Διπλωματικές Εργασίες

Μόνιμο URI για αυτήν τη συλλογήhttps://repository.ihu.gr/handle/123456789/30722

Περιηγούμαι

Τώρα δείχνει 1 - 20 από 1095

Η σχολική διαμεσολάβηση στην εκπαίδευσηκαι η συμβολή της στην προσαρμογή και ένταξη των μαθητών στο σχολικό περιβάλλον - Η περίπτωση της Σιβιτανιδείου σχολής
(ΔΙΠΑΕ, 2026-10-02) Κατσαρδή, Γεωργία; Γούπος, Θεόδωρος; Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, Τμήμα Διοίκησης Οργανισμών, Μάρκετινγκ και Τουρισμού
Η προσαρμογή και η ένταξη στο σχολικό περιβάλλον είναι πολυδιάστατες έννοιες και δεν αφορούν μόνο στην μόρφωση των μαθητών αλλά και στη διάδραση που χαρακτηρίζει την σχέση των ίδιων των μαθητών αλλά και των μαθητών με τους καθηγητές τους,τη διεύθυνση του σχολείου αλλά και με τους γονείς. Η ανάπτυξη κοινωνικών σχέσεων και σχέσεων φιλίας στο σχολικό περιβάλλον είναι καθοριστικής σημασίας για να επιτευχθεί η άμβλυνση των αντιθέσεων μέσα το σχολικό πλαίσιο.Οι Pellegrini και Blatchford (2000) αναφέρουν ότι αυτές οι σχέσεις βοηθούν τους μαθητές να ανταποκριθούν στους μαθησιακούς στόχους που θέτει η εκπαίδευση στο σχολείο αλλά και στην οικοδόμηση κοινωνικών δεξιοτήτων. Αυτό λοιπόν σημαίνει ότι μέσα από το πλέγμα αυτών των φιλικών σχέσεων υποβοηθάται και η προσαρμογή στο σχολείο.Ο εκφοβισμός και η ύπαρξη μαθητών-θυτών που έχουν δραματικά αυξηθεί τα τελευταία χρόνια, καταδεικνύουν την ανάγκη δικτύου φιλίας μέσα στο σχολείο καθώς οι φίλοι επωμίζονται προστατευτικό ρόλο απέναντι στους συμμαθητές τους (Hodges EVE, Boivin M, Vitaro F, Bukowski WM,1999) ενώ σύμφωνα με τους Newcomb AF, Bagwell CL.(1996) μέσα από τις φιλικές σχέσεις εξασκούνται στην διαχείριση των συγκρούσεων. Οι συγκρούσεις αποτελούν ένα καθημερινό φαινόμενο μέσα στο σχολικό πλαίσιο και επηρεάζει αρνητικά την εκπαιδευτική κοινότητα σε όλα τα επίπεδα. Δημιουργούν αρνητική ψυχολογία στα εμπλεκόμενα μέρη κι αυτό επηρεάζει τις επιδόσεις τους. την επιθυμία τους να βρίσκονται στην τάξη ή στο σχολείο γενικότερα και βλάπτουν το σχολικό κλίμα. Όταν δεν αντιμετωπίζονται ή δεν δημιουργούνται οι προϋποθέσεις να μειωθούν, η κλιμάκωση των συγκρούσεων μπορεί να αποβεί καταστροφική και να οδηγήσει σε έναν μόνιμο και συστηματικό εκφοβισμό. Το σχολικό περιβάλλον παύει να είναι ευχάριστο και ελκυστικό, οι μαθητές βιώνουν άγχος, προτιμούν να απομονώνονται και κατά συνέπεια δυσκολεύονται να προσαρμοστούν σε ένα περιβάλλον για το οποίο νιώθουν αποστροφή.(Ladd et al., 2017). Με στόχο να αναδειχθεί η διαμεσολάβηση των ομηλίκων ως καλή πρακτική για την θετική προσαρμογή και ένταξη των μαθητών στο σχολείο ,η παρούσα εργασία εξετάζει πώς η εκπαίδευση στην «πρόληψη και ειρηνική επίλυση των συγκρούσεων» θέτει τις βάσεις για την καλλιέργεια επικοινωνιακών δεξιοτήτων. σχέσεων φιλίας και γενικότερα σχέσεων δεσμών με το σχολικό περιβάλλον, μέσα από την ενεργή συμμετοχή στις εκπαιδευτικές διαδικασίες. Έτσι οι μαθητές ανταποκρίνονται εύκολα στις απαιτήσεις του σχολείου, προσαρμόζονται και εντάσσονται καλύτερα σε ένα περιβάλλον που τους προκαλεί ενδιαφέρον. Με άλλα λόγια η διαμεσολάβηση των ομηλίκων αναζητείται περισσότερο ως μέσο κοινωνικοποίησης του μαθητικού πληθυσμού και αναβάθμισης τόσο των εσωτερικών όσο και των εξωτερικών συμπεριφορών του. Με αυτόν τον τρόπο εξομαλύνονται οι διαφορές που προκύπτουν όταν οι χαρακτήρες δεν είναι συμβατοί μεταξύ τους ή έχουν διαφορετικά συμφέροντα (Johnson και Johnson,1996: 462). Με την παρούσα ποσοτική έρευνα αναζητήθηκε ο δείκτης κοινωνικής ικανοποίησης και οι σχέσεις με τους ομήλικους και τους καθηγητές τους στο μαθητικό πληθυσμό μαθητών/τριών της Α Λυκείου στο 1ο Επαγγελματικό Λύκειο της Σιβιτανιδείου Σχολής. Μέσα από τις απαντήσεις μελετήθηκαν επίσης οι γνώμες και οι συμπεριφορές των παιδιών απέναντι στη βία, τις συγκρούσεις και τις δεξιότητες επίλυσής τους. Συνοπτικά τα αποτελέσματα έδειξαν την αυξημένη ευαισθησία των μαθητών/τριών απέναντι στην αναγκαιότητα να παρακολουθήσουν προγράμματα διαχείρισης θυμού, την επιθυμία να τους αποδέχονται οι συνομήλικοι και να δημιουργούν φιλικές σχέσεις μαζί τους. Έδειξαν ιδιαίτερα προβληματισμένοι σχετικά με την επιβολή ποινών. Η κοινωνικοποίηση του στο σχολείο δεν φτάνει σε υψηλά επίπεδα ενώ ήταν ιδιαίτερα θετικοί όσον αφορά στην σχολική διαμεσολάβηση.
Εφαρμογή μεθόδων κοστολόγησης και νεκρού σημείου σε χειρουργική κλινική δημοσίου νοσοκομείου
(ΔΙΠΑΕ, 2021-06) Κίκα, Ιωάννα; Καρακόλιας, Στέφανος; Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, Τμήμα Διοίκησης Οργανισμών, Μάρκετινγκ και Τουρισμού
Εισαγωγή: Η πλαστική αποκατάσταση βουβωνοκήλης, μία από τις συχνότερες επεμβάσεις της γενικής χειρουργικής, παρουσιάζει οικονομικό και διοικητικό ενδιαφέρον να μελετηθεί. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης αποτελεί η αποτίμηση του συνολικού κόστους του κύκλου φροντίδας της χειρουργικής αποκατάστασης βουβωνοκήλης ασθενούς σε Δημόσιο Νοσοκομείο, με την εφαρμογή του Συστήματος Κοστολόγησης Βάσει Δραστηριοτήτων με Κριτήριο τον Χρόνο (Time-Driven Activity-Based Costing - TDABC), η σύγκρισή του με το ποσό της αποζημίωσης βάσει Κλειστού Ενοποιημένου Νοσηλίου (ΚΕΝ-DRG) και με τα πραγματικά έσοδα του Νοσοκομείου. Επιπλέον, επιχειρείται η ανάλυση νεκρού σημείου για τη συγκεκριμένη παρεχόμενη υπηρεσία. Μέθοδος: Διεξήχθη μελέτη περιπτώσεως, κατόπιν συλλογής των απαραίτητων οικονομικών και λειτουργικών στοιχείων του Νοσοκομείου. Ως δείγμα για το πραγματικό κόστος αποτέλεσαν 112 ασθενείς της Χειρουργικής κλινικής, που υποβλήθηκαν σε πλαστική αποκατάσταση βουβωνοκήλης, κατά το χρονικό διάστημα από τον Ιούλιο έως τον Δεκέμβριο του 2019. Από το προσωπικό συλλέχθηκαν πληροφορίες με ημιδομημένες συνεντεύξεις και απαιτήθηκε επίσης, δομημένη παρατήρηση. Χρησιμοποιήθηκαν τέλος, τριτογενείς πηγές, αριθμητικών και στατιστικών δεδομένων από το Υπουργείο Υγείας. Για την επεξεργασία και την ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν υπολογιστικά φύλλα (Excel). Αποτελέσματα: Προσδιορίστηκε το Συνολικό Κόστος της υπηρεσίας στις 1.005,06 € ανά ασθενή. Το άμεσο κόστος περιλαμβάνει το 89% του συνολικού κόστους, με τα υλικά και το κόστος απασχόλησης του ανθρώπινου δυναμικού στο Χειρουργείου, καθώς επίσης και το κόστος των φαρμάκων του Αναισθησιολογικού τμήματος να αποτελούν τις κύριες πηγές κόστους. Επιπλέον, τα πραγματικά έσοδα υπολογίστηκαν στα 1.016,44 €. Το Νεκρό Σημείο προσδιορίστηκε στους 230 ασθενείς και στο ποσό των 233.323,15 €. Συμπέρασμα: Σε σχέση με την αποζημίωση του ΚΕΝ, παρατηρείται έλλειμμα 135,00 € ανά ασθενή. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα πραγματικά έσοδα παρατηρούμε ότι το κόστος ισοσταθμίζεται. Η Ανάλυση Νεκρού σημείου δείχνει πως για να καλυφθεί το Συνολικό κόστος επιβάλλεται η αύξηση της παραγωγικότητας ή η βελτίωση της αποδοτικότητας, για τις συγκεκριμένες επεμβάσεις.
