Διπλωματικές Εργασίες

Μόνιμο URI για αυτήν τη συλλογήhttps://repository2024.ihu.gr/handle/123456789/30694

Περιηγούμαι

Τώρα δείχνει 1 - 19 από 19

΄΄Η επίδραση εντατικού προγράμματος ιπποθεραπείας στο λειτουργικό επίπεδο παιδιού με εγκεφαλική παράλυση''
(ΔΙΠΑΕ, 2023-11-23) Παντιέρα, Μαρίνα; Καλλίστρατος, Ηλίας; Σχολή Επιστημών Υγείας, Τμήμα Φυσικοθεραπείας
Εισαγωγή: Ο όρος ιπποθεραπεία σημαίνει θεραπεία με βοηθό το αλόγο. Η κίνηση του αλόγου χρησιμοποιείται ως θεραπευτική υποστήριξη από τον θεραπευτή για τον θεραπευόμενο και κατά αυτόν τον τρόπο διεξάγεται η θεραπεία(Sterba J.A.,2007).Από μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί, φαίνεται πως η ιπποθεραπεία είναι αποτελεσματική για τη βελτίωση της αδρής κινητικής λειτουργίας ατόμων με εγκεφαλική παράλυση. Επιπλέον, έχουν φανεί θετικά αποτελέσματα στην ανάκτηση ισορροπίας και στη μείωση της μυϊκής σπαστικότητας στα άτομα αυτά(Laura De Guindos- Sanchez et al.,2020). Σκοπός: Η παρούσα μελέτη έχει στόχο να αξιολογήσει την επίδραση ενός εντατικού προγράμματος ιπποθεραπείας στο λειτουργικό επίπεδο παιδιού με εγκεφαλική παράλυση. Υλικό-Μέθοδος: Η μελέτη περιλαμβάνει ένα παιδί με εγκεφαλική παράλυση(σπαστική τετραπληγία) ηλικίας 3,5 ετών. Για την αξιολόγηση του λειτουργικού επιπέδου του παιδιού πραγματοποιήθηκε μέτρηση της αδρής κινητικότητας με την κλίμακα αξιολόγησης GMFM-88 στις κατηγορίες Β(καθιστή θέση), Γ(μπουσούλισμα και γονυπετής) και Δ(ορθοστάτηση) και την κλίμακα G.R.E.A.T, η οποία αξιολογεί τη στάση του σώματος και της κεφαλής πάνω στο άλογο. Η φυσικοθεραπευτική παρέμβαση περιελάμβανε δέκα συνεδρίες ιπποθεραπείας. Το πρόγραμμα αποτελούνταν από πρωινή και απογευματινή θεραπεία για τέσσερις ημέρες και από μία θεραπεία για δύο ημέρες. Οι μέρες θεραπείας ήταν συνεχόμενες. Το παιδί αξιολογήθηκε αρχικά μία ημέρα πριν την παρέμβαση και η επαναξιολόγησή του έγινε μία ημέρα μετά την ολοκλήρωση των συνεδριών. Αποτελέσματα: Από την ολοκλήρωση της μελέτης προέκυψαν θετικές επιδράσεις στην αδρή κινητικότητα και τη στάση σώματος και κεφαλής του παιδιού που φάνηκαν μέσω των μετρήσεων στις κλίμακες αξιολόγησης. Συμπεράσματα: Η διεξαγωγή ενός εντατικού προγράμματος ιπποθεραπείας σε παιδί με εγκεφαλική παράλυση είναι θετική και ελπιδοφόρα. Τα συμπεράσματα της έρευνας ωστόσο δεν μπορούν να θεωρηθούν ασφαλή και γενικευμένα καθώς το δείγμα αποτελούνταν από ένα και μόνο παιδί. Προτείνεται να ακολουθήσει μελέτη που να αφορά μεγαλύτερο δείγμα παιδιών με εγκεφαλική παράλυση.
Η επίδραση ενός φυσικοθεραπευτικού προγράμματος τηλε-αποκατάστασης σε παιδιά με νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα
Σταυρακίδου, Μαρία
Εισαγωγή: Η χρονιότητα της Νεανικής Ιδιοπαθούς Αρθρίτιδας (ΝΙΑ) και οι ψυχοκοινωνικές επιδράσεις της θεραπείας σε ασθενείς/γονείς, οδηγούν συχνά σε κακή συμμόρφωση. Τα παραπάνω, σε περίοδο οικονομικής κρίσης, αποτελούν κίνητρο για καινοτόμες προσεγγίσεις στη φυσικοθεραπεία. Σκοπός: Διερεύνηση της εφαρμογής ενός φυσικοθεραπευτικού προγράμματος τηλε-αποκατάστασης (ΠΦΤΑ) σε ασθενείς με ΝΙΑ και των επιδράσεών του σε ασθενείς/οικογένειες. Μεθοδολογία: Τριάντα ασθενείς με ΝΙΑ, που εφάρμοζαν πρόγραμμα ασκήσεων στο σπίτι (ΠΑΣπ), επιλέχθηκαν τυχαία και χωρίστηκαν στην ομάδα τηλε-αποκατάστασης (Ο.ΤΑ, n=15) και στην ομάδα ελέγχου (Ο.Ε, n=15). Κάθε ασθενής της Ο.ΤΑ συμμετείχε σε 30λεπτη τηλε-συνεδρία (μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή στο σπίτι), 2 φορές την εβδομάδα, για 12 εβδομάδες, εφαρμόζοντας τις ασκήσεις υπό την επίβλεψη και καθοδήγηση εξειδικευμένου παιδιατρικού φυσικοθεραπευτή. Πριν και μετά το ΠΦΤΑ (Χρόνος-1 και Χρόνος-2, αντίστοιχα), οι ασθενείς/γονείς των 2 ομάδων συμπλήρωσαν το JAMAR και ερωτηματολόγιο σχετικά με το ΠΑΣπ και εκτιμήθηκαν τα υπολείμματα της νόσου. Ένα μήνα μετά τον Χρόνο-2, επανεκτιμήθηκε η συμμόρφωση στο ΠΑΣπ. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς ήταν 12,8 (8-16) ετών. Δεκαεννέα παιδιά (63%) είχαν πολυαρθρική ΝΙΑ και 11 (37%) ολιγοαρθρική. Κανένας ασθενής δεν διέκοψε το ΠΦΤΑ. Στον Χρόνο-2, οι ασθενείς της Ο.ΤΑ πραγματοποιούσαν το ΠΑΣπ συχνότερα (p=0,023), για περισσότερη ώρα (p=0,034) και με λιγότερες παραινέσεις (p=0,004), συγκριτικά με τον Χρόνο-1. Παρατηρήθηκε καλύτερη συμμόρφωση (p=0,001), λειτουργικότητα (p=0,008), ποιότητα ζωής (p=0,007) και λιγότερος πόνος (p=0,017). Στην Ο.Ε δεν υπήρξαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές στις παραπάνω παραμέτρους. Τα υπολείμματα της νόσου βελτιώθηκαν και στις δυο ομάδες (Ο.ΤΑ: p=0,002, Ο.Ε: p=0,018), αλλά η βελτίωση της Ο.ΤΑ ήταν μεγαλύτερη (p=0,045). Η εφαρμοστικότητα του ΠΦΤΑ και η συνολική προσφορά του βαθμολογήθηκαν ως άριστα από ασθενείς και γονείς. Ένα μήνα μετά τον Χρόνο-2, η συμμόρφωση στο ΠΑΣπ παρέμεινε μεγαλύτερη, συγκριτικά με τον Χρόνο-1 (p=0,001). Συμπέρασμα: Ένα διαδραστικό ΠΦΤΑ μπορεί να εφαρμοστεί αποτελεσματικά σε ασθενείς με ΝΙΑ, προσφέροντας ένα επιπλέον εργαλείο στην αποκατάστασή τους.
