Διπλωματικές Εργασίες
Μόνιμο URI για αυτήν τη συλλογήhttps://repository2024.ihu.gr/handle/123456789/30690
Περιηγούμαι
Πρόσφατες Υποβολές
Τεκμήριο Ο ρόλος του ουρικού οξέος στην περιφερική νευροπάθεια σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2(ΔΙΠΑΕ, 2022-09) Κουτσίδης, Παναγιώτης; Καζάκος, Κυριάκος; Σχολή Επιστημών Υγείας, Τμήμα ΝοσηλευτικήςΗ παρούσα μελέτη διερευνά το ρόλο του ουρικού οξέος, αναφορικά με τις μεταβολές που επιφέρει στην περιφερική νευροπάθεια σε ασθενείς που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Η έρευνα αξιολογεί το ηλεκτρομυογράφημα ως μέθοδο εκλογής και παρακολούθησης της πορείας της ασθένειας. Στην βιβλιογραφία υπάρχουν αντικρουόμενα αποτελέσματα, αναφορικά με το ρόλο του ουρικού οξέος στην περιφερική νευροπάθεια των διαβητικών ασθενών, ενώ δεν υπάρχει πλήθος στοιχείων που να αξιολογούν τη χρήση του ηλεκτρομυογραφήματος. Η ανάλυση περιλάμβανε τη καταγραφή ορισμένων δεικτών ασθενών που λαμβάνουν φροντίδα υγείας σε ιδιωτική κλινική της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ανάμεσα στις τιμές που καταγράφονται, περιλαμβάνεται ο δείκτης μάζας σώματος, οι τιμές που αφορούν τις πιέσεις των ασθενών, η διάρκεια του σακχαρώδους διαβήτη, η λειτουργία του νεφρού (GFR), η γλυκόζη νηστείας και το ουρικό οξύ. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι δεν βρέθηκε κάποια στατιστικά σημαντική διαφορά στις τιμές του ουρικού οξέος, ανάμεσα στους διαβητικούς ασθενείς που έχουν νευροπάθεια και σε αυτούς που δεν έχουν, με μόνη εξαίρεση την ύπαρξη σημαντικότητας ανάμεσα στα δύο φύλα με τους άνδρες σακχαροδιαβητικούς να έχουν υψηλότερα επίπεδα ουρικού οξέος. Επίσης, βρέθηκε ότι υπάρχει υψηλότερο επίπεδο ουρικού οξέος σε διαβητικούς ασθενείς με διαβητική νευροπάθεια. Παρατηρήθηκε ότι οι γυναίκες σακχαροδιαβητικοί, είχαν υψηλότερες τιμές ολικής χοληστερόλης, ενώ όσοι είχαν νευροπάθεια νοσούσαν από σακχαρώδη διαβήτη περισσότερα χρόνια σε σύγκριση με αυτούς που δεν είχαν διαγνωσθεί με νευροπάθεια. Είναι πιθανόν, ο ισχυρισμός ότι οι αλλαγές στα επίπεδα του ουρικού οξέος, να προκαλέσουν αλλαγές στον τρόπο εξέλιξης της διαβητικής νευροπάθειας να είναι αληθής, αλλά χρειάζεται περαιτέρω επιστημονική μελέτη.Τεκμήριο Διερεύνηση του φόβου της υπογλυκαιμίας σε γονείς παιδιών και εφήβων με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1(ΔΙΠΑΕ, 2022-09) Τραϊτοράκη, Μαρία; Λαβδανίτη, Μαρία; Σχολή Επιστημών Υγείας, Τμήμα ΝοσηλευτικήςΗ υπογλυκαιμία αποτελεί μια από τις συχνότερες επιπλοκές στην καθημερινή διαχείριση του διαβήτη τύπου 1 και ειδικότερα στην διαχείριση του διαβήτη των παιδιών και των εφήβων. Υπό το πρίσμα του εν λόγο φαινομένου, παρατηρούνται ποικίλες ψυχοκοινωνικές συνέπειες στους γονείς, οι οποίοι αναλαμβάνουν τον ρόλο του φροντιστή και κύριου διαχειριστή της ασθένειας. Μια από τις πιο σημαντικές ψυχοκοινωνικές συνέπειες για τους παραπάνω αποτελεί ο φόβος της υπογλυκαιμίας των παιδιών τους. Η παρούσα ερευνητική εργασία αποσκοπεί στην διερεύνηση του εν λόγο φόβου σε γονείς με παιδιά και έφηβους με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1. Συγκεκριμένα, σε