Εργασιακή ικανοποίηση επαγγελματιών υγείας σε δημόσιο νοσοκομείο εν καιρό Covid-19
(ΔΙΠΑΕ, 2021-06-30) Τσομπανίδου, Μαρία; Γκούνα, Ουρανία; Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, Τμήμα Διοίκησης Οργανισμών, Μάρκετινγκ και Τουρισμού
Η παρούσα εργασία αποτελεί μια προσπάθεια μελέτης της εργασιακής ικανοποίησης των επαγγελματιών υγείας εν μέσω της πανδημίας. Η επαγγελματική ικανοποίηση των επαγγελματιών υγείας αποτελεί ένα φαινόμενο που έχει μελετηθεί έντονα στο παρελθόν, εξαιτίας της φύσης της εργασίας των συγκεκριμένων εργαζόμενων, που υπόκειται σε σημαντική πίεση, χωρίς την παράλληλη σωστή υποστήριξη. Ωστόσο, σε περιπτώσεις έντονων κρίσεων, όπως συμβαίνει τη δεδομένη χρονική περίοδο, με την πανδημία του Covid-19 να πλήττει όλο τον κόσμο, ανάμεσα τους και η χώρα μας, οι επαγγελματίες υγείας εντοπίζονται να πιέζονται ακόμα περισσότερο στην εργασία τους, και συνεπώς, εάν δεν λαμβάνουν κάποιου είδους επαγγελματική ικανοποίηση από αυτή, να οδηγούνται στην εκδήλωση του φαινομένου της επαγγελματικής εξουθένωσης. Κρίνεται, συνεπώς, σκόπιμη η διερεύνηση της εργασιακής ικανοποίησης αυτών τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, ώστε να μελετηθεί η κατάσταση τους και να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα πριν καταρρεύσουν από την πίεση των συνθηκών.
Ανάλυση και αξιολόγηση της διοίκησης και οργάνωσης των μονάδων υγείας στο δημόσιο τομέα
(ΔΙΠΑΕ, 2021-06-03) Παπαγεωργίου, Ιωάννης; Χατζηγεωργίου, Χρυσούλα; Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, Τμήμα Διοίκησης Οργανισμών, Μάρκετινγκ και Τουρισμού
Η οργανωτική δομή και η διαχείριση των εθνικών συστημάτων υγείας είναι τομείς που έχουν βαθύ αντίκτυπο στα αποτελέσματα. Η οργάνωση του συστήματος υγείας μπορεί να οριστεί ως η συστηματική ρύθμιση διαφόρων πόρων, με καθορισμένες ευθύνες και ειδικά κανάλια επικοινωνίας και εξουσίας, με σκοπό την επίτευξη ορισμένων στόχων. Ο απώτερος στόχος των οργανισμών σε ένα σύστημα υγειονομικής περίθαλψης είναι η προώθηση και η προστασία της υγείας των ανθρώπων, αλλά αυτός ο τελικός στόχος προσεγγίζεται μέσω του ενδιάμεσου ρόλου πολλών υπηρεσιών με πιο εστιασμένους στόχους. Τα συστήματα υγείας αποτελούν έναν από τους πολλούς καθοριστικούς παράγοντες της υγείας, δεδομένου ότι τα συστήματα υγείας υψηλής απόδοσης μπορούν να βελτιώσουν την υγεία των πληθυσμών. Παρόλο που δεν υπάρχει τέλειο σύστημα υγείας, η κατανόηση του συστήματος στην τρέχουσα μορφή μας επιτρέπει να αποκτήσουμε μια συνολική εικόνα πώς συμβάλλει στη διατήρηση της υγείας. Αυτό, λοιπόν, βοηθά στην κατανόηση των αλληλεπιδράσεων που απαιτούνται από τα διάφορα συστατικά του. Η Ελλάδα διαθέτει ένα σύστημα υγειονομικής περίθαλψης που βασίζεται σε ένα μικτό και ολοκληρωμένο εθνικό σύστημα ενώ ενσωματώνει στοιχεία και χαρακτηριστικά του ιδιωτικού τομέα. Αυτό το σύνολο διαφορετικών συστημάτων και μοντέλων, σε συνδυασμό με την έλλειψη συντονισμού αλλά και μηχανισμών ελέγχου, συνέβαλε με τη σειρά του στη δημιουργία πολλών δυσκολιών και στη κακή διαχείριση του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης. Ένα ακόμα χαρακτηριστικό του υγειονομικού συστήματος στην Ελλάδα είναι η ανεπαρκής στρατηγική διαχείρισης και η αδύναμη εφαρμογή μιας εθνικής πολιτικής για την υγεία. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να αναλύσει και να αξιολογήσει το ελληνικό δημόσιο σύστημα υγείας.
Στάσεις και αντιλήψεις φιλοξενούμενων που διαμένουν σε δομή προσφύγων στη Βόρεια Ελλάδα για τον Covid-19
(ΔΙΠΑΕ, 2021-06) Πρόβιας, Γεώργιος; Θεοφανίδης, Δημήτριος; Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, Τμήμα Διοίκησης Οργανισμών, Μάρκετινγκ και Τουρισμού
Η εκδήλωση πανδημίας της Covid-19 επέφερε μεγάλες αλλαγές στην καθημερινότητα των ανθρώπων. Από την αρχή της, πολλοί ερευνητές έχουν αφοσιωθεί στη μελέτη του ιού, με τους περισσότερους να επικεντρώνονται στην παθοφυσιολογία του, στη διάγνωση και την αντιμετώπιση του. Η εμφάνιση άγχους, φόβου και αλλαγών στην καθημερινή συμπεριφορά είναι αναμενόμενο αποτέλεσμα λόγω του μεγέθους της εξάπλωσης του ιού αλλά και ως συνέπεια από τα μέτρα αντιμετώπισης του, όπως η φυσική αποστασιοποίηση και η αυτοαπομόνωση. Το άγχος και γενικότερα οι ψυχολογικές δυσχέρειες δεν άφησαν ανεπηρέαστο τον προσφυγικό πληθυσμό που αποτελεί ένα μείζονος σημασίας θέμα για την Ελλάδα από το 2015 και έκτοτε. Ως ευάλωτοι πληθυσμοί, αντιμετωπίζουν αρκετά προβλήματα στην καθημερινότητα τους λόγω των πολιτισμικών διαφορών που έχουν με το γηγενή πληθυσμό αλλά και των κοινωνικών ανισοτήτων που αναπτύσσονται γύρω από αυτούς. Η τήρηση των μέτρων για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες που διαμένουν σε δομές φιλοξενίας στην Ελλάδα, είναι μια νέα πρόκληση στην καθημερινότητα τους και οι ψυχολογικές επιπτώσεις φαίνεται να είναι μεγαλύτερες λόγω του ήδη επιβαρυμένου ψυχολογικού τους προφίλ. Η παρούσα εργασία στοχεύει στη διερεύνηση των στάσεων και των αντιλήψεων του προσφυγικού πληθυσμού που διαμένει σε δομή φιλοξενίας στη Βόρεια Ελλάδα, όσον αφορά τη λοίμωξη Covid-19 και τις επιπτώσεις αυτής στην ψυχολογία και τη συμπεριφορά τους. Προκειμένου να διερευνηθούν τα ανωτέρω, έλαβε χώρα ποσοτική έρευνα σε δείγμα 120 προσφύγων και μεταναστών και τα ευρήματα δείχνουν πως οι βασικοί παράγοντες που επηρεάζουν την ψυχολογία τους είναι το άγχος και ο φόβος ενώ τη συμπεριφορά τους η αποφυγή μετακινήσεων και δραστηριοτήτων καθώς και η συμμόρφωση με τα μέτρα υγιεινής.