Η αποτελεσματικότητα της μεθόδου Klapp σε εφήβους με κύφωση
Αναστασοπούλου, Θεοδώρα; Teenagers -- Health and hygiene
Διαχείριση άγχους σε οικογένειες παιδιών και εφήβων με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 με τη χρήση φυσικοθεραπευτικών τεχνικών
Τσάκωνα, Πελαγία
Introduction: Juvenile diabetes mellitus or type 1 is a chronic illness that disrupts family functioning and causes anxiety for both parents and children by affecting their physical and mental health. Purpose: Purpose of this study was to evaluate the effectiveness of a physiotherapeutic stress management program(active therapeutic exercise, pressure therapy, diaphragmatic breathing and progressive muscle relaxation) in reducing stress symptoms. Material / Method :. This is a pilot, randomized controlled trial that was held at the Hippocratic Hospital of Thessaloniki. A total of 107 subjects, an intervention group of 26 children (7 - 17 years old) and 28 parents (n = 54) and a control group of 28 children and 25 parents (n = 53) participated. The measurement tools included questionnaires for the assessment of perceived stress, perception of health, quality of life and depression. The value of glycosylated hemoglobin and hypoglycemic episodes of children was measured. Results: After 12 weeks of intervention, the trait anxiety of children was reduced about 5,2 units (p = 0,001) and the state anxiety about 4,4 (p = 0,000) Significant difference was not observed in the glycosylated hemoglobin levels between the two groups, but was observed a significant reduction in hypoglycemic episodes of the class (42%, p = 0,028), with an average reduction of 2.25 hypoglycaemic episodes in the children of the intervention group. The symptoms of depression, anxiety and stress in parents of intervention group were significantly reduced about 2,94 units (p = 0.010), 1.89 (p = 0.019), 2.14 (p = 0.048), respectively. Conclusions: The physiotherapy program was associated with changes in the physical and psychological symptoms of children with TD1 and their parents. It turned out to have had a positive impact on depression and stress and a significant improvement in their quality of life. Similar future research on long-term benefits of a physiotherapeutic intervention program is warranted for more objective outcomes.
Κυστική ίνωση και άσκηση
Σεϊμένη, Ελευθερία
Η κυστική νόσος είναι μια κληρονομική και συχνά επικίνδυνη για την ζωή ασθένεια. Υπάρχουν περίπου 70.000 ασθενείς παγκοσμίως και περίπου 1.000 νέοι ασθενείς προστίθενται κάθε χρόνο. Τα άτομα που πάσχουν παρουσιάζουν σημαντικά μικρότερο χρόνο ζωής και μεγάλη νοσηρότητα λόγω της παραγωγής παχύρρευστων εκκρίσεων στο αναπνευστικό και γαστρεντερικό σύστημα, οι οποίες οδηγούν σε σταδιακή καταστροφή των οργάνων σε αυτά τα συστήματα. Η θεραπεία που ακολουθείται είναι εξατομικευμένη για κάθε ασθενή ανάλογα με τη σοβαρότητα της μετάλλαξης και των συμπτωμάτων που έχει. Μέχρι σήμερα έχουν καταγραφεί πάνω από 1.500 2.000 μεταλλάξεις, με πιο συχνή τη μετάλλαξη ΔF508. Τα φάρμακα, η αναπνευστική φυσικοθεραπεία, η άσκηση και η τήρηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής φαίνεται να έχουν σημαντικά αποτελέσματα στην διαχείριση των συμπτωμάτων της κυστικής ίνωσης. Σκοπός της έρευνας είναι να διερευνήσει να εξεταστεί η φυσική δραστηριότητα των μαθητών από 5 ετών και πάνω, εάν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην συχνότητα των τριών ειδών δραστηριοτήτων και στο φύλο των μαθητών, εάν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην συχνότητα των τριών ειδών δραστηριοτήτων και στην ηλικία των μαθητών και τέλος εάν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον Δείκτη Μάζας Σώματος και στην συχνότητα των τριών ειδών δραστηριοτήτων (υψηλής, μέτριας, χαμηλής έντασης).Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χορήγηση του ερωτηματολογίου Godin στο δείγμα. Το ερωτηματολόγιο αποτελείται από 7 ερωτήσεις. Ο πληθυσμός της μελέτης αποτελείται από τα παιδιά που παρακολουθούνται στο εργαστήριο της Κυστικής Ίνωσης στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο, το δείγμα επιλέχθηκε με συνδυασμό βολικής δειγματοληψίας και δειγματοληψίας χιονοστιβάδας. Το συνολικό δείγμα της έρευνας ανήλθε σε 50 μαθητές. Ακόμα από τον Δείκτη Μάζας Σώματος προέκυψε ότι οι περισσότεροι μαθητές είχαν φυσιολογικό βάρος, ότι κατά μέσο όρο συμμετέχουν σε έντονη άσκηση 2.42 φορές την εβδομάδα για 15 λεπτά, όπου οι περισσότεροι μαθητές ασχολούνταν με το ποδόσφαιρο, σε μέτρια άσκηση 1.98 φορές την εβδομάδα για 15 λεπτά, όπου οι περισσότεροι μαθητές ασχολούνταν με το περπάτημα και τέλος σε ήπια άσκηση 1.71 φορές την εβδομάδα για 15 λεπτά, όπου οι περισσότεροι μαθητές πραγματοποιήσουν περπάτημα. Οι μαθητές που έχουν ηλικία από 13 18 ετών πραγματοποιούσαν συχνότερα ήπιες δραστηριότητες από τους μαθητές που είχαν ηλικία από 5 12 ετών και οι υπέρβαροι μαθητές πραγματοποιούν συχνότερα δραστηριότητες μέτριας έντασης από τους υπόλοιπους. Ενώ δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική ανάμεσα στην συχνότητα των τριών ειδών δραστηριοτήτων και στο φύλο των μαθητών.