δείγμα πληθυσμού, 80 γονείς με παιδιά και εφήβους οι οποίοι έχουν διαγνωστεί με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, ολοκλήρωσαν το ερωτηματολόγιο HFS – P, το οποίο αποτέλεσε το ερευνητικό εργαλείο της παρούσας μελέτης. Οι ερωτήσεις του ερωτηματολογίου περιλαμβάνουν μια υποκλίμακα συμπεριφοράς, η οποία αποτελείτε από 10 ερωτήσεις, και μια υποκλίμακα σχετικά με την ανησυχία των γονέων η οποία αποτελείται από 15 ερωτήσεις. Πραγματοποιήθηκε περιγραφική και επαγωγική ανάλυση. Από τα αποτελέσματα της ανάλυσης, προέκυψαν ποίκιλα συμπεράσματα για τον φόβο της υπογλυκαιμίας των γονέων με παιδιά και εφήβους. Ωστόσο, τα περισσότερα από αυτά δεν ήταν στατιστικά σημαντικά, γεγονός που φανερώνει την ανάγκη για μεγαλύτερο δείγμα και πιθανώς περαιτέρω διόρθωση του ερωτηματολογίου.Τεκμήριο Άγχος, κατάθλιψη και σωματική υγεία των γονέων παιδιών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1(ΔΙΠΑΕ, 2022-09) Αντωνιάδου, Δέσποινα; Λαβδανίτη, Μαρία; Σχολή Επιστημών Υγείας, Τμήμα ΝοσηλευτικήςΕισαγωγή: Το στρες που προκαλεί στους γονείς η αντιμετώπιση του παιδικού διαβήτη τύπου 1, σχετίζεται με συμπτώματα κατάθλιψης, προβλήματα στη σωματική υγεία, αλλά και με μείωση της ποιότητας ζωής τους. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να μελετηθούν τα επίπεδα ψυχικής και σωματικής υγείας των γονέων παιδιών με Σακχαρώδη Διαβήτη 1 καθώς και η επίδραση της ψυχικής στην σωματική υγεία. Η έρευνα επιπλέον μελετάει πως διαφοροποιούνται τα επίπεδα σωματικής και ψυχικής υγείας ανάλογα τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των γονέων αλλά και ανάλογα τα δημογραφικά-κλινικά χαρακτηριστικά παιδιού και οικογένειας. Μεθοδολογία: Διεξήχθη μία πρωτογενής, ποσοτική, συσχέτισης και σύγκρισης μεταξύ και εντός συμμετεχόντων, με χρήση των αξιόπιστων και έγκυρων ερωτηματολογίων GHQ-28 (α≥0,748) και DASS-21 (α≥0,903). Στην έρευνα συμμετείχαν 129 γονείς, στην πλειοψηφία τους εργαζόμενες γυναίκες, μέσης ηλικίας 45 ετών, παντρεμένες με 1-2 παιδιά που ζουν σε αστική περιοχή, με επίπεδο εκπαίδευσης Λυκείου ή Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που έχουν παιδί μέσης ηλικίας 13 ετών, που εμφάνισαν σακχαρώδη διαβήτη σε ηλικία 8 περίπου ετών. Η ανάλυση των δεδομένων έγινε σε σημαντικότητα 5%. Αποτελέσματα: Η σωματική υγεία επιβαρύνθηκε μέσω προβλημάτων αϋπνίας (46,5%) και σωματικών συμπτωμάτων εξάντλησης (34,9%). Χαμηλά ήταν τα επίπεδα κοινωνικής δυσλειτουργίας (17,1%). Υψηλότερα σωματικά συμπτώματα εμφάνισαν οι γονείς με περισσότερο στρες και άγχος. Η ψυχική υγεία επιβαρύνθηκε κυρίως λόγω αυξημένου άγχους (33,4%). Χαμηλά ήταν τα επίπεδα στρες (24%), κατάθλιψης (19,4%) και έντονων καταθλιπτικών συμπτωμάτων (8%). Η κατάθλιψη συνδέθηκε άμεσα με την κοινωνική δυσλειτουργία. Μεγαλύτερο στρες εμφάνισαν οι γονείς μικρότερης ηλικίας. Οι γονείς οι οποίοι δεν βρίσκονται σε έγγαμη οικογενειακή κατάσταση ή δεν ζουν με τον σύντροφο τους, οι γονείς με λιγότερα παιδιά, οι γονείς που έχουν αγόρι εμφάνισαν περισσότερα καταθλιπτικά συμπτώματα. Οι μητέρες που είχαν μεταπτυχιακό