Health management in clinical laboratories during crisis
(ΔΙΠΑΕ, 2021-06-10) Τσαμεσίδης, Ιωάννης; Σταλίκα, Ευαγγελία; Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, Τμήμα Διοίκησης Οργανισμών, Μάρκετινγκ και Τουρισμού
Η κλινική εργαστηριακή κοινότητα αντιμετώπισε πρωτοφανείς προκλήσεις στις αρχές του Μαρτίου 2020 για την αιφνίδια αντιμετώπιση της πανδημίας της νόσου του κορονοϊού (Covid-19). Αντίστοιχες παγκόσμιες κρίσεις ικανές να επηρεάσουν την λειτουργία των κλινικών εργαστηρίων αποτέλεσαν η Ελονοσία στο παρελθόν και η οικονομική κρίση πιο πρόσφατα. Οι μακροχρόνιες παραδοχές σχετικά με τη διαχείριση του εργαστηρίου υπό κρίση επανεξετάστηκαν υπό το φως των παλαιότερων περιστάσεων. Η εμπειρία κατά τους πρώτους 6 μήνες της πανδημίας Covid-19 στα κλινικά εργαστήρια αναφοράς αποτέλεσαν τους πυλώνες της έρευνας μας. Στόχος της μελέτης μας είναι να εντοπίσουμε τα διαχειριστικά προβλήματα σε κλινικά εργαστήρια που αναπτύχθηκαν ή ξεπεράστηκαν κατά την Πανδημία τον τελευταίο χρόνο στις μεγαλύτερες πόλεις της Ελλάδας, της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης αντίστοιχα, στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα εξίσου. Η ποιοτική έρευνα επιλέχθηκε για διεξαγωγή μέσω συνέντευξης και πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 8 διευθυντών κλινικών εργαστηρίων, με μεγάλη εμπειρία, της Αθήνας και Θεσσαλονίκης στην Ελλάδα. Η εργαστηριακή ικανότητα των ελληνικών δημόσιων νοσοκομείων και ιδιωτικών εργαστηρίων για τη διάγνωση της μόλυνσης Covid-19 και των εξετάσεων ρουτίνας επηρεάστηκε σημαντικά. Συγκεκριμένα, τονίστηκε η σημασία της διατήρηση της συνεργασίας, η αποτελεσματική ηγεσία και η συχνή επικοινωνία του προσωπικού. Έλλειψη αντιδραστηρίων παρατηρήθηκε στα μεγάλα κέντρα που στην αρχή μόνο τα συγκεκριμένα εργαστήρια διενεργούσαν τις δοκιμασίες για την ανίχνευση του Covid-19. Επίσης παρατηρήθηκε ότι εργαστήρια με μεγάλο προσωπικό είχαν υψηλότερο δείκτη θετικότητας εργαζομένων στον ιό σε αντίθεση με τα μικρά εργαστήρια. Τα ιδιωτικά εργαστήρια βοήθησαν στον φόρτο εργασίας και αποτέλεσε μια ευκαιρία οικονομικού κέρδους και αυτοβελτίωσης. Οικονομικά προβλήματα εμφανίστηκαν μόνο στις πληρωμές των προμηθευτών στα δημόσια εργαστήρια λόγω γραφειοκρατικών κολλημάτων. Οι συνεργατικές δραστηριότητες εξαιρετικά αλληλεξαρτώμενων ομάδων και ατόμων βοήθησαν την κλινική εργαστηριακή κοινότητα να ανταποκριθεί στις ανάγκες της κρίσης Covid-19.
Ισορροπώντας ανάμεσα στην τάξη και τη ζωή: ο ρόλος της εργασιακής-προσωπικής ισορροπίας στην επαγγελματική ικανοποίηση και το άγχος των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Κέρκυρας
(ΔΙΠΑΕ, 2026-01-31) Ζιάκου, Ευφροσύνη; Αβδημιώτης , Σπυρίδωνας; Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, Τμήμα Διοίκησης Οργανισμών, Μάρκετινγκ και Τουρισμού
ΠΕΡΙΛΗΨΗ Στην παρούσα ερευνητική εργασία διερευνήθηκε ο τρόπος με τον οποίο η εργασιακή-προσωπική ισορροπία συνδέεται με την επαγγελματική ικανοποίηση και το επίπεδο άγχους των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης στην Κέρκυρα. Η μελέτη υιοθέτησε ποιοτική μεθοδολογία μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων, στις οποίες συμμετείχαν δέκα εκπαιδευτικοί, μόνιμοι και αναπληρωτές, ορισμένοι εκ των οποίων κατείχαν και διοικητικές θέσεις ευθύνης. Τα ευρήματα ανέδειξαν πολυμορφία απόψεων και εμπειριών, καθώς παράγοντες όπως το καθεστώς εργασίας, η οικογενειακή κατάσταση και τα έτη προϋπηρεσίας επηρέασαν σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο οι συμμετέχοντες αντιλαμβάνονται την εργασία τους. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στον ελεύθερο χρόνο, ο οποίος για πολλούς εκπαιδευτικούς αποτελεί καθοριστικό παράγοντα στη μείωση του άγχους και στην αναπλήρωση ψυχικών πόρων, ενώ για άλλους εμφανίζεται περιορισμένος λόγω επαγγελματικών και οικογενειακών υποχρεώσεων. Αυτή η ανομοιογένεια αναδεικνύει τη σύνθετη πραγματικότητα των εκπαιδευτικών και υπογραμμίζει την ανάγκη για στοχευμένες παρεμβάσεις που θα ενισχύουν την ευημερία και θα υποστηρίζουν την ισορροπία ζωής-εργασίας σε διαφορετικά πλαίσια. Λέξεις-κλειδιά: Εργασιακή-Προσωπική Ισορροπία, Ελεύθερος Χρόνος, Επαγγελματική Ικανοποίηση, Εργασιακό Άγχος, Εκπαιδευτικοί Πρωτοβάθμιας, Ποιοτική Έρευνα ABSTRACT This research study examined the association between work–life balance, job satisfaction, and work-related stress among primary school teachers in Corfu. Employing a qualitative research design, the study utilized semi-structured interviews with ten educators, both permanent and substitute, several of whom also occupied administrative positions of responsibility. The analysis revealed substantial variability in participants’ perceptions and experiences, shaped by factors such as employment status, family circumstances, and length of professional service. Particular attention was given to the role of leisure time, which many participants identified as a critical component in mitigating stress and restoring psychological resources, while others reported that the availability of such time was constrained by overlapping professional and familial demands. The heterogeneity of these findings underscores the complex and multifaceted nature of teachers’ professional realities and highlights the need for targeted policy and institutional interventions aimed at fostering well-being and supporting sustainable work–life balance across diverse educational contexts. Keywords: Work–Life Balance, Leisure Time, Job Satisfaction, Work-Related Stress, Primary School Teachers, Qualitative Research
Απόψεις στελεχών και εκπαιδευτικών των ΕΠΑΛ της ΠΔΕ Αττικής σχετικά με τη διεκδίκηση αναβάθμισης του θεσμού του Επαγγελματικού Λυκείου στο πλαίσιο της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης μετά τη Μεταπολίτευση
(ΔΙΠΑΕ, 2026-01-02) Χατζηκυριάκου, Ευθυμία; Γούπος , Θεόδωρος; Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, Τμήμα Διοίκησης Οργανισμών, Μάρκετινγκ και Τουρισμού
ΠΕΡΙΛΗΨΗ Η παρούσα εργασία εξετάζει τη θέση και την προοπτική του Επαγγελματικού Λυκείου (ΕΠΑΛ) στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα μετά τη μεταπολίτευση, εστιάζοντας στη διαχρονική υποβάθμιση του θεσμού και στις σύγχρονες πολιτικές αναβάθμισής του. Αφετηρία αποτελεί η διαπίστωση ότι, παρά τις επανειλημμένες μεταρρυθμιστικές παρεμβάσεις, το ΕΠΑΛ εξακολουθεί να αποτελεί σχολείο χαμηλής κοινωνικής αποδοχής σε σχέση με το Γενικό Λύκειο, γεγονός που σχετίζεται με την ιστορική του οργάνωση και τις κοινωνικές ιεραρχήσεις στην εκπαίδευση. Επιπλέον, η ελληνόγλωσση βιβλιογραφική κάλυψη ορισμένων επιμέρους διαστάσεων του θεσμού παραμένει περιορισμένη. Στο πλαίσιο αυτό διερευνώνται οι απόψεις στελεχών εκπαίδευσης και εκπαιδευτικών των ΕΠΑΛ της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Αττικής σχετικά με κρίσιμες διαστάσεις της θεσμικής και κοινωνικής υποβάθμισης, καθώς και με την αποτελεσματικότητα πρόσφατων παρεμβάσεων. Ενδεικτικά, εξετάζονται οι διευρυμένες δυνατότητες πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, το πρόγραμμα «Μια Νέα Αρχή για τα ΕΠΑΛ», η αναδιάρθρωση της μαθητείας και η ίδρυση Πρότυπων ΕΠΑΛ. Η έρευνα υιοθετεί ποσοτική μεθοδολογία, αξιοποιώντας ερωτηματολόγιο που απευθύνθηκε σε στελέχη και εκπαιδευτικούς των ΕΠΑΛ. Τα ευρήματά της δείχνουν ότι, παρά τα βήματα θεσμικής ενίσχυσης, επίμονες παθογένειες εξακολουθούν να επηρεάζουν τον βαθμό κοινωνικής και εκπαιδευτικής ισοτιμίας του θεσμού. Παράλληλα, συμβάλλουν στη βαθύτερη κατανόηση της λειτουργίας του ΕΠΑΛ και προσφέρουν τεκμηριωμένες κατευθύνσεις για μια πιο συνεκτική και δίκαιη στρατηγική ανάπτυξης της δευτεροβάθμιας τεχνικής-επαγγελματικής εκπαίδευσης. ABSTRACT This thesis examines the position and prospects of the Vocational Lyceum (EPAL) within the Greek educational system in the post-dictatorship period (Metapolitefsi), focusing on the institution’s chronic marginalization and contemporary policies aimed at its upgrading. The starting point is the observation that, despite repeated reform interventions, EPAL remains less socially accepted than the General Lyceum (Geniko Lykeio), a development that is linked to its historical institutional organization and to social hierarchies within education. In addition, Greek-language scholarship addressing certain aspects of the institution remains limited. In this context, the study investigates the views of educational executives and EPAL teachers under the Regional Directorate of Primary and Secondary Education of Attica, focusing on critical dimensions of institutional and social downgrading and on the perceived effectiveness of recent interventions. These include expanded opportunities for access to higher education, the programme “A New Start for EPAL”, the restructuring of the apprenticeship scheme (matheteia), and the establishment of Model EPALs (Protypa EPAL). The research adopts a quantitative methodology, using a questionnaire distributed to EPAL executives and teachers. The findings indicate that, despite steps taken towards institutional reinforcement, persistent, deep-rooted issues continue to affect the institution’s degree of social and educational parity. They also contribute to a deeper understanding of EPAL’s functioning and offer evidence-based directions for a more coherent and equitable strategy for the development of secondary technical and vocational education.