Διερεύνηση της επίδρασης της ρυθμικής ακουστικής διέγερσης στην αποκατάσταση αδρών κινητικών προτύπων
Μουστάκα, Αικατερίνη
Σκοπός: : Σκοπός της έρευνας ήταν να διερευνήσει την επίδραση της Ρυθμικής Ακουστικής Διέγερσης, στις χωροχρονικές παραμέτρους της βάδισης και την αδρή κινητική λειτουργία παιδιών με εγκεφαλική παράλυση. Μεθοδολογία: Στην έρευνα συμμετείχαν 7 παιδιά με εγκεφαλική παράλυση, ηλικίας 6-16 ετών, επίπεδο λειτουργικότητας GMFCS I-III, τα οποία ήταν ήδη ενταγμένα σε προγράμματα αποκατάστασης. Ως εργαλεία μέτρησης χρησιμοποιήθηκαν η δοκιμασία βάδισης 10 μέτρων και το τεστ GMFM στα πεδία D και Ε. Η μέτρηση των παραμέτρων της βάδισης έγινε με ηλεκτρονικό χρονόμετρο και την εφαρμογή, mobile app. Gait analyzer V.1.0.1. Το πρόγραμμα εφαρμόσθηκε για 3 εβδομάδες, 3φ/εβδ. Οι μετρήσεις έγιναν 2 μέρες πριν την έναρξη και δύο μέρες μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος παρέμβασης. Μετά τη συλλογή των αποτελεσμάτων διενεργήθηκε στατιστική ανάλυση και έλεγχος συσχετίσεων. Για την ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο SPSS v26.0. Για τη περιγραφή των δημογραφικών χαρακτηριστικών, χρησιμοποιήθηκαν πλήθη και ποσοστά, ενώ για τη περιγραφή της έκβασης των παραμέτρων βάδισης πραγματοποιήθηκε περιγραφική στατιστική (μέσες τιμές και τυπικές αποκλίσεις). Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκαν έλεγχοι για δείγματα κατά ζεύγη με το κριτήριο Wilcoxon Signed Ranks test. Tο επίπεδο σημαντικότητας ορίστηκε ίσο με 0.05 (p≤0.05), σε όλες τις περιπτώσεις. Αποτελέσματα: σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, στατιστικά σημαντικές διαφορές παρατηρήθηκαν στον χρόνο και την ταχύτητα βάδισης, τον ρυθμό, την συμμετρία, καθώς και στα πεδία D και Ε του GMFM. Tα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν την άποψη, ότι το ακουστικό ερέθισμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί με δομημένο τρόπο στα προγράμματα αποκατάστασης, επιφέροντας σημαντικές κινητικές μεταβολές. Συμπεράσματα: Η εφαρμογή ενός προγράμματος κινητικής αποκατάστασης, σύμφωνα με τις αρχές της ΡΑΔ, συμβάλλει στη βελτίωση των κινητικών δεξιοτήτων
Κινητικά ελλείμματα σε παιδιά με αυτισμό και αναγκαιότητα για κινητικά θεραπευτικά προγράμματα
Σκαφτούρου, Ευαγγελία
Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει τα ελλείματα αδρής κινητικότητας παιδιών με Διαταραχής Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ) και να εξετάσει την αναγκαιότητα συμβολής της φυσικοθεραπείας στα θεραπευτικά προγράμματα που ακολουθούν τα παιδιά με ΔΑΦ. Μέθοδος: Στην έρευνα συμμετείχαν 10 παιδιά ηλικίας 5 έως 10 ετών, με διάγνωση ΔΑΦ. Για την αξιολόγηση της αδρής κινητικότητας των παιδιών, χρησιμοποιήθηκε η κλίμακα TGMD-3 με πρόσθετη οπτική υποστήριξη. Στα αποτελέσματα διενεργήθηκε περιγραφική στατιστική και επαγωγική ανάλυση. Αποτελέσματα: Από τις μετρήσεις προέκυψε ότι τα παιδιά που συμμετείχαν, σημείωσαν χαμηλό συνολικό σκορ στο TGMD-3 με Μ.Ο. 49,9. Τα παιδιά του δείγματος που είχαν παρακολουθήσει φυσικοθεραπεία ήταν μόλις 3 με αποτέλεσμα να μην μπορεί να υπάρξει αποτέλεσμα σημαντικής στατιστικής σημασίας. Συμπεράσματα: Τα ελλείμματα αδρής κινητικότητας αποτελούν χαρακτηριστικό για τα παιδιά με ΔΑΦ. Η φυσικοθεραπεία δεν αποτελεί διαδεδομένη μέθοδο κινητικής παρέμβασης για τα παιδιά με αυτισμό. Θα πρέπει να γίνουν περαιτέρω μελέτες που να διερευνήσουν την επίδραση προγραμμάτων φυσικοθεραπείας στην κινητικότητα και την εξέλιξη των παιδιών με ΔΑΦ.
Ο ρόλος της φυσικοθεραπείας σε παιδιά με καρδιολογικά προβλήματα
Κοτταράς, Αναστάσιος
Οι συγγενείς καρδιοπάθειες στα παιδιά καταγράφονται σε ένα υψηλό ποσοστό σε παγκόσμιο επίπεδο. Η παροχή υποστηρικτικής φυσικοθεραπευτικής φροντίδας τόσο πριν, όσο και μετά το εγχειρητικό στάδιο, καθώς και σε παιδιά που αντιμετωπίζουν το χρόνιο πρόβλημα της συγγενούς καρδιοπάθειας αποτελεί σημαντική μέριμνα στην βελτίωση της υγείας τους και στην προαγωγή της καθημερινότητάς τους. Στο πλαίσιο αυτό, ο ρόλος του φυσικοθεραπευτή κρίνεται ως ιδιαίτερα σημαντικός και ευαίσθητος. Η εργασία αυτή έχει ως αντικείμενό της την καταγραφή των στάσεων και των απόψεων των φυσικοθεραπευτών σχετικά με την διαχείριση των παιδιών με καρδιοπάθειες. Ανιχνεύει τις απόψεις τους, σκιαγραφεί την οπτική τους, αλλά και καταγράφει τις αγωνίες τους για το λειτούργημά τους στην προσπάθειά τους να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στα παιδιά με καρδιολογικά προβλήματα. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με ερωτηματολόγιο, το οποίο συμπληρώθηκε διαδικτυακά. Τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι φυσικοθεραπευτές διαθέτουν όλες εκείνες τις απαραίτητες γνώσεις προκειμένου να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στα παιδιά με καρδιολογικά προβλήματα, ενώ στα συμπεράσματα της έρευνας καταγράφεται η αναγκαιότητα της ενίσχυσης της εμπειρίας τους στην διαχείριση των παιδιών με καρδιολογικά προβλήματα.
Η επίδραση της ιπποθεραπείας σε παιδιά με χρόνια νοσήματα
Κέλλη, Ειρήνη
Τα παιδιά με χρόνιες καταστάσεις υγείας αντιμετωπίζουν προκλήσεις που επηρεάζουν σημαντικά την καθημερινότητά τους. Η ανασφάλεια σε σχέση με την εξέλιξη της ασθένειας επηρεάζουν τη ψυχική λειτουργία του παιδιού, διαταράσσουν το αίσθημα αυτοπεποίθησης, εικόνας εαυτού και συχνά επιφέρουν ψυχική εξάντληση. Οι συνεχείς θεραπείες ενώ είναι πολύ σημαντικές για την έκβαση της υγείας των παιδιών επιφέρουν κάποιο κόστος στην ποιότητα ζωής τους. Επιβαρύνουν την οικογένεια και τον ελεύθερο χρόνο των παιδιών. Σκοπός της έρευνας είναι να μελετήσει την ποιότητα ζωής παιδιών που αντιμετωπίζουν χρόνιες καταστάσεις υγείας και κάνουν συνεδρίες ιπποθεραπείας. Μεθοδολογία: Στην έρευνα συμμετείχαν συνολικά 40 γονείς παιδιών ηλικίας 8-18, που αντιμετωπίζουν χρόνιες καταστάσεις υγείας. Τα 20 παιδιά ακολουθούσαν κανονικά το πρόγραμμα των καθιερωμένων θεραπειών, ενώ τα άλλα 20 παιδιά συμμετείχαν παράλληλα σε συνεδρίες ιπποθεραπείας. Χρησιμοποιήθηκε η έκδοση για γονείς του ερωτηματολόγιου kidscreen-52. Αποτελέσματα: Τα παιδιά που έκαναν ιπποθεραπεία είχαν υψηλότερη βαθμολογία από τα παιδιά που δεν έκανα ιπποθεραπεία. Οι τομείς που είχαν στατιστικά σημαντική διαφορά ήταν ο τομέας της σωματικής ευεξίας, της αυτονομίας, των οικονομικών πόρων και ο τομέας των συνομηλίκων και της κοινωνικής υποστήριξης. Συμπέρασμα: Η συμμετοχή σε συνεδρίες ιπποθεραπείας επηρεάζει θετικά την ποιότητα ζωής παιδιών που αντιμετωπίζουν χρόνιες καταστάσεις υγείας.
