Τμήμα Διοίκησης Εφοδιαστικής Αλυσίδας

Μόνιμο URI για αυτήν την κοινότηταhttps://repository.ihu.gr/handle/11544/48546

Περιηγούμαι

Πλοήγηση Τμήμα Διοίκησης Εφοδιαστικής Αλυσίδας ανά Ημερομηνία έκδοσης

Φιλτράρετε τα αποτελέσματα ανά έτος ή μήνα
Τώρα δείχνει 1 - 1 από 1
  • Μικρογραφία εικόνας
    Τεκμήριο
    Σχεδιασμός τεχνολογικού οδικού χάρτη ψηφιακής μετάβασης στις δημόσιες ηλεκτρονικές προμήθειες με τη χρήση αναδυόμενων τεχνολογιών της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης, στο πλαίσιο των στρατηγικών προτεραιοτήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
    (ΔΙΠΑΕ, 2026-06-29) Μαβίδης, Αριστοτέλης; Φωλίνας, Δημήτριος; Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, Τμήμα Διοίκησης Εφοδιαστικής Αλυσίδας
    Η παρούσα διατριβή εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να επιλεγούν, να ιεραρχηθούν και να ενταχθούν αναδυόμενες τεχνολογίες στις δημόσιες ηλεκτρονικές προμήθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε να υπηρετούν τις στρατηγικές προτεραιότητες της Ένωσης, να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της δημόσιας διοίκησης και να υποστηρίζουν αποφάσεις που μπορούν να αιτιολογηθούν, να ελεγχθούν και να αναθεωρηθούν θεσμικά. Η διατριβή εκκινεί από τη διαπίστωση ότι για μια αναθέτουσα αρχή δεν αρκεί να γνωρίζει αν τεχνολογίες όπως η τεχνητή νοημοσύνη, η ανάλυση μεγάλων δεδομένων, το blockchain, το Internet of Things ή η ρομποτική αυτοματοποίηση διαδικασιών μπορούν να βελτιώσουν επιμέρους λειτουργίες μιας δημόσιας σύμβασης. Απαιτείται επίσης να μπορεί να τεκμηριώσει γιατί μια τεχνολογία είναι κατάλληλη για συγκεκριμένη φάση του κύκλου ζωής των δημοσίων συμβάσεων, ποιοι κίνδυνοι συνοδεύουν την εφαρμογή της και με ποια τεκμήρια η σχετική επιλογή μπορεί να ελεγχθεί εκ των υστέρων. Η διατριβή ανταποκρίνεται σε τρία αλληλένδετα ερευνητικά κενά. Πρώτον, τα υφιστάμενα τεχνολογικά roadmaps συχνά αποτυπώνουν την τεχνική ωριμότητα μιας τεχνολογίας, χωρίς να εξετάζουν επαρκώς τη διοικητική ετοιμότητα και τη θεσμική και νομική συμβατότητα της χρήσης της. Δεύτερον, δεν αποσαφηνίζουν επαρκώς τον τρόπο με τον οποίο κατανέμονται η ευθύνη, ο έλεγχος και η τεκμηρίωση όταν συνδυάζονται περισσότερες τεχνολογίες. Τρίτον, δεν παρέχουν σαφή μηχανισμό αναθεώρησης των αποφάσεων υιοθέτησης όταν μεταβάλλονται η τεχνολογική ωριμότητα, οι κίνδυνοι, οι διοικητικές δυνατότητες ή οι κανονιστικές απαιτήσεις. Για την αντιμετώπιση των κενών αυτών, η έρευνα αναπτύσσει έναν δυναμικό τεχνολογικό οδικό χάρτη, ο οποίος υποστηρίζει την επιλογή, την ιεράρχηση, τη σταδιακή ενσωμάτωση, την παρακολούθηση και την αναθεώρηση της υιοθέτησης αναδυόμενων τεχνολογιών στις δημόσιες προμήθειες, εντός του θεσμικού και πολιτικού πλαισίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η