ή διδακτορικό, εμφάνισαν σε μεγαλύτερο βαθμό άγχος, στρες κατάθλιψη, σωματικά και καταθλιπτικά συμπτώματα αλλά και αϋπνία. Όσο μεγαλύτερο είναι το σάκχαρο του παιδιού τόσο περισσότερο άγχος και αϋπνία, και τόσο μεγαλύτερο βαθμό στρες και κατάθλιψης έχουν οι γονείς τους. Συμπεράσματα: Η αϋπνία, η σωματική εξάντληση και το άγχος ήταν τα κυριότερα προβλήματα σωματικής και ψυχικής υγείας των γονέων. Η μείωση του άγχους είναι απαραίτητη καθώς αυξάνει τα σωματικά συμπτώματα. Αδύναμες ομάδες οι οποίες χρήζουν μεγαλύτερης στήριξης είναι οι γονείς μικρότερης ηλικίας, που ζουν μόνοι, έχουν λιγότερα παιδιά, οι μητέρες με υψηλό μορφωτικό επίπεδο, οι γονείς που έχουν αγόρι με πρόβλημα διαβήτη και οι γονείς που έχουν παιδί με υψηλές μετρήσεις σακχάρου.Τεκμήριο Απόψεις και αντιλήψεις εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σχετικά με τη διαχείριση του σακχαρώδη διαβήτη τύπoυ 1 από τους σχολικούς νοσηλευτές(ΔΙΠΑΕ, 2022-09-26) Τσιούμαρης, Παναγιώτης; Καυκιά, Θεοδώρα; Σχολή Επιστημών Υγείας, Τμήμα ΝοσηλευτικήςΕισαγωγή: Η διαχείριση και η αντιμετώπιση του ΣΔ1 στο σχολείο απαιτεί εντατική προσπάθεια για τον έλεγχο των επιπέδων γλυκόζης προκειμένου να διατηρηθούν σε φυσιολογικά επίπεδα. Στο σχολείο, υπεύθυνος για την αποτελεσματική διαχείριση του παιδιού με διαβήτη θεωρείται ο σχολικός νοσηλευτής. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση των απόψεων και των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών σε σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη Δυτική Θεσσαλονίκη αναφορικά με τη διαχείριση του ΣΔ τύπου 1 από τους σχολικούς νοσηλευτές. Υλικό & μέθοδος: Τον πληθυσμό της μελέτης αποτέλεσαν 71 εκπαιδευτικοί σχολείων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της Δυτικής Θεσσαλονίκης, όπου στη σχολική μονάδα υπηρετούσε σχολικός νοσηλευτής. Χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος δειγματοληψίας ευκολίας για την άντληση του δείγματος. Εγινε χρήση του ερευνητικού εργαλείου «Αντιλήψεων σχετικών με το ρόλο του σχολικού νοσηλευτή» των Green & Reffel μέσω της πλατφόρμας Forms της Google. Αποτελέσματα: Οι ερωτώμενοι παρουσίασαν θετικές απόψεις και αντιλήψεις για τον θεσμό του σχολικού νοσηλευτή και τον τρόπο που αυτοί διαχειρίζονται τους μαθητές με ΣΔ. Όσον αφορά τους δημογραφικούς παράγοντες και τη συσχέτισή τους με τις αντιλήψεις των εκπαιδευτικών, η οικογενειακή κατάσταση, το επίπεδο εκπαίδευσης, η ειδικότητα, η παρουσία σχολικού νοσηλευτή στο σχολείο και η παρακολούθηση μαθημάτων πρώτων βοηθειών για την αντιμετώπισης επειγόντων καταστάσεων στο ΣΔ βρέθηκαν σημαντικοί προγνωστικοί παράγοντες. Συμπεράσματα: Από τις απόψεις και τις αντιλήψεις των συμμετεχόντων φαίνεται πως κρίνεται σημαντική η ένταξη σχολικών νοσηλευτών στο σχολικό περιβάλλον. Κύριος στόχος τους θα πρέπει να είναι η παρακολούθηση των μαθητών με ασθένεια, η διαχείριση περιστατικών αλλά και η βελτίωση της ευαισθητοποίησης των εκπαιδευτικών σχετικά με τις ανάγκες του διαβητικού παιδιού και κατ’ αυτό τον τρόπο να βελτιώσει την υποστήριξή τους σε αυτά τα παιδιά στο σχολείοΤεκμήριο Η