Η αποτελεσματικότητα της αναπνευστικής φυσικοθεραπευτικής παρέμβασης σε παιδιά με βρογχικό άσθμα και τα οφέλη της σωματικής δραστηριότητας για τη βέλτιστη ποιότητα της ζωής του παιδιού
Δουδούμη, Κωνσταντίνα
Η παρούσα εργασία εκπονήθηκε με σκοπό την ολοκλήρωση του μεταπτυχιακού προγράμματος της Παιδιατρικής Φυσικοθεραπείας, στο Τμήμα Φυσικοθεραπείας του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος, της Σχολής Επιστημών Υγείας. Εκτός της τυπικής αιτίας για την οποία η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία συγκροτήθηκε, μου δόθηκε, προσωπικά, η ευκαιρία να μελετήσω ένα θέμα υψίστης σημασίας που απασχολεί τόσο το ιατρικό όσο και το υπόλοιπο παραϊατρικό προσωπικό, στην Ελλάδα και τον κόσμο, το Βρογχικό Άσθμα στα Παιδιά. Η αναφορά πραγματοποιήθηκε, σε γενικό πλαίσιο, στην ανατομία του αναπνευστικού συστήματος και στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του συστήματος αυτού. Επίσης, μελετήθηκε η φυσιολογία, οι πνευμονικοί όγκοι και χωρητικότητες καθώς και οι τύποι της αναπνοής. Στο ειδικό πλαίσιο, έγινε αναφορά, στην ιστορική αναδρομή του βρογχικού άσθματος και αναφέρθηκαν οι παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση του. Επιπλέον, μελετήθηκε ο επιπολασμός του άσθματος και οι ορισμοί του, καθώς και τα συγκριτικά επιδημιολογικά δεδομένα που προκύπτουν. Στη συνέχεια, αναφέρθηκαν φυσικοθεραπευτικές προσεγγίσεις για το βρογχικό άσθμα και μελετήθηκαν φυσικοθεραπευτικές τεχνικές. Σημειώθηκε η αξία και ο ρόλος της άσκησης καθώς και η εποικοδομητικότερη μορφή άσκησης, σύμφωνα με την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, για τη βέλτιστη ποιότητα της ζωής του παιδιού. Τέλος, πραγματοποιήθηκε έρευνα σε συναδέλφους επαγγελματίες φυσικοθεραπευτές οι οποίοι με τις γνώσεις τους εξέφρασαν τις απόψεις τους γύρω από το βρογχικό άσθμα, κατά πόσο ασχολούνται με παιδιά-ασθενείς, τι τεχνικές εφαρμόζουν, τι βοηθήματα χρησιμοποιούν, τι θα θέλανε να βελτιωθεί, πως οι ίδιοι βοηθούν το παιδί να ξεπεράσει κρίσεις άσθματος, καθώς και ποιος πιστεύουν πως είναι ο ρόλος των γονέων σε όλο αυτό.
Έρευνα σε παιδιατρικό πληθυσμό και στους γονείς των παιδιών για τη μελέτη των παραγόντων που σχετίζονται με την παιδική παχυσαρκία σε δημοτικά σχολεία της Κοζάνης
Δεσποινιάδου, Ραφαηλία
1.1 Εισαγωγή Ο ανεπτυγμένος κόσμος αντιμετωπίζει μία επιδημία παχυσαρκίας, η οποία είναι πιθανό να αντιπροσωπεύει τον πιο ραγδαία εξελισσόμενο κίνδυνο για την υγεία των ανδρών, των γυναικών και των παιδιών τόσο στις ΗΠΑ, όσο και στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Αυτό καθιστά την παχυσαρκία ένα παγκόσμιο πρόβλημα. Η παχυσαρκία, μπορεί να προληφθεί σε παιδιατρικά περιβάλλοντα μέσω προγραμμάτων πρόληψης και εκπαίδευσης σχετικά με τον υγιεινό τρόπο ζωής. Η ανάγκη για μια διεπιστημονική προσέγγιση κρίνεται επιτακτική. 1.2 Σκοπός Σκοπός της παρούσας Μεταπτυχιακής Διπλωματικής Εργασίας είναι η άντληση αρχικά πληροφοριών από τα παιδιά και τους γονείς τους, για τις συνήθεις πράξεις ή επιλογές των παιδιών σχετικά με παράγοντες όπως οι διατροφικές συνήθειες, ο βαθμός και το είδος άσκησης που επιλέγεται, η αυτοπεποίθηση, οι διαπροσωπικές σχέσεις και άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν ή επηρεάζονται από την παιδική παχυσαρκία. Επιπρόσθετοι στόχοι, ήταν η διερεύνηση της πιθανής διαφοροποίησης των απαντήσεων γονέων-παιδιών, καθώς και η εύρεση συσχέτισης των απαντήσεων των παιδιών με βάση το ΔΜΣ των ιδίων. Τέλος αντλήθηκαν πληροφορίες για τις απόψεις των γονέων σε συγκεκριμένα ερωτήματα σχετικά με τη διαχείριση της παχυσαρκίας. 1.3 Μεθοδολογία Αρχικά αναζητήθηκε υλικό σχετικό με το αντικείμενο της Μεταπτυχιακής Διπλωματικής Εργασίας, τόσο από βιβλία της ερευνήτριας, όσο και από βάσεις δεδομένων διεθνούςβιβλιογραφίας όπως το Pubmed, το Google Scholar, το Science Direct και επίσημες ιστοσελίδες του διαδικτύου. Αξίζει να αναφερθεί ότι υπήρχε μεγάλος όγκος πληροφοριών, καθώς ειδικά τα τελευταία χρόνια αλλά και παλιότερα το θέμα της παιδικής παχυσαρκίας απασχόλησε αρκετά τους ερευνητές. Παρ ’όλη την πληθώρα των πληροφοριών ωστόσο, επιλέχθηκαν κυρίως πιο πρόσφατες πληροφορίες δεδομένου του ότι τα δεδομένα για την παχυσαρκία συνεχώς αλλάζουν σε παγκόσμιο επίπεδο. Έπειτα σχεδιάσθηκαν τα δύο ερωτηματολόγια σε φόρμες του Google και συγκεκριμένα καθορίστηκε το περιεχόμενο και η δομή τους. Η πιλοτική εφαρμογή πραγματοποιήθηκε σε δύο εργάσιμες ημέρες 9 και 10 Μαΐου. Σε αυτή συμμετείχαν 16 άτομα, μαθητές και μαθήτριες δημοτικού σχολείου με τους γονείς τους. Στο τελικό ερωτηματολόγιο, συμπληρώθηκαν ελλείψεις και παραλείψεις ώστε να μην υπάρχουν αντίστοιχα προβλήματα στην τελική έρευνα. Το πρώτο ερωτηματολόγιο που αφορούσε τα παιδιά είχε 18 ερωτήσεις, ενώ το δεύτερο που αφορούσε τις απόψεις των γονέων σε σχέση με τα παιδιά τους, είχε 21. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε η έρευνα με χρήση του τελικού ερωτηματολογίου. Μετά από επικοινωνία με τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κοζάνης και τις τρεις διευθύντριες των δημοτικών σχολείων (8ου ,9ου και 12ου Δημοτικού Σχολείου Κοζάνης), δόθηκαν 151 έγγραφα συγκατάθεσης για τη συμμετοχή των παιδιών ηλικίας 11 και 12 ετών στην έρευνα (Ε’ και ΣΤ’ Δημοτικού). Από τα 151 έγγραφα συγκατάθεσης λήφθηκαν 21 θετικά και 8 αρνητικά ενώ 122 δε δόθηκαν πίσω στην ερευνήτρια από τους γονείς. Από τους γονείς των 21 παιδιών που συμφώνησαν αρχικά, οι 4 δεν κατάφεραν ή αρνήθηκαν στην πορεία να λάβουν μέρος στην έρευνα. Αφού συλλέχθηκαν εντός δύο εβδομάδων τα 17 έγγραφα, κανονίστηκαν μεταξύ της ερευνήτριας και των γονέων ραντεβού σε παιδιατρικό ιατρείο αφού προηγήθηκε συνεννόηση και με την ιατρό όπου δόθηκαν τα 34 ερωτηματολόγια στο κάθε παιδί και στο γονέα του και συμπληρώθηκαν επί τόπου. Τέλος, έγιναν από την παιδίατρο παρουσία της ερευνήτριας οι μετρήσεις και οι καταγραφές βάρους και ύψους των παιδιών. Τα δεδομένα των ερωτηματολογίων αφού καταγράφηκαν εγγράφως, ψηφιοποιήθηκαν και καταχωρήθηκαν σε βάση δεδομένων (Microsoft Excel). Ακολούθησε επεξεργασία των δεδομένων για την εξαγωγή συμπερασμάτων. Στη συνέχεια με τη βοήθεια της Περιγραφικής Στατιστικής (εύρεση συχνότητας, ποσοστών και επικρατούσας τιμής) έγινε ανάλυση των δεδομένων αυτών. Με τους κατάλληλους υπολογισμούς βάση του τύπου εύρεσης του δείκτη μάζας σώματος [(βάρος σε κιλά)/(ύψος σε m)²] καταγράφηκαν όλα τα αποτελέσματα για τους ΔΜΣ των παιδιών τα οποία χρησιμοποιήθηκαν αργότερα για τη συσχέτιση της υπερβαρότητας με τις απαντήσεις που δόθηκαν από τα παιδιά. 1.4 Αποτελέσματα Από την έρευνα εξήχθησαν και τα ακόλουθα αποτελέσματα. Ο επιπολασμός του υπέρβαρου στο δείγμα ήταν 11,76% ενώ δεν υπήρχαν παχύσαρκα ή υπερβολικά παχύσαρκα παιδιά στο δείγμα. Η πλειονότητα των παιδιών καθώς και των γονέων τους θεωρούν ότι αθλούνται συστηματικά, ότι έχουν μια ισορροπημένη διατροφή χωρίς να καταναλώνουν συχνά junk food, ότι δε δαπανούν υπερβολικά πολύ χρόνο μπροστά στην οθόνη, ότι έχουν κοινωνικές δεξιότητες και φίλους, θεωρούν ότι η απόδοση της μελέτης τους είναι σχετικά υψηλή και πολύ υψηλή, γεγονός που επιβεβαιώνουν και οι γονείς τους. Επιπρόσθετα όλα τα παιδιά θεωρούν ότι ένα πρόγραμμα άσκησης με μορφή παιχνιδιού θα βοηθούσε στη ψυχική και σωματική υγεία τους, γεγονός που επιβεβαιώθηκε από όλους τους γονείς, όπως και το ότι η άσκηση βοηθά στον έλεγχο του βάρους. Τα πιο πολλά παιδιά και στα δυο φύλα αισθάνονται πολύ καλά με τον εαυτό τους και το γεγονός αυτό, το επιβεβαίωσαν και οι περισσότεροι γονείς. Ωστόσο ένας σημαντικός αριθμός των παιδιών, έχει περιόδους στη ζωή του, που δεν αισθάνεται καλά με τον εαυτό του. Με την εικόνα του σώματος τους τα αγόρια έχουν μεγαλύτερα ποσοστά μη ικανοποίησης σε σχέση με τα κορίτσια, ενώ θύματα εκφοβισμού έχουν πέσει το 20% των παιδιών του δείγματος με το 13% να μην απαντά στην ερώτηση. Από τα αποτελέσματα προέκυψε ότι οι γονείς θεωρούν πως η ποσότητα του ποιοτικού χρόνου που περνούν με τα παιδιά τους είναι μέτρια. Σε περίπτωση που το παιδί τους είχε κάποιο πρόβλημα με το βάρος του, οι μισοί γονείς από αυτούς που απάντησαν το ερωτηματολόγιο θα απευθύνονταν σε ένα διατροφολόγο. Μόλις ένας στους 3 γονείς περίπου θα απευθύνονταν σε παιδίατρο, ενώ υπάρχουν και γονείς οι οποίοι δε θα απευθύνονταν σε κάποιον επαγγελματία υγείας σε περίπτωση που το παιδί τους είχε κάποιο πρόβλημα με το βάρος του. Η μειονότητα των γονέων, θεωρεί ότι ο παιδίατρος ή ο φυσικοθεραπευτής μπορεί να εφαρμόσει ένα κατάλληλο πρόγραμμα άσκησης σε παιδιά με παχυσαρκία, ενώ οι περισσότεροι γονείς, θεωρούν πιο κατάλληλους επαγγελματίες υγείας για το ίδιο θέμα τους διατροφολόγους και τους γυμναστές. Από τη συσχέτιση του υψηλού δείκτη μάζας σώματος με τις απαντήσεις των παιδιών, βρέθηκε ότι στο συνολικό δείγμα τα υπέρβαρα παιδιά αποτελούσαν το 11,76%, τα ελλιποβαρή το 41,18%, ενώ το 47,06% των παιδιών είχαν φυσιολογικό βάρος. Δεν υπήρχε κανένα υπέρβαρο αγόρι, ενώ από τα κορίτσια το 20% ήταν υπέρβαρα. Όσον αφορά την απόδοση των παιδιών σε σχέση με τη μελέτη τους κανένα από τα υπέρβαρα κορίτσια δε δήλωσε ότι τα πάει πολύ καλά, ενώ αντίθετα παιδιά φυσιολογικού βάρους ή ελλιποβαρή, δήλωσαν αντίστοιχα για το ίδιο θέμα σε ποσοστό 35,29% ότι τα πηγαίνουν πολύ καλά. Μεταξύ των υπέρβαρων παιδιών το 50% δήλωσε την επιλογή κάτω του μετρίου. Το 100% μεταξύ των υπέρβαρων παιδιών δήλωσαν πως νιώθουν άσχημα με τον εαυτό τους γενικότερα ή κάποιες φορές ενώ παράλληλα έχουν υποστεί κάποιας μορφής bullying. Δε δέχτηκαν να απαντήσουν ή απάντησαν πως δεν είναι ικανοποιημένα με την εικόνα τους σώματός τους σε ποσοστό επίσης 100%. Προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι μεταξύ των παιδιών με φυσιολογικό βάρος σχεδόν 4 στα 10 παιδιά νιώθουν άσχημα με τον εαυτό τους γενικά ή κάποιες φορές ενώ έχουν υποστεί εκφοβισμό στο ίδιο ποσοστό. Με θετικό πρόσημο είναι τα αποτελέσματα της άσκησης αφού μόλις το 11,76% δήλωσε πως αθλείται 0 με 2 ώρες. Τα μισά εκ των υπέρβαρων παιδιών αθλούνται πολύ λίγες ώρες (0-2), τρώνε πιο συχνά junk food, δε θεωρούν ισορροπημένη τη διατροφή τους και σε ποσοστό 100% βρίσκονται πιο συχνά μπροστά στην οθόνη. Όλα τα υπέρβαρα παιδιά δήλωσαν το μέγιστο (5-πάρα πολύ) στην κλίμακα κοινωνικότητας και κανένα δε δήλωσε πως παίζει σε μικρό βαθμό (κάτω από 2 στην 5 βάθμια κλίμακα). Τέλος η συσχέτιση της υπερβαρότητας με τον ελεύθερο χρόνο δεν κατέληξε σε κάποιο ιδιαίτερο συμπέρασμα καθώς υπήρξαν διαφορετικές απαντήσεις από τα παιδιά. 1.5 Συμπέρασμα Από την ανάλυση των ερωτηματολογίων προέκυψε ότι οι απαντήσεις των γονέων στις μισές ερωτήσεις ήταν παρεμφερείς ή ίδιες με των παιδιών ενώ οι υπόλοιπες μισές διέφεραν. Τα παιδιά με βάρος πάνω από το φυσιολογικό στο δείγμα μας ήταν μόνο κορίτσια, δέχτηκαν όλα εκφοβισμό, δε δήλωσαν ότι τα πάνε πολύ καλά με την απόδοση σε σχέση με τη μελέτη τους, δήλωσαν πως νιώθουν άσχημα με τον εαυτό τους γενικότερα ή κάποιες φορές και δε δέχτηκαν να απαντήσουν ή απάντησαν πως δεν είναι ικανοποιημένα με την εικόνα τους σώματός τους. Τα μισά εκ των υπέρβαρων παιδιών αθλούνται λιγότερο από τα υπόλοιπα παιδιά, τρώνε πιο συχνά junk food, δε θεωρούν ισορροπημένη τη διατροφή τους και σε ποσοστό 100% βρίσκονται πιο συχνά μπροστά στην οθόνη. Ωστόσο όλα τα υπέρβαρα παιδιά δήλωσαν πως είναι πάρα πολύ κοινωνικά.