Η συνεχιζόμενη εκπαίδευση των νοσηλευτών ως δείκτης ποιότητας στις μονάδες υγείας και πρόνοιας
(ΔΙΠΑΕ, 2021-07-13) Ξανθοπούλου, Μαρία; Σταλίκα , Ευαγγελία; Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, Τμήμα Διοίκησης Οργανισμών, Μάρκετινγκ και Τουρισμού
Περίληψη Εισαγωγή: Συλλογιζόμενοι τις ραγδαίες αλλαγές που έχει υποστεί ο τομέας της υγειονομικής περίθαλψης κρίνεται ολοένα και περισσότερο επιτακτική η ανάγκη της συνέχισης των προγραμμάτων δια βίου εκπαίδευσης των επαγγελματιών υγείας και ειδικότερα του νοσηλευτικού προσωπικού που αποτελεί αντικείμενο μελέτης της παρούσας εργασίας. Σκοπός: Η παρούσα έρευνα διερευνά τις απόψεις νοσηλευτών για την αξία της δια βίου μάθησης και την επαγγελματική αξιολόγηση. Ενδιαφέρον της έρευνας αποτελεί και η σύγκριση των απόψεων των νοσηλευτών μεταξύ των δημογραφικών και επαγγελματικών ομάδων. Μεθοδολογία: Διεξήχθη μία ποσοτική έρευνα, πρωτογενής, περιγραφική και συσχέτισης, μεταξύ των ομάδων. Στην παρούσα έρευνα συμμετείχαν 193 νοσηλευτές στην πλειοψηφία τους γυναίκες, ηλικίας 22-40 ετών με έως 10 έτη προϋπηρεσίας και με εμπειρία επαγγελματικής κατάρτισης μεγαλύτερη από 15 ημέρες ανά έτος σε συνεχόμενη κατάρτιση. Οι μισοί περίπου νοσηλευτές δήλωσαν έγγαμη οικογενειακή κατάσταση και το 40% ότι έχει μεταπτυχιακό ή διδακτορικό. Οι νοσηλευτές της έρευνας δήλωσαν μέτρια προς υψηλή ικανοποίηση σχετικά με την μέχρι τώρα σταδιοδρομία τους. Χρησιμοποιήθηκαν ερωτηματολόγια αυτοαναφοράς κλίμακας Likert με υψηλή αξιοπιστία (α≥0,838) και εγκυρότητα εννοιολογικής κατασκευής με χρήση 3 παραγόντων. Η ανάλυση των δεδομένων έγινε σε στάθμη σημαντικότητας 5% χρησιμοποιώντας τους ελέγχους independent samples t-test, ANOVA, Kruskal Wallis και Spearman. Τηρήθηκαν τα απαραίτητα ηθικά ζητήματα. Αποτελέσματα: Οι νοσηλευτές υποστήριξαν την σημασία της επαγγελματικής εξέλιξη λόγω δια βίου μάθησης, την ανάγκη της δια βίου μάθησης στο εργασιακό περιβάλλον και αξιολόγησαν θετικά την επαγγελματική τους επίδοση. Η επαγγελματική εξέλιξη λόγω δια βίου μάθησης επηρεάστηκε από το φύλο (p<0,001), την ηλικία (p=0,014) και το μορφωτικό επίπεδο (p=0,009). H ανάγκη δια βίου μάθησης στο εργασιακό περιβάλλον επηρεάστηκε από την ηλικία (p=0,017), το μορφωτικό επίπεδο (p<0,001) και την εμπειρία επαγγελματικής κατάρτισης (p=0,012). H αξιολόγηση επαγγελματικής επίδοσης επηρεάστηκε από την ηλικία (p=0,003) και την προϋπηρεσία (p<0,001). Συμπεράσματα: Η αξία της δια βίου μάθησης αναγνωρίστηκε από την πλειοψηφία των νοσηλευτών της παρούσας έρευνας οι οποίοι ταυτόχρονα ανέφεραν και υψηλή επαγγελματική επίδοση. Οι προσπάθειες ενίσχυσης της σημασίας της δια βίου μάθησης πρέπει να προσανατολιστούν στις δημογραφικές και επαγγελματικές ομάδες που την υποστήριξαν λιγότερο οι οποίες ήταν οι άντρες, άτομα ηλικίας 31-50 ετών, οι νοσηλευτές χωρίς μεταπτυχιακή εξειδίκευση και με εμπειρία συνεχόμενης κατάρτισης λιγότερο από 15 ημέρες ανά έτος. Επίσης η αύξηση της επαγγελματικής επίδοσης πρέπει να προσανατολιστεί στις ηλικίες 22-40 και στα άτομα με εμπειρία έως 20 ετών και ιδιαίτερα στους νεοδιοριζόμενους νοσηλευτές με εμπειρία έως 5 ετών.
Η συμβολή της δραματοθεραπείας στις παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας
(ΔΙΠΑΕ, 2021-07-16) Σιδηρά, Ηλιάνα; Σταλίκα, Ευαγγελία; Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, Τμήμα Διοίκησης Οργανισμών, Μάρκετινγκ και Τουρισμού
Η παρούσα εργασία ασχολείται με τη συμβολή της δραματοθεραπείας στις παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας. Αρχικά, στην εργασία γίνεται αναφορά στην έννοια της δραματοθεραπείας και αναφέρονται οι έννοιες της δραματοθεραπείας που εμπλέκονται στην παράσταση. Ακολουθεί περιγραφή της συμβολή της δραματοθεραπείας στην υγεία και ειδικότερα αναφέρεται η συμβολή της δραματοθεραπείας στον αυτισμό και την ψυχική υγεία. Στη συνέχεια, αναφέρεται το δημιουργικό δράμα και η συμβολή του στις παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας. Το θεωρητικό μέρος της εργασίας ολοκληρώνεται με αναφορά στη συμβολή των τεχνών στις παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας πραγματοποιείται μια συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας. Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης είναι η διερεύνηση της συμβολής της δραματοθεραπείας στις παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας γενικά και σε συγκεκριμένους κλάδους. Μέσα από την έρευνα γίνεται προσπάθεια να διερευνηθεί ποιες είναι οι θεραπευτικές χρήσεις της δραματοθεραπείας, ποια είναι η συμβολή της δραματοθεραπείας στον τομέα της ψυχικής υγείας και ποια είναι η αποτελεσματικότητα της δραματοθεραπείας ως θεραπευτική παρέμβαση στον αυτισμό. Η βιβλιογραφική ανασκόπηση περιλάμβανε αναζήτηση σε ηλεκτρονικές βιβλιογραφικές βάσεις , Pub Med , Google scholar , Emerald Group Publishing , Researchgate , Sciencedirect και γενικά στο διαδίκτυο . Ως χρονική περίοδος αναζήτησης άρθρων τέθηκε το χρονικό διάστημα από 01 / 01 / 2016 μέχρι και 31 / 05 / 2021 . Οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν στη συνδυασμένη αναζήτηση ήταν «drama» , «drama therapy» , «health» , «health services» , «mental health» , «autism» και συνδυασμός μεταξύ τους. Τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν την ευεργετική συμβολή της δραματοθεραπείας τόσο στον τομέα της ψυχικής υγείας όσο και στον αυτισμό.
