικοινωνίας αλλά, με χρήση της τεχνολογίας, συνίσταται στην επίκληση κάθε κεκτημένης γνώσης, καταδεικνύοντας ότι αφορά σε μια οργανωμένη διεργασία μάθησης. Γίνεται κατανοητό ότι σε περίπτωση που επιχειρηθεί συνδυασμός των μεθόδων διαμοιρασμού γνώσης με τα όσα υπαγορεύονται στο πλαίσιο της διοίκησης επιχειρηματικών διαδικασιών (ΒΡΜ), προάγεται καταρχήν η οργάνωση και βελτίωση των διαδικασιών, σε μεταγενέστερο δε χρόνο η διαχείριση της γνώσης, αφού η διοίκηση των επιχειρηματικών διαδικασιών στοχεύει, μέσα από την καταγραφή και παρατήρηση του συνόλου των απαιτούμενων για την ολοκλήρωση μιας διαδικασίας ενεργειών αλλά και μέσω άντλησης της σχετικής με την διαδικασία γνώσης, να βελτιώσει την εκτέλεση της διαδικασίας, λαμβάνοντας υπόψη την γνώση, τον ανθρώπινο παράγοντα και τις σχετικές αλληλοεξαρτήσεις.
Η παρούσα εργασία επιχειρεί την σύνδεση του διαμοιρασμού της γνώσης με την διοίκηση των επιχειρηματικών διαδικασιών στην μελέτη περίπτωσης της Διεύθυνσης Τεχνικών Έργων (ΔΤΕ) της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Η ΔΤΕ αποτελεί ιδανικό πεδίο έρευνας λόγω των ποικίλων αρμοδιοτήτων της και επομένως της πληθώρας διαδικασιών, του υψηλού επιπέδου έμπειρου προσωπικού της αλλά και της έλλειψης καθορισμένου συστήματος διαμοιρασμού γνώσης ή οργάνωσης διαδικασιών. Αποτελεί συνεπώς άγραφο πίνακα, στον οποίο υπάρχει δυνατότητα εφαρμογής διαφορετικών λύσεων, οι οποίες προσαρμοζόμενες στην επί της παρούσης απουσία σχετικού πληροφοριακού συστήματος, θα ενισχύσουν την πιθανότητα τελικής υιοθέτησής τους.