Η επίδραση της φυσικοθεραπείας στην ποιότητα ζωής των παιδιών με καρκίνο
Αραμπατζίδου, Σοφία
Σκοπός: Ο καρκίνος αποτελεί μία πολύ δύσκολη κατάσταση που επηρεάζει όχι μόνο τους ενήλικες, αλλά και τα παιδιά και μπορεί να έχει σημαντική επίδραση στην ποιότητα της ζωής τους. Η φυσικοθεραπεία έχει αναγνωριστεί ως μία συμπληρωματική προσέγγιση στη διαχείριση παιδιών με καρκίνο, όμως η αποτελεσματικότητά της παραμένει ανολοκλήρωτη. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν να εξετάσει την επίδραση της φυσικοθεραπείας στην ποιότητα ζωής των παιδιών με καρκίνο, με τη χρήση τροποποιημένων ερωτηματολογίων. Μέθοδος: 2 ερωτηματολόγια, το Pediatric Quality of Life Inventory (PedsQL) και το Minneapolis-Manchester Quality of Life (MMQL), τροποποιήθηκαν και προστέθηκαν συγκεκριμένες ερωτήσεις που αφορούσαν τη φυσικοθεραπεία σχετικά με τη λειτουργικότητα, την κινητικότητα, τη διαχείριση του πόνου, καθώς και το επίπεδο των παρεχόμενων φυσικοθεραπειών. Τα τροποποιημένα ερωτηματολόγια απευθύνθηκαν σε 25 συνολικά παιδιά ηλικίας από 2-17 ετών (12 παιδιά 2-8 ετών, των οποίων τα ερωτηματολόγια συμπληρώθηκαν από τους γονείς τους και 13 παιδιά 8-17 ετών) με καρκίνο. Συλλέχθηκαν δημογραφικές πληροφορίες και χρησιμοποιήθηκε περιγραφική στατιστική για την κατάλληλη ανάλυση των στοιχείων. Αποτελέσματα: Αναλύθηκαν τα ευρήματα από τα τροποποιημένα ερωτηματολόγια και τα αποτελέσματα παρουσίασαν μία ετερογένεια. Κάποιοι συμμετέχοντες ανέφεραν σημαντικές βελτιώσεις στην ποιότητα ζωής τους σχετικά με τη λειτουργικότητα και τη γενικότερη στάση ζωής, ενώ σε κάποιους άλλους δεν υπήρξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές. Όμως, εξαιτίας του μικρού δείγματος και των μετρήσεων που έγιναν με τροποποιημένα ερωτηματολόγια, τα ευρήματα θα πρέπει να ερμηνευτούν με πολλή προσοχή. Συμπεράσματα: Η αποτελεσματικότητα της επίδρασης της φυσικοθεραπείας στην ποιότητα ζωής των παιδιών με καρκίνο παραμένει ημιτελής βάσει των αποτελεσμάτων της παρούσης έρευνας. Περισσότερες, σε πιο ευρεία κλίμακα και με πιο αυστηρή μεθοδολογία έρευνες θα πρέπει να πραγματοποιηθούν, έτσι ώστε να παράσχουν πιο ισχυρές αποδείξεις σχετικά με τα ευρήματα. Η φυσικοθεραπεία θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ως μέρος μιας πολύπλευρης προσέγγισης στην κατανόηση της φροντίδας των παιδιών με καρκίνο, με στενή συνεργασία των ογκολογικών και φυσικοθεραπευτικών τμημάτων, για την παροχή έγκυρης και αξιόπιστης φροντίδας.
Σύγκριση αποτελεσμάτων της μεθόδου Schroth μεταξύ ατόμων με σκολίωση και κύφωση
Καμπερίδου, Δέσποινα
Στις μέρες μας η κακή στάση σώματος είναι πλέον ένα σύνηθες φαινόμενο, ακόμη και από την σχολική ηλικία. Η κακή στάση αποτελεί προδιάθεση για εμφάνιση διαφόρων παραμορφώσεων της σπονδυλικής στήλης, όπως η σκολίωση και η κύφωση. Η άμεση αντιμετώπιση αυτών είναι μονόδρομος, ειδικά εάν πρόκειται για άτομα μικρής ηλικίας όπου ο παράγοντας της ανάπτυξης σε συνδυασμό με την ύπαρξη παραμόρφωσης επηρεάζουν αρνητικά την εξέλιξη της θεραπείας. Για το λόγο αυτό η θεραπεία θα πρέπει να είναι στοχευμένη και άμεση και να εκτελείται από ειδικό θεραπευτή. Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι που εξειδικεύονται στη θεραπεία των συγκεκριμένων παθήσεων, όπως είναι και η μέθοδος Schroth, ωστόσο η βιβλιογραφία που υπάρχει δεν είναι αρκετή. Σκοπός της συγκεκριμένης εργασίας, είναι να μελετήσει εάν η μέθοδος Schroth είναι αποτελεσματική σε ασθενείς με κύφωση και σκολίωση, καθώς επίσης και να συγκρίνει εάν σε κάποια από τις δύο παθήσεις είναι περισσότερο αποτελεσματική ούτως, ώστε να αυξηθεί η διάδοση και η εφαρμογή της από ειδικούς φυσικοθεραπευτές. Στην έρευνα συμμετείχαν 13 έφηβοι, εκ των οποίων οι 6 είχαν σκολίωση και οι 7 κύφωση. Οι συμμετέχοντες έλαβαν θεραπεία διάρκειας 6 μηνών, σύμφωνα με τη μέθοδο Schroth, δύο φορές την εβδομάδα υπό την επίβλεψη θεραπευτή, καθώς είχαν λάβει και οδηγίες για ειδικό ασκησιολόγιο για ασκήσεις στο σπίτι. Οι τιμές που αξιολογήθηκαν ήταν η γωνία Cobb και το ύψος των ασθενών, όπου μετρήθηκαν πριν και μετά το πέρας των θεραπειών με ακτινολογικό έλεγχο και ειδικό αναστημόμετρο αντίστοιχα. Μετά την ολοκλήρωση των θεραπειών βρέθηκε ότι υπήρξε βελτίωση τόσο στην γωνία Cobb, όσο και στο ύψος των ασθενών, ενώ υπήρξε λίγο μεγαλύτερη βελτίωση στους ασθενείς με κύφωση σε σύγκριση με αυτούς που είχαν σκολίωση.
Αξιολόγηση και έγκαιρη παρέμβαση στη Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών
Ανταμιάν, Ερμιόνη
Υπόβαθρο: Το ποσοστό των πρόωρων νεογνών είναι αρκετά μεγάλο σύμφωνα με τον ΠΟΥ και ο συνδυασμός παραγόντων κατά την διάρκεια της κύησης όσο και μετά αυξάνουν τον κίνδυνο τα νεογνά να έχουν κινητικές, γνωσιακές και συμπεριφορικές διαταραχές. Με τον κίνδυνο νευροαναπτυξιακής καθυστέρησης, είναι καθιερωμένη η παραπομπή των νεογνών για φυσικοθεραπεία. Η πρώιμη φυσικοθεραπευτική παρέμβαση μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα ζωής του βρέφους. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνηθεί πως η αξιολόγηση μπορεί να βοηθήσει τον παιδιατρικό φυσικοθεραπευτή στη διαμόρφωση ενός θεραπευτικού πλάνου αντιμετώπισης ενός πρόωρου νεογνού. Πως η έγκαιρη παρέμβαση του παιδιατρικού φυσικοθεραπευτή μπορεί να βελτίωση την ψυχοκινητική ανάπτυξη και την ποιότητα ζωής του νεογνού . και τέλος να διερευνηθούν ποιοι άλλοι παράγοντες επηρεάζουν το πλάνο της αξιολόγησης και της έγκαιρης παρέμβασης. Μέθοδος: Για την διεξαγωγή της μελέτης περίπτωσης υπήρξε συνεργασία με τη Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών (ΜΕΝΝ) του Γ.Ν. Ιπποκρατείου Θεσσαλονίκη. Προέκυψε ένα πρόωρο νεογνό που πληρούσε τα κριτήρια εισαγωγής στη μελέτη. Η διάρκεια της μελέτης ήταν πέντε μήνες εκ των οποίων οι δύο πρώτη ήταν στη ΜΕΝΝ και μετέπειτα η θεραπεία και οι μετρήσεις συνεχίστηκαν για τρεις μήνες σε παιδιατρικό θεραπευτήριο. Χρησιμοποιήθηκε η κλίμακα AIMS και γινόταν καταγραφή των ανακλαστικών καθώς επίσης καταγράφονταν τα βιομετρικά χαρακτηριστικά του νεογνού. Αποτελέσματα: Σημειώθηκε βελτίωση της ανάπτυξη του πρόωρου νεογνού στην ΜΕΝΝ, η οποία συνεχίστηκε και μετά το εξιτήριο. Το βάρος, το μήκος και η περίμετρος κεφαλής πλησίασαν τα φυσιολογικά όρια των νεογνών, με τα δεδομένα να είναι στατιστικός σημαντικά. Aπό την αξιολόγηση των αντανακλαστικών που πραγματοποιήθηκε ανά μήνα φαίνεται να υπάρχει μια καθυστέρηση η οποία αποδίδεται στο σύνδρομο WS. Η αξιολόγηση της κινητικής ανάπτυξης παρουσίασε στατιστικά σημαντική βελτίωση στο τέλος των μετρήσεων. Συμπεράσματα – προτάσεις: Η έγκαιρη φυσικοθεραπευτική παρέμβαση, η εφαρμογή αξιόπιστων εργαλείων αξιολόγησης σε συνδυασμό με την κατάλληλη ενημέρωση των γονέων και την διεπιστημονική συνεργασία των υγειονομικών διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στη βελτίωσης της ποιότητας ζωής του νεογνού. Ωστόσο, χρειάζεται περισσότερο διερεύνησης σε βάθος χρόνου.