Εφοδιαστική αλυσίδα στον τομέα της υγείας: διαχείριση φαρμάκου
(ΔΙΠΑΕ, 2021-07-20) Γαϊτη, Χρυσούλα; Τσιάκης, Θεοδόσιος; Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, Τμήμα Διοίκησης Οργανισμών, Μάρκετινγκ και Τουρισμού
Στην παρούσα διπλωματική εργασία αναλύθηκε η εφοδιαστική αλυσίδα του κλάδου υγείας και διαχείρισης φαρμάκων. Πρόκειται για μία ανάλυση που καλύφθηκε αμιγώς βιβλιογραφικά. Αναλυτικότερα, από την παρούσα μελέτη διαφάνηκε ότι η εφοδιαστική αλυσίδα αποτελεί ένα κομβικό λειτουργικό σκέλος των σύγχρονων οργανισμών, από το οποίο κρίνονται ζητήματα της βιωσιμότητάς τους και της διατήρησης της φήμης τους και του ανταγωνιστικού τους πλεονεκτήματος στην αγορά όπου δραστηριοποιούνται. Η σημασία της εφοδιαστικής αλυσίδας έχει αναβαθμιστεί κατόπιν της έξαρσης του φαινομένου της παγκοσμιοποίησης και της απελευθέρωσης των αγορών. Ειδικότερα, στον κλάδο της φαρμακοβιομηχανίας, η εφοδιαστική αλυσίδα διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση της εύρυθμης λειτουργίας, όχι μόνο των ίδιων των φαρμακοβιομηχανιών, αλλά και των ευρύτερων συστημάτων υγείας του εκάστοτε κράτους. Άρα, στην προκειμένη περίπτωση, η εφοδιαστική αλυσίδα του φαρμακευτικού κλάδου και η ευρυθμία αυτής δεν έχουν μόνο οργανωσιακό αντίκτυπο, αλλά και κοινωνικό. Ωστόσο, η επίτευξη της εν λόγω ομαλότητας στη λειτουργία δεν είναι απλή διαδικασία. Πολλά εμπόδια και κίνδυνοι αναδύονται για τις φαρμακευτικές εταιρίες και για όλα τα υπόλοιπα εμπλεκόμενα μέρη της εφοδιαστικής αλυσίδας του φαρμακευτικού κλάδου. Χαρακτηριστικό εμπόδιο για παράδειγμα θα μπορούσε να αποτελέσει η έλλειψη ενός βασικού συστατικού στοιχείου από το οποίο είναι δυνατό να παραχθεί ένα φάρμακο, ή ο εντοπισμός ελαττωματικών στοιχείων σε ένα φάρμακο που έχει ήδη παρασκευαστεί. Τέτοιου είδους εμπόδια, και πολλά περισσότερα, δύνανται να προκαλέσουν διακοπές στη λειτουργική διαδικασία μίας φαρμακευτικής εφοδιαστικής αλυσίδας. Μία από τις σοβαρότερες συνέπειες που μπορεί να προκύψει λόγω των εμποδίων αυτών είναι η έλλειψη φαρμάκων, η οποία μπορεί να οδηγήσει μέχρι και σε διαταραχές στα εθνικά συστήματα υγείας. Η έγκαιρη, αξιόπιστη και άμεση επικοινωνία και η στενή συνεργασία μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων μερών της φαρμακευτικής εφοδιαστικής αλυσίδας, αποτελούν το σημείο-κλειδί για την υπερκέραση των όποιων εμποδίων για τον ταχύτερο μετριασμό των αρνητικών συνεπειών τους. Επίσης, σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν, σε τέτοιες περιπτώσεις, και οι εμπλεκόμενοι κυβερνητικοί φορείς. Ωστόσο, ο τρόπος παρέμβασης και επέμβασης των κυβερνήσεων σε τέτοιου είδους καταστάσεις, διαφοροποιείται μεταξύ των χωρών, λόγω των ιδιαίτερων και εξατομικευμένων χαρακτηριστικών στοιχείων των ιδίων και των συστημάτων υγείας τους. Το ίδιο συμβαίνει και στην περίπτωση των φαρμακευτικών εταιρειών, που η καθεμία θα πρέπει να ενσωματώσει τις δικές της ευέλικτες δομές και διαστάσεις στην εφοδιαστική της αλυσίδα, προκειμένου να καταστεί ικανή να ανταποκρίνεται ταχύτερα και αποτελεσματικότερα σε περιόδους διαταραχών.
Η ψυχολογία της αεροπορικής ταξιδιωτικής εμπειρίας ως καθοριστικός παράγοντας στην τελική επιλογή του αεροπλάνου ως μέσο μεταφοράς στην ελληνική ταξιδιωτική αγοράΓΟΡΑ
(ΔΙΠΑΕ, 2021-06-17) Γίδου, Μαρία; Κασσιανίδης, Παναγιώτης; Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, Τμήμα Διοίκησης Οργανισμών, Μάρκετινγκ και Τουρισμού
Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η μελέτη της ψυχολογίας των επιβατών, στο πλαίσιο της αεροπορικής ταξιδιωτικής εμπειρίας τους και κατά πόσο η ψυχολογία τους αποτελεί καθοριστικό παράγοντα στην τελική επιλογή του αεροπλάνου ως μέσου μεταφοράς. Το παρόν θέμα μελετήθηκε εμπειρικά για την περίπτωση της ελληνικής ταξιδιωτικής αγοράς. Η παρούσα έρευνα πραγματοποιήθηκε μέσα από την ποσοτική προσέγγιση με τη βοήθεια ερωτηματολογίου, σε δείγμα 162 Ελλήνων πολιτών οι οποίοι ταξιδεύουν, είτε πιο αραιά είτε πιο συχνά, σε Ελλάδα ή/και εξωτερικό, άνδρες και γυναίκες με ηλικία άνω των 18 ετών. Η συλλογή των δεδομένων έγινε ηλεκτρονικά και τα δεδομένα κωδικοποιήθηκαν και αναλύθηκαν μέσω του στατιστικού λογισμικού SPSS SPSS. Επιβεβαιώθηκε ισχυρή αξιοπιστία (δείκτης αξιοπιστίας ίσος με 0.822). Από την παρούσα έρευνα φάνηκε πως οι Έλληνες πολίτες ταξιδεύουν στην πλειοψηφία τους μια φορά το χρόνο, αλλά πιο αραιά με αεροπλάνο, το οποίο αποτελεί το δεύτερο σε σειρά μέσο προτίμησης τους, μετά το αυτοκίνητο. Οι ταξιδιώτες χρησιμοποιούν το αεροπλάνο κυρίως για διακοπές/ψυχαγωγία/εκδρομή και το προτιμούν γιατί είναι πιο γρήγορο, προσφέρει ξεχωριστή εμπειρία και ασφάλεια, συχνές πτήσεις και συχνά αποτελεί το μοναδικό μέσο που εξυπηρετεί τον προορισμό των ταξιδιωτών. Οι Έλληνες ταξιδιώτες αξιολογούν την αεροπορική τους εμπειρία από ευχάριστη έως πολύ ευχάριστη. Το ψυχολογικό τους προφίλ αναδεικνύει πως είναι καλή η ψυχολογία του επιβάτη και οι σχετικές με το αεροπλάνο διαδικασίες αξιολογούνται θετικά. Η πλειοψηφία των ταξιδιωτών προτείνει το αεροπλάνο ως το καταλληλότερο μέσο μεταφοράς. Τέλος, η έρευνα έδειξε πως οι γυναίκες επιλέγουν σε μεγαλύτερο βαθμό το αεροπλάνο διότι είναι φιλικό προς το περιβάλλον σε σύγκριση με τους άνδρες.