μεθοδολογική προσέγγιση εντάσσεται στη Design Science Research και στηρίζεται σε δύο διαδοχικούς γύρους τροποποιημένης Delphi, με είκοσι μία έγκυρες απαντήσεις σε κάθε γύρο. Ο δεύτερος γύρος λειτουργεί ως ανεξάρτητο στάδιο επιβεβαίωσης και εξειδίκευσης των ευρημάτων του πρώτου. Η εμπειρική διερεύνηση εξετάζει την καταλληλότητα των τεχνολογιών ανά φάση της σύμβασης, την προτεραιότητα υιοθέτησης, την τεχνολογική ωριμότητα, τη συνάφεια προς τους στόχους των δημοσίων συμβάσεων, την κανονιστική υποστήριξη, τους κινδύνους εφαρμογής και τις δυνατότητες τεχνολογικών συνεργειών. Τα ευρήματα συντίθενται μέσω του Composite Prioritisation Score, ο οποίος συγκεντρώνει τα βασικά κριτήρια αξιολόγησης σε έναν διαφανή και αναπαραγώγιμο δείκτη προτεραιότητας. Ο δείκτης υποστηρίζει την αιτιολόγηση του γιατί μια τεχνολογία μπορεί να προηγηθεί ή να μετατεθεί σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς να υποκαθιστά την τεκμηριωμένη διοικητική κρίση. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η ανάλυση μεγάλων δεδομένων, το Business Intelligence και επιλεγμένες εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης και μηχανικής μάθησης συνιστούν τις περισσότερο άμεσα αξιοποιήσιμες επιλογές, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχουν διοικητική ετοιμότητα και επαρκής θεσμική τεκμηρίωση. Η ρομποτική αυτοματοποίηση διαδικασιών είναι καταλληλότερη για επαναλαμβανόμενες διοικητικές εργασίες που βασίζονται σε προκαθορισμένους κανόνες και δεν απαιτούν σύνθετη αξιολογική κρίση. Το blockchain και το Internet of Things μπορούν να ενισχύσουν την ιχνηλασιμότητα και την παρακολούθηση της εκτέλεσης συμβάσεων, εφόσον διασφαλίζονται η διαλειτουργικότητα, η κυβερνοασφάλεια, η προστασία δεδομένων και οι αναγκαίες διοικητικές δεξιότητες για τη χρήση και τον έλεγχό τους. Η προτεινόμενη αρχιτεκτονική Dynamic Knowledge Graph RAG οργανώνει σε Γράφο Γνώσης δεδομένα σχετικά με τεχνολογίες, φάσεις συμβάσεων, κανονιστικές απαιτήσεις, κινδύνους, τεκμήρια και προϋποθέσεις εφαρμογής, αναπαριστώντας τα ως διασυνδεδεμένες και εκδόσιμες οντότητες γνώσης. Όταν εξετάζεται μια τεχνολογική επιλογή, η αρχιτεκτονική υποστηρίζει την ανάκτηση των σχετικών διαδρομών, τον έλεγχο των προϋποθέσεων ένταξης και την τεκμηρίωση του αν η τεχνολογία μπορεί να προχωρήσει, να δοκιμαστεί πιλοτικά, να μετατεθεί σε επόμενο στάδιο ή να ανασταλεί. Η διατριβή δεν ισχυρίζεται ότι παραδίδει ένα πληροφοριακό σύστημα έτοιμο για επιχειρησιακή χρήση. Προτείνει ένα εμπειρικά θεμελιωμένο πλαίσιο διοίκησης τεχνολογίας και δημόσιας πολιτικής, μέσα από το οποίο η τεχνολογική υιοθέτηση αντιμετωπίζεται ως οργανωμένη διοικητική επιλογή που πρέπει να αιτιολογείται, να ελέγχεται και να αναθεωρείται με βάση σαφή, ανιχνεύσιμα και θεσμικά επαρκή δεδομένα.