Συσχέτιση των κλινικών και επιδημιολογικών χαρακτηριστικών εφήβων με ιδιοπαθή σκολίωση με την ποιότητα ζωής τους: μια πιλοτική μελέτη
Λαλεχού, Ναταλία
Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μία πιλοτική έρευνα με κεντρικό θέμα τη συσχέτιση των κλινικών και επιδημιολογικών χαρακτηριστικών των εφήβων με ιδιοπαθή σκολίωση με την ποιότητα ζωής τους. Σκοπός της έρευνας είναι η διερεύνηση ύπαρξης σχέσεων μεταξύ των επιδημιολογικών χαρακτηριστικών των εφήβων 10 έως 18 ετών, με ιδιοπαθή σκολίωση, με την ποιότητα ζωής τους όπως αυτή προκύπτει από το ερωτηματολόγιο ISYQOL. Με τον εντοπισμό των παραγόντων εκείνων που επηρεάζουν την QOL και μάλιστα την χειροτερεύουν, θα είναι πλέον σε θέση οι θεραπευτές να σχεδιάσουν ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα αποκατάστασης για τον κάθε ασθενή, λαμβάνοντας τα κατάλληλα μέτρα για την πρόληψη εμφάνισης ψυχοκοινωνικών προβλημάτων. Για την ανάλυση των ποιοτικών μεταβλητών χρησιμοποιήθηκαν στατιστικοί πίνακες συχνοτήτων και σχετικών συχνοτήτων, ραβδογράμματα και πίτες, ενώ για την ανάλυση των ποσοτικών μεταβλητών χρησιμοποιήθηκαν ιστογράμματα συχνοτήτων και σχετικών συχνοτήτων καθώς και μέτρα θέσης και διασποράς. Τέλος, για την διερεύνηση συσχετίσεων χρησιμοποιήθηκαν οι κατάλληλοι για τις επιμέρους περιπτώσεις συντελεστές συσχέτισης (Spearman/Exact fisher test) και τα μη-παραμετρικά τεστ (Mann-Whitney/ Kruskal-Wallis). Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι η χρήση του κηδεμόνα επηρεάζει αρνητικά την QOL των εφήβων, όπως και η διάρκεια θεραπείας με κηδεμόνα καθώς και το είδος του κηδεμόνα που χρησιμοποιείται. Ακόμη, βρέθηκε ότι τα αγόρια έχουν καλύτερη QOL από τα κορίτσια, ενώ όσοι έχουν οικογενειακό ιστορικό σκολίωσης και συμμετέχουν σε εξωσχολικές δραστηριότητες έχουν καλύτερη QOL από αυτούς που δεν έχουν ιστορικό σκολίωσης και κάποια εξωσχολική δραστηριότητα. Σχετικά με το BMI και το πλήθος των κυρτωμάτων, δε βρέθηκε να επηρεάζουν την QOL. Άλλοι παράγοντες που φάνηκε πως επηρεάζουν την QOL είναι η σοβαρότητα της σκολίωσης, η ύπαρξη διπλού ή μονού ύβου και το είδος των κυρτωμάτων. Θετική συσχέτιση με την QOL φάνηκε επίσης πως έχουν η ηλικία διάγνωσης, το ύψος και οι μήνες θεραπείας με ασκήσεις Schroth, ενώ αρνητική συσχέτιση έχουν η ηλικία, το βάρος, το μέγεθος του ύβου, καθώς και το μέγεθος της σκολίωσης. Τέλος, βρέθηκε πως ο φόβος για την χειροτέρευση του προβλήματος της πλάτης συνδέεται με το φόβο ενοχλήσεων στην ενήλική ζωή και η αίσθηση ότι η κατάσταση που βιώνουν είναι «πολύ δύσκολη», με το φόβο ότι παρά τις προσπάθειες η κατάσταση δεν θα βελτιωθεί.
Αναγνώριση, επαύξηση και αλληλεπίδραση αντικιμέμων μέσω τεχνικών Επαυξημένης πραγματικότητας, Βαθιάς μάθησης, Σημασιολογικού ιστού και Ανάκτησης Πληροφοριών : Ανάπτυκη πακέτου διαδραστικών εφαρμογών
Λαμπρόπουλος, Γεώργιος
Η ταχεία ανάπτυξη της σύγχρονης κοινωνίας και οι ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις οστην εμφάνιση της ανάγκης για πρόσβαση σε δυναμικά μεταβαλλόμενες πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο. Η τεχνολογία επαυξημένης πραγματικότητας (ΕΠ) επιχειρεί να ανταποκριθεί στην ανάγκη αυτή παρέχοντας πρόσβαση σε ταχέως ρέουσες πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο. Ειδικότερα, μέσω ΕΠ, οι πληροφορίες αποκτούν νόημα και ζωντανεύουν, καθώς ενσωματώνονται στο κατάλληλο χωρικό και χρονικό πλαίσιο. Η ΕΠ το φυσικό και ψηφιακό κόσμο σε πραγματικό χρόνο. Η ΕΠ παρέχει στους ανθρώπους νέους τρόπους για να αλληλεπιδρούν τόσο με τον φυσικό και ψηφιακό κόσμο σε πραγματικό χρόνο. Η ψηφιοποίηση της καθημερινής ζωής έχει οδηγήσει στην δημιουργία ενός εκθετικά αυξανόμενου όγκου ψηφιακού περιεχομένου με αποτέλεσμα, όχι μόνο να δημιουργηθούν νέες απαιτήσεις και προκλήσεις, αλλά να εμφανιστούν, επίσης, καινούργιες ευκαιρίες και δυνατότητες. Αποτελώντας ένα καινοτόμο επιστημονικό πεδίο, η τεχνολογία της Βαθιάς Μάθησης επιχειρεί να αξιοποιήσει αυτές τις καινούργιες καταστάσεις προσφέροντας καινοτόμες λύσεις και εφαρμογές. Ο Σημασιολογικός Ιστός (ΣΙ) είναι μια ακόμη τεχνολογία η οποία αξιοποιεί τη ραγδαία αύξηση των δεδομένων και την αναπαράσταση του διαδικτυακού περιεχομένου αποσκοπώντας να παρέχει σημασιολογικά αλληλοσυνδεδεμένες πληροφορίες.Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει, να αναλύσει και να παρουσιάσει αυτές τις καινοτόμες αυτές τεχνολογίες, όπως και τα οφέλη της συνδυαστικής τους χρήσης. Ως επιπλέον στόχο της θέτει την ανάπτυξη ενός πακέτου είκοσι εννέα (29) διαδραστικών εφαρμογών. Η βασική τεχνολογική και ερευνητική συνεισφορά της εστιάζει στην ανάπτυξη μιας καινοτόμου εφαρμογής που συνδυάζει τις προαναφερόμενες τεχνολογίες, καθώς και στην ανάπτυξη μιας νέας μεθοδολογίας και στη σχεδίαση μιας νέας αρχιτεκτονικής που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως βάση για την ανάπτυξη μελλοντικών εφαρμογών. Στα πλαίσια της ανάπτυξης της συγκεκριμένης εφαρμογής, περιλαμβάνονται, επίσης, η δημιουργία ενός νέου συνόλου δεδομένων, η εκ νέου ανάπτυξη μιας SSD_MobileNetV2 μοντέλου για την αναγνώριση και ταξινόμηση αντικειμένων, καθώς και η ο σχεδιασμός και η ανάπτυξη μιας νέας οντολογίας.