Εναλλακτικές μορφές τουρισμού: Η περίπτωση του πολεμικού τουρισμού
(ΔΙΠΑΕ, 2021-06-17) Σουλτάνης, Δημήτριος; Μπακάλμπαση, Ανθία; Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, Τμήμα Διοίκησης Οργανισμών, Μάρκετινγκ και Τουρισμού
Ο τουρισμός αποτελεί βασικό πυλώνα της εθνικής οικονομίας αρκετών χωρών, με αποτέλεσμα πολλές να είναι εκείνες οι οποίες μέσω αυτής της βιομηχανίας προσπαθούν να αναπτυχθούν. Μέσα από αυτό όμως επιτυγχάνεται και η ανάπτυξη της ίδιας της τουριστικής βιομηχανίας, η οποία προσπαθεί να περιορίσει φαινόμενα όπως είναι η εποχικότητα, η ανισόρροπη εκμετάλλευση και η άνιση κατανομή του εισοδήματος. Ως εκ τούτου, για την αντιμετώπιση αυτών των φαινομένων αλλά και για την επίτευξη της αειφόρου, βιώσιμης τουριστικής ανάπτυξης έχει αρχίσει να παρατηρείται μία στροφή προς τις εναλλακτικές μορφές τουρισμού. Η παρούσα μελέτη πραγματεύεται την έννοια του εναλλακτικού τουρισμού στην Ελλάδα και συγκεκριμένα δίνεται έμφαση σε μία σχετικά καινούργια μορφή της που είναι ο σκοτεινός τουρισμός. Αυτός έχει άμεση σχέση με περιοχές και γεγονότα σχετικά με το θάνατο, τις καταστροφές, τους πολέμους, τις θυσίες και την αδικία. Αν και σε διεθνές επίπεδο αναπτύσσεται εδώ και χρόνια, στην Ελλάδα παρά το γεγονός ότι διαθέτει αρκετές δυνάμεις και ευκαιρίες μόλις τα τελευταία χρόνια έχουν αρχίσουν να δίνουν σημασία σε αυτόν. Στα πλαίσια εκπόνησης της παρούσας μελέτης επιχειρήθηκε η διερεύνηση της στάσης των Ελλήνων έναντι του σκοτεινού ή πολεμικού τουρισμού σύμφωνα με τις δυνατότητες που προσφέρει η χώρα για την ανάπτυξή του. Η μελέτη ολοκληρώθηκε με την πραγματοποίηση μίας πρωτογενούς, ποσοτικής έρευνας από όπου αποδείχθηκε ότι οι συμμετέχοντες στην έρευνα ήταν αρκετά πρόθυμοι να δημιουργήσουν εμπειρίες μέσω αυτής της μορφής τουρισμού, παρά το γεγονός ότι δε γνώριζαν ακριβώς την έννοια.
Οργάνωση προγράμματος αποκατάστασης για άτομα με χρόνια νεφρική νόσο. Η επίδραση της εργοθεραπευτικής παρέμβασης στην ποιότητα ζωής των ασθενών.
(ΔΙΠΑΕ, 2021-07-19) Κρουσταλοπούλου, Σοφία; Καυκιά, Θεοδώρα; Σχολή Επιστημών Υγείας, Τμήμα Νοσηλευτικής
Η χρόνια νεφρική νόσος αποτελεί μια νοσολογική οντότητα που επηρεάζει όλα τα συστήματα του ανθρώπινου οργανισμού, αλλά και τη φυσική και ψυχοκοινωνική λειτουργικότητα του ατόμου. Η εργοθεραπευτική παρέμβαση στο πλαίσιο της αποκατάστασης της λειτουργικότητας του ατόμου είναι πολύπλευρη και πολύπλοκη. Ο εργοθεραπευτής, με εξειδικευμένα πρωτόκολλα παρεμβαίνει με στόχο τη βελτίωση και τη διατήρηση της κινητικότητας του ατόμου αλλά και της επανένταξης στο κοινωνικό γίγνεσθαι.
Υπηρεσίες νεφοϋπολογιστικής ως εκπαιδευτική καινοτομία για τη μάθηση του 21ου αιώνα στην Α/θμια και Β/θμια εκπαίδευση
(ΔΙΠΑΕ, 2021-07-13) Κατσιρντάκης, Μιχαήλ; Τσιάκης, Θεοδόσιος; Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, Τμήμα Διοίκησης Οργανισμών, Μάρκετινγκ και Τουρισμού
Στην διαδρομή προς την «Εκπαίδευση 4.0», το νέο τοπίο το οποίο διαμορφώνεται στο χώρο της εκπαίδευσης από τις επιδράσεις της 4ης βιομηχανικής επανάστασης, σημαντικό ρόλο διαδραματίζει ο επαναπροσδιορισμός των υφιστάμενων διδακτικών πρακτικών σύμφωνα με τις απαιτήσεις για τη διδασκαλία και τη μάθηση του 21ου αιώνα. Η ενσωμάτωση καινοτόμων τεχνολογιών στη διδασκαλία, οι οποίες προέρχονται από την εξέλιξη νέων επιστημονικών πεδίων, προϋποθέτει την αποδοχή τους εκ μέρους των εκπαιδευτικών, προκειμένου οι τεχνολογίες αυτές να αξιοποιηθούν αποτελεσματικά για την υποστήριξη σύγχρονων παιδαγωγικών μοντέλων και θεωριών μάθησης, οι οποίες συνάδουν με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των σημερινών μαθητών των γενεών Ζ και Α. Η διερεύνηση και κατανόηση των αντιλήψεων και των στάσεων των εκπαιδευτικών, σχετικά με τις καινοτόμες τεχνολογίες, αποτελούν τη βάση για την διαμόρφωση κατάλληλων εκπαιδευτικών πολιτικών, οι οποίες θα ενισχύσουν και θα υποστηρίξουν την πρόθεση των εκπαιδευτικών να τις εντάξουν στη διδασκαλία τους. Στο πεδίο αυτό της αποδοχής της τεχνολογίας, το οποίο παρουσιάζει ιδιαίτερο ερευνητικό ενδιαφέρον, όπως αποτυπώνεται βιβλιογραφικά, επιδιώκει να συνεισφέρει και η παρούσα ερευνητική προσπάθεια, η οποία πραγματεύεται την ενσωμάτωση και αξιοποίηση υπηρεσιών τεχνολογίας νέφους στην εκπαίδευση. Σκοπός της εργασίας είναι η διερεύνηση των αντιλήψεων και των στάσεων των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αναφορικά με τη χρήση της εκπαιδευτικής πλατφόρμας της Google (Google Suite for Education). Η συγκεκριμένη εκπαιδευτική πλατφόρμα περιλαμβάνει μία συλλογή διαδικτυακών εφαρμογών για τη δημιουργία ενός ψηφιακού εκπαιδευτικού περιβάλλοντος, το οποίο υποστηρίζει την διαφοροποιημένη, μαθητοκεντρική και ομαδοσυνεργατική μάθηση και ενισχύει την καλλιέργεια δεξιοτήτων του 21ου αιώνα όπως η δημιουργικότητα, η κριτική σκέψη, η επικοινωνία και η συνεργασία. Στο πλαίσιο της διπλωματικής εργασίας υλοποιήθηκε ποσοτική έρευνα, η οποία βασίστηκε στην Ενοποιημένη Θεωρία Αποδοχής και Χρήσης της Τεχνολογίας, με χρήση διαδικτυακού ερωτηματολογίου, σε δείγμα ευχέρειας 102 εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Τα ευρήματα τα οποία προέκυψαν από την περιγραφική και επαγωγική στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων της εργασίας ανέδειξαν τη θετική στάση των εκπαιδευτικών σχετικά με την αξιοποίηση της Google Suite for Education στη διδασκαλία, ενώ η προσδοκία απόδοσης (β=0,471), η προσωπική τάση για καινοτομία στον τομέα της τεχνολογίας (β=0,358), οι συνθήκες διευκόλυνσης (β = 0,155) και η κοινωνική επιρροή (β = 0,144), αναδείχθηκαν ως οι κυριότεροι κατά σειρά προγνωστικοί παράγοντες επιρροής της πρόθεσης χρήσης της εκπαιδευτικής πλατφόρμας, ερμηνεύοντας αθροιστικά το 69,6% της διακύμανσης της και επιβεβαιώνοντας αντίστοιχες έρευνες από τη διεθνή βιβλιογραφία.
Αξιολόγηση ευχρηστίας συστημάτων εκπαιδευτικής ρομποτικής για παιδιά ηλικίας 5-8 ετών
(ΔΙΠΑΕ, 2021-07-27) Τσαρίδου, Αικατερίνη; Τσαγκάρης, Απόστολος; Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, Τμήμα Διοίκησης Οργανισμών, Μάρκετινγκ και Τουρισμού
Η παρούσα μελέτη διερευνά την Αξιολόγηση Ευχρηστίας Συστημάτων Εκπαιδευτικής Ρομποτικής στην προσχολική και πρωτοσχολική ηλικία (5-8 ετών). Για τη διεξαγωγή της έρευνας, κρίθηκε σκόπιμο να μην ζητηθεί από τα παιδιά να απαντήσουν σε ένα ερωτηματολόγιο, λόγω της μικρής ηλικίας τους. Εάν συνέβαινε αυτό, υπήρχε ο κίνδυνος τα παιδιά να δυσκολεύονται να κατανοήσουν με ακρίβεια τις ζητούμενες πληροφορίες, αλλάζοντας έτσι τα ευρήματα της έρευνας. Η μεθοδολογία που προτιμήθηκε ήταν η άμεση παρατήρηση. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας άμεσης παρατήρησης, ο παρατηρητής είχε την ευκαιρία να συλλέξει τις απαραίτητες πληροφορίες χωρίς να συμμετάσχει στη διαδικασία. Παρόλο που πολλές μελέτες αναφέρουν ότι η συμπεριφορά και οι αντιδράσεις των παιδιών επηρεάζονται από την παρουσία του παρατηρητή (Jersild and Meigs, 1939), σε αυτήν την έρευνα τα παιδιά ήταν εξοικειωμένα με την παρουσία του παρατηρητή, καθώς ήταν μέλος του εκπαιδευτικού προσωπικού. Με τον τρόπο αυτό, οι μαθητές συμπεριφέρονταν αυθόρμητα, γεγονός που συμβάλλει στην αντικειμενικότητα των αποτελεσμάτων. Το ερευνητικό εργαλείο που χρησιμοποιήθηκε ήταν ένα δομημένο σχέδιο παρατήρησης, προκειμένου να απλοποιηθεί η διαδικασία και να αντληθούν αξιόπιστα κι έγκυρα αποτελέσματα. Το σχέδιο ήταν βασισμένο στις βασικές αρχές της Ευχρηστίας, σύμφωνα με το πρότυπο ISO-9241,όπως και στο ερωτηματολόγιο USE που πρότεινε ο Lund (2001), το οποίο εξετάζει την Ευχρηστία. Η έρευνα επικεντρώθηκε σε τέσσερις άξονες που αξιολογούν την Ευχρηστία: Αποτελεσματικότητα, Αποδοτικότητα, Ικανοποίηση και Ευκολία Χρήσης. Το σχέδιο περιελάμβανε είκοσι ερωτήσεις συνολικά. Κάθε άξονας περιελάμβανε πέντε ερωτήσεις. Οι απαντήσεις του παρατηρητή δόθηκαν σε πενταβάθμια κλίμακα Likert. Μέσω της ανάλυσης των δεδομένων, προέκυψαν εξαιρετικά ενδιαφέροντα ευρήματα. Ο μέσος όρος όλων των τιμών για όλους τους άξονες ήταν τουλάχιστον στο επίπεδο ουδετερότητας. Συμπερασματικά, με βάση τα ευρήματα της έρευνας, τα συστήματα Εκπαιδευτικής Ρομποτικής που χρησιμοποιούνται σήμερα τείνουν να είναι αρκετά εύχρηστα για τους χρήστες αυτών των ηλικιών. Τα αποτελέσματα δεν μπορούν να γενικευθούν λόγω του μικρού δείγματος της έρευνας, παρόλα αυτά, μπορούν να αποτελέσουν ένα μέρος μιας εκτενούς έρευνας στην εκπαίδευση ανά τον κόσμο.
Μια νέα μεθοδολογία για τη διδασκαλία της εκπαιδευτικής ρομποτικής και των νέων τεχνολογιών (STEAM)
(ΔΙΠΑΕ, 2021-07-26) Χατζηκύρκου, Μαρία; Τσαγκάρης, Απόστολος; Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, Τμήμα Διοίκησης Οργανισμών, Μάρκετινγκ και Τουρισμού
Σκοπός της παρούσας διπλωματικής είναι να παρουσιάσει μία νέα Μεθοδολογία Εκπαίδευσης στη Ρομποτική, τα STEAM και εν γένει τις νέες Τεχνολογίες και έπειτα να αξιολογήσει την Ευχρηστία της. Η Τεχνολογία έχει κατακλύσει τη ζωή του σύγχρονου ανθρώπου και φυσικά η εκπαίδευση δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση. Η χρήση της τεχνολογίας και των STEAM από τα εκπαιδευτικά ιδρύματα και τους εκπαιδευτικούς φορείς έχει δημιουργήσει σύγχρονες μεθόδους διδασκαλίας που βελτιώνουν την ποιότητα της εκπαίδευσης, δημιουργούν νέα εκπαιδευτικά περιβάλλοντα και ενισχύουν τη δημιουργική σκέψη και την ικανότητα επίλυσης προβλημάτων. Επιπλέον, καθιστούν τη μάθηση ως μια εμπειρική διαδικασία, που βασίζεται σε πραγματικές καταστάσεις και είναι πιο σχετική με τη ζωή, δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο κίνητρα για μάθηση στους εκπαιδευόμενους. Αναζητώντας λοιπόν τρόπους ενίσχυσης των κινήτρων μάθησης, ο σχεδιαστής εκπαιδευτικών προγραμμάτων θα συναντήσει μία πρόσφατη σχετικά έννοια, την Παιχνιδοποίηση (Gamification). Η παιχνιδοποίηση ως μια σύγχρονη καινοτομία έχει δημιουργήσει ένα νέο θεωρητικό πεδίο, το οποίο αποτελεί ένα ισχυρό εργαλείο εκμάθησης και διαμόρφωσης της συμπεριφοράς. Τα κίνητρα παρέχονται μέσα από διάφορες τεχνικές παιχνιδοποίησης, όπως στόχους, ανταμοιβές και έπαθλα/βραβεία, ομαδικότητα ή ανταγωνισμό, πόντους, βαθμολογίες και επίπεδα. Οι δύο αυτές συνιστώσες οδήγησαν στην πρόταση μίας νέας Μεθοδολογίας εκπαίδευσης για τα STEAM που βασίζεται στη δοκιμασμένη επί πολλά έτη μεθοδολογία ADDIE/ISD αλλά επεκτείνεται ακόμη περισσότερο ενσωματώνοντας και τις τεχνικές της Παιχνιδοποίησης. Εφόσον η Μεθοδολογία ολοκληρώνεται, ελέγχεται η ευχρηστία της από έμπειρους εκπαιδευτές. Συγκεκριμένα, 60 εκπαιδευτές συμμετέχουν σε μία έρευνα, με εργαλείο το ερωτηματολόγιο USE του Lund (2001) που μετρά τις τέσσερις υποκλίμακες της ευχρηστίας, τη χρησιμότητα, την ευκολία χρήσης, την ευκολία εκμάθησης και την ικανοποίηση του χρήστη. Επίσης, γίνεται συσχέτιση του φύλου, του μορφωτικού επιπέδου και της επαγγελματικής εμπειρίας με τις τέσσερις υποκλίμακες της ευχρηστίας. Τα αποτελέσματα δείχνουν πως οι συμμετέχοντες έχουν ήπια προς ισχυρή συμφωνία ως προς τους άξονες της ευχρηστίας ενώ από τις συσχετίσεις αποδεικνύεται πως η ευκολία εκμάθησης επηρεάζεται από το φύλο του εκπαιδευτή και τα έτη επαγγελματικής εμπειρίας ενώ η ικανοποίηση του χρήστη και η συνολική ευχρηστία της μεθοδολογίας επηρεάζονται από τα έτη διδασκαλίας.