Διοικητική οργάνωση τριτοβάθμιων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Η περίπτωση του Αλεξάνδρειου Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Θεσσαλονίκης.
Μπακάλη, Άννα
Οι εξελίξεις του 21ου αιώνα, επιστημονικές, κοινωνικές, οικονομικές οδήγησαν στην προσπάθεια εκσυγχρονισμού της ελληνικής δημόσιας διοίκησης. Στη δημόσια διοίκηση και στο ευρύτερο δημόσιο τομέα ανήκουν και τα εκπαιδευτικά ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (Πανεπιστήμια και Τ.Ε.Ι). Η παρούσα έρευνα αποτελεί μια προσπάθεια μελέτης και ανάλυσης της διοικητικής δομής, της λειτουργίας και οργάνωσης, της διοίκησης του ανθρώπινου δυναμικού του Αλεξάνδρειου Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Θεσσαλονίκης από την ίδρυση του μέχρι σήμερα. Με τις συνεχιζόμενες μεταρρυθμίσεις στη διοίκηση και διαχείριση του ανθρωπινού δυναμικού που επιβάλλονται από τους διεθνείς οργανισμούς γίνεται μια προσπάθεια έρευνας των απόψεων των υπαλλήλων το ιδρύματος στα θέματα της αξιολόγησης, των ειδικών περιγραμμάτων θέσης εργασίας και του Ενιαίου Συστήματος Κινητικότητας.
Ο Μακιαβελισμός ως αντιπαράδειγμα στην Διοίκηση Ολικής Ποιότητας.
Κορκοτίδου, Δέσποινα
Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να διερευνήσει της έννοιες του Μακιαβελισμού και της Διοίκησης Ολικής Ποιότητας. Οι δύο αυτές έννοιες είναι αντικρουόμενες γι αυτό και συγκρίνονται και αντιπαραβάλλονται μεταξύ τους. Από την μία πλευρά, ο Μακιαβελισμός υποστηρίζει την προσωπική ανάδειξη και εξέλιξη του ατόμου χωρίς να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την ανάπτυξη ολόκληρου του οργανισμού. Από την άλλη πλευρά, η Διοίκηση Ολικής Ποιότητας ενδιαφέρεται για την ανάπτυξη ολόκληρου του οργανισμού και την συνεχή βελτίωση του. Προωθεί την συνεργασία, την ομαδικότητα και την επίλυση σημαντικών προβλημάτων του κάθε οργανισμού. Στην παρούσα εργασία ερευνάτε η εφαρμογή των δύο αυτών εννοιών στην εκπαίδευση και πιο συγκεκριμένα στα Δημοτικά σχολεία Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στις στάσεις και τις απόψεις των εκπαιδευτικών σχετικά με την προσωπική τους ανάδειξη, την διοίκηση των εκπαιδευτικών μονάδων, την ανάπτυξη θετικού κλίματος στον χώρο εργασία και την μεταξύ τους συνεργασία. Αυτοί είναι οι βασικοί άξονες ερωτημάτων που προκύπτουν από την παρούσα έρευνα και που επιχειρείται να απαντηθούν. Στο πρώτο μέρος της εργασίας, παρουσιάζονται και αναλύονται οι έννοιες του Μακιαβελισμού και της Διοίκησης Ολικής Ποιότητας. Πιο συγκεκριμένα, γίνεται ιστορική αναδρομή στην ζωή και το έργο του Νικόλαο Μακιαβέλι. Σε αυτό το σημείο επικεντρωνόμαστε στην επιστολή του, «Ο Ηγεμόνας», όπου παρουσιάζονται οι αρχές του Μακιαβελισμού και ο τρόπος συμπεριφοράς και σκέψης των ατόμων που τις ασπάζονται. Στην συνέχεια εισάγεται ο όρος της Διοίκησης Ολικής Ποιότητας και η εφαρμογή της στο εκπαιδευτικό σύστημα. Γίνεται αναφορά συγκεκριμένα στο εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας, στο πώς είναι δομημένο και πώς ασκείται η διοίκηση. Τέλος γίνεται αναφορά στον όρο ηγεσία και στον ρόλο του διευθυντή ως ηγέτη της σχολικής μονάδας. Καταλήγουμε στην σύγκριση των δύο εννοιών Μακιαβελισμός και Διοίκηση Ολικής Ποιότητας. Το δεύτερο μέρος της εργασίας είναι το ερευνητικό κομμάτι. Επιδιώκεται μέσα από ερωτηματολόγιο, με κλειστού και ανοιχτού τύπου ερωτήσεις, να διερευνηθούν οι απόψεις και οι στάσεις των εκπαιδευτικών τόσο σε σχέση με τον Μακιαβελισμό όσο και σε σχέση με την Διοίκηση Ολικής Ποιότητας. Η έρευνά μας αφορά εκπαιδευτικούς Δημοτικών σχολείων, Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Ανάλογα με τα πιστεύω των εκπαιδευτικών διαμορφώνεται και το κλίμα που επικρατεί στις σχολικές μονάδες, η μεταξύ τους συνεργασία και καλή σχέση, η βελτίωση των εκπαιδευτικών πρακτικών, η εξέλιξη του εκπαιδευτικού συστήματος γενικότερα. Το τρίτο και τελευταίο μέρος της εργασίας ασχολείται με την ανάλυση των αποτελεσμάτων της έρευνας, την εξαγωγή συμπερασμάτων καθώς και προτάσεις για την βελτίωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας και της διοίκησης στην εκπαίδευση.
Μάρκετινγκ και εκπαίδευση : η περίπτωση Κ.Δ.Α.Π.
Συτιλίδου, Άρτεμις
Η παρούσα εργασία επεξεργάστηκε την σημασία που έχει το μάρκετινγκ για την λειτουργία των εκπαιδευτικών οργανισμών και πιο συγκεκριμένα σε δημόσια Κ.Δ.Α.Π. Για τον λόγο αυτό έγινε ποσοτική έρευνα με την διανομή ερωτηματολογίων σε δείγμα γονέων, οι οποίοι εμπιστεύονται τα παιδιά στα Κ.Δ.Α.Π του δήμου Αθηναίων. Επί της ουσίας, οι εκπαιδευτικοί οργανισμοί μπορεί να έχουν ιδιαιτερότητες, όπως το ότι το τελικό τους προϊόν είναι η απόκτηση γνώσεων και δεξιοτήτων και όχι κάποιο απτό αγαθό. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι οι εκπαιδευτικοί οργανισμοί, δημόσιοι και ιδιωτικοί, δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν το μάρκετινγκ. Στην παρούσα περίπτωση, οι εκπαιδευτικοί οργανισμοί μπορεί να έχουν οφέλη από την χρήση του μάρκετινγκ, όπως είναι η βελτίωση της ποιότητας των υπηρεσιών, αλλά και η προσέλκυση κοινού, καθώς και η ενημέρωση του. Σκοπός της παρούσης εργασίας είναι να εξετάσει το κατά πόσο το μάρκετινγκ μπορεί να βοηθήσει στην λειτουργία των Κ.Δ.Α.Π. Για τον λόγο αυτό και οι επιμέρους στόχοι είναι: - Ποιο είναι το μάρκετινγκ των Κ.Δ.Α.Π; - Πως μπορεί να βελτιωθεί το μάρκετινγκ των Κ.Δ.Α.Π.;

Περιηγούμαι

Πρόσφατες Υποβολές