Τ.Π.Ε. και πολυμέσα - τα σύγχρονα εργαλεία για τη διδασκαλία των φυσικών επιστημών στην εκπαίδευση
(ΔΙΠΑΕ, 2021-06-28) Σπανός, Απόστολος; Τσαγκάρης, Απόστολος; Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, Τμήμα Διοίκησης Οργανισμών, Μάρκετινγκ και Τουρισμού
Η παρούσα Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία έχει συνταχθεί στο πλαίσιο των σπουδών μου στο πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στη «Διοίκηση και Οργάνωση Εκπαιδευτικών Μονάδων», του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος. Το θέμα της είναι η διδασκαλία των μαθημάτων των Φυσικών Επιστημών με τη βοήθεια της τεχνολογίας κάνοντας χρήση σύγχρονων πολυμεσικών εφαρμογών για την καλύτερη κατανόηση και εμπέδωση της ύλης, καθώς και αξιοποιώντας τις Τεχνολογίες της Πληροφορίας και των Επικοινωνιών (ΤΠΕ) κατά τη διαδικασία της μάθησης. Με αφορμή το κλείσιμο των σχολείων λόγω της πανδημίας έγινε επιτακτική η ανάγκη της χρήσης της τεχνολογίας στην εκπαίδευση. Έτσι αναρωτηθήκαμε ποια είναι η άποψη των εκπαιδευτικών για τους ίδιους αλλά και για τους μαθητές τους σχετικά με την χρήση των πολυμεσικών εφαρμογών και την αξιοποίηση των ΤΠΕ μέσα στην τάξη και κυρίως για τη διδασκαλία των μαθημάτων των Φυσικών Επιστημών (ΦΕ). Αρχικά αναφερθήκαμε βιβλιογραφικά στις πιο σημαντικές θεωρίες μάθησης, σε εκπαιδευτικές τεχνικές για την ανάπτυξη των μαθησιακών ικανοτήτων, σε τρόπους παρακίνησης των μαθητών ειδικότερα για τη διδασκαλία των μαθημάτων στις Φυσικές Επιστήμες. Στη συνέχεια μέσω της βιβλιογραφίας περιγράψαμε τα εργαλεία που προσφέρει η τεχνολογία στη μάθηση, όπως είναι τα πολυμέσα και οι ΤΠΕ. Ακολουθεί το ερευνητικό μέρος της εργασίας, σε ένα δείγμα 125 καθηγητών που κλήθηκαν να απαντήσουν σε 64 ερωτήσεις, ερευνώντας τα 6 ερευνητικά μας ερωτήματα. Κατόπιν παρουσιάζονται τα πρωτογενή αποτελέσματα της έρευνας, γίνεται η επεξεργασία των αποτελεσμάτων καταλήγοντας στα συμπεράσματα για τη δική μας έρευνα αλλά και σε σύγκριση με αυτά που αναφέρθηκαν στην βιβλιογραφία. Από τις απαντήσεις του ερωτηματολογίου που δόθηκε στους καθηγητές προέκυψε πως το ποσοστό της αξιοποίησης των νέων τεχνολογιών στην εκπαίδευση είναι πολύ ενθαρρυντικό. Η πλειοψηφία δηλώνει επάρκεια στην εισαγωγή των ΤΠΕ στην τάξη. Το ποσοστό του ενδιαφέροντος των εκπαιδευτικών στη διαδικασία της μάθησης μέσω των ΤΠΕ είναι ιδιαιτέρως μεγάλο. Η ικανοποίηση, τα συναισθήματα που αναπτύσσονται με τη χρήση των ΤΠΕ και γενικά το αντίκτυπο της εισαγωγής της τεχνολογίας στην διδασκαλία των ΦΕ, τόσο για τους ίδιους όσο και για τους μαθητές βρέθηκαν θετικά. Δεν ανιχνεύθηκε συσχέτιση της χρήσης των ΤΠΕ με το φύλο, την ηλικία ή τα έτη υπηρεσίας του δείγματος στο δημόσιο. Τέλος, όλοι πιστεύουν πως χρειάζεται διαρκής επιμόρφωση και στήριξη από συναδέλφους, τη διεύθυνση και τους αρμόδιους φορείς.
Επικοινωνιακές σχέσεις εκπαιδευτικών β' ξένης γλώσσας και συλλόγου διδασκόντων στις σχολικές μονάδες της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης
(ΔΙΠΑΕ, 2021-07-16) Γκούτζιου, Χρυσάνθη; Μαυρίδης, Σάββας; Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, Τμήμα Διοίκησης Οργανισμών, Μάρκετινγκ και Τουρισμού
Η εσωτερική επικοινωνιακή πολιτική των μελών της σχολικής μονάδας καθορίζει την εύρυθμη λειτουργία του Εκπαιδευτικού Οργανισμού. Αναμφισβήτητα, η επικοινωνία και η συνοχή του διδακτικού προσωπικού αποτελούν τον στυλοβάτη του εκπαιδευτικού οικοδομήματος. Θεμέλιο λίθο στο διοικητικό έργο του σχολείου αποτελεί η σχολική ηγεσία, στην οποία ο διευθυντής προΐσταται με πρωταγωνιστικό ρόλο ως βασικός συντελεστής της αποδοτικότητας, της δικαιοσύνης και της αποτελεσματικότητας της σχολικής ζωής στον μέγιστο βαθμό. Βασική προϋπόθεση της επιτυχημένης διοίκησης αποτελεί η ικανοποίηση των εργαζομένων όπου η ποιότητα της επικοινωνίας διαμοιράζεται σε όλα τα μέλη με την ίδια ένταση και ευαισθητοποίηση. Επομένως, στο πλαίσιο του κοινού οράματος και των στόχων της κάθε σχολικής κυψέλης όπου το εκπαιδευτικό προσωπικό επικοινωνεί και συνεργάζεται με τον βέλτιστο τρόπο για την αναβάθμιση της παρεχόμενης εκπαίδευσης, η παρούσα εργασία εξετάζει ένα μέρος των επικοινωνιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών β΄ ξένης γλώσσας και εκπαιδευτικών δασκάλων και τη συμβολή της σχολικής ηγεσίας. Υλοποιήθηκε, λοιπόν, διερευνητική προσέγγιση, αφού συλλέχθηκαν 216 ερωτηματολόγια από εκπαιδευτικούς δασκάλους, Γαλλικής και Γερμανικής σχολικών μονάδων της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης σε πανελλαδικό επίπεδο. Με βάση το ερωτηματολόγιο εξετάζεται η σύγκληση ή απόκλιση των απόψεων των δασκάλων και των εκπαιδευτικών β΄ ξένης γλώσσας σε θέματα που αναδεικνύουν το επίπεδο των συνεργατικών και επικοινωνιακών σχέσεων στις σχολικές μονάδες που υπηρετούν, η αποτελεσματικότητα του εκπαιδευτικού έργου καθώς και τα τυχόν εμπόδια ή οι δυσκολίες. Από τα ευρήματα διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στους δύο πληθυσμούς όσο αφορά την ικανοποίηση, τη συνεργασία και τη συμμετοχική τους δράση στο όραμα του παραγόμενου εκπαιδευτικού έργου. Ως εκ τούτου, διαφαίνεται η εν μέρει ασύμβατη επικοινωνία μεταξύ των εκπαιδευτικών γαλλικής και γερμανικής γλώσσας και των εκπαιδευτικών δασκάλων. Με πυλώνα τις αρχές της δημοκρατίας και με το σκεπτικό της προετοιμασίας μελλοντικών ενεργών πολιτών, η προαγωγή των συνεργατικών σχέσεων, της προώθησης της ομαδικότητας, η κατανομή ευθυνών και ευκαιριών για όλους τους δημόσιους λειτουργούς - εκπαιδευτικούς με ισότιμο τρόπο, αποτελεί το κύτταρο της επιτυχίας στη χάραξη της επικοινωνιακής εκπαιδευτικής πολιτικής.
Συμβουλευτική και επαγγελματικός προσανατολισμός στη δημόσια εκπαίδευση στην COVID 19 εποχή: η περίπτωση των κέντρων εκπαιδευτικής και συμβουλευτικής υποστήριξης(Κ.Ε.Σ.Υ)
(ΔΙΠΑΕ, 2021-07-14) Καφφέ, Ελένη; Γκούνα, Ουρανία; Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, Τμήμα Διοίκησης Οργανισμών, Μάρκετινγκ και Τουρισμού
Η παρούσα εργασία πραγματεύεται το ζήτημα του επαγγελματικού προσανατολισμού στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι στη δημόσια εκπαίδευση, κατά την περίοδο της πανδημίας, με έμφαση στους επιμέρους στόχους, στις θεωρητικές προσεγγίσεις, αλλά και στα βασικά θεσμικά στοιχεία που συγκροτούν το πλαίσιο της συμβουλευτικής στην επαγγελματική εκπαίδευση. Στο επίκεντρο τίθεται η έννοια του επαγγελματικού προσανατολισμού με βάση το συνολικό πλαίσιο στήριξης από την πολιτεία, ενώ παράλληλα το ζήτημα συνδέεται με θεωρίες μάθησης και κινήτρων, καθώς και με ζητήματα που συνδέονται με το πλαίσιο της πανδημίας, όπως είναι η χρήση της τεχνολογίας στην παροχή συμβουλευτικής. Σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, ο θεσμός της Συμβουλευτικής & του Επαγγελματικού Προσανατολισμού εξετάζεται με βάση την υφιστάμενη κατάσταση, τους φορείς εκπαίδευσης και τα Εθνικά Φόρουμ Πολιτικής. Η θεωρητική ανασκόπηση συνδυάζεται με την εμπειρική έρευνα με τη χρήση ερωτηματολογίων σχετικά με τις πρακτικές της Συμβουλευτικής & του Επαγγελματικού Προσανατολισμού στα Κέντρα Εκπαιδευτικής και Συμβουλευτικής Υποστήριξης (Κ.Ε.Σ.Υ.) κατά την περίοδο της πανδημίας. Η χρήση της ποσοτικής έρευνας στοχεύει στη παροχή συγκεκριμένων, μετρήσιμων και γενικεύσιμων αποτελεσμάτων σχετικά με τη συμβουλευτική που παρέχουν οι εκπαιδευτικοί-σύμβουλοι.

Περιηγούμαι

Πρόσφατες Υποβολές