ποιότητα ζωής ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 που λαμβάνουν υπηρεσίες της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας(ΔΙΠΑΕ, 2021-11-04) Καραρρήγα, Μαρίνα - Ελευθερία; Τσαλογλίδου, Αρετή; Σχολή Επιστημών Υγείας, Τμήμα ΝοσηλευτικήςΑντικείμενο μελέτης της παρούσας έρευνας είναι να εξετάσει το επίπεδο της ποιότητας ζωής των ατόμων, οι οποίοι πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ και επισκέπτονται δομές πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας στην Ελλάδα. Για την εξυπηρέτηση των σκοπών της έρευνας, η εργασία δομήθηκε σε επτά διαφορετικά κεφάλαια, και τις αντίστοιχες υποενότητες. Στο γενικό μέρος της έρευνας, εφαρμόζεται η μέθοδος της βιβλιογραφικής ανασκόπησης έτσι ώστε να συγκεντρωθούν όλες οι απαραίτητες πηγές για την απόδοση απαντήσεων στα ερευνητικά ερωτήματα και στο στόχο που έχει τεθεί στα πλαίσια της παρούσας εργασίας. Ειδικότερα, στο γενικό μέρος της εργασίας, γίνεται συλλογή των δεδομένων αναφορικά με την εκτίμηση της ποιότητας ζωής των ασθενών που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ και παρακολουθούνται από δομές πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Εκτός των άλλων, οι μελέτες που συλλέγονται εστιάζουν στην διερεύνηση των παραγόντων οι οποίοι επιδρούν στην ποιότητα ζωής των ατόμων που πάσχουν από διαβήτη. Για το σκοπό αυτό της έρευνας, συλλέγονται με τη μέθοδο που αναφέρθηκε προηγουμένως, τα σχετικά σύγχρονα άρθρα και στη συνέχεια αξιολογούνται έτσι ώστε να προκύψουν ορισμένα συμπεράσματα που μπορούν να οδηγήσουν στην παραγωγή της νέας γνώσης. Στο ειδικό μέρος της έρευνας διεξάγεται μία ανάλυση με τη χρήση ποσοτικών δεδομένων. Τα ποσοτικά τα δεδομένα προκύπτουν από δύο διαφορετικά ερωτηματολόγια, το ADDQol-19 και το SF-36. Έτσι αρχικά, γίνεται ανάλυση των δεδομένων με τη χρήση της περιγραφικής στατιστικής και παρουσιάζονται διαγραμματικά τα στοιχεία αναφορικά με, την ποιότητα ζωής των ασθενών, τις αντιλήψεις τους, αλλά και όλους τους παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν την ποιότητα ζωής σχετιζόμενη με την υγεία. Ολοκληρώνοντας το ειδικό μέρος, ακολουθεί η συζήτηση, στην οποία γίνεται αντιπαραβολή των αποτελεσμάτων της πρωτογενούς και της δευτερογενούς έρευνας, έχοντας σαν τελικό στόχο την παραγωγή νέας γνώσης στο αντικείμενο που επιλέχθηκε.Τεκμήριο Η επίδραση του εγκλεισμού λόγω της πανδημίας COVID-19 στην αυτοδιαχείριση και την κατάθλιψη των ατόμων με ΣΔ2 και καρκίνο πνεύμονα υπό χημειοθεραπεία(ΔΙΠΑΕ, 2021-11-04) Μυλωνά , Ευστρατία; Λαβδανίτη , Μαρία; Σχολή Επιστημών Υγείας, Τμήμα ΝοσηλευτικήςΣτις αρχές του 2020 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.) ανακηρύσσει την έναρξη της παγκόσμιας πανδημίας από την λοίμωξη του Covid-19 οφειλόμενη στον ιό του SARSCoV- 2, ο οποίος προκαλεί μια μορφή πνευμονίας και οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας. Η ταχεία εξάπλωση της νόσου , η αυξημένη νοσηρότητα και θνησιμότητα που παρουσιάζει, αναγκάζουν τις κυβερνήσεις των πληττόμενων χωρών να προβούν στην λήψη μέτρων, ένα εκ των οποίων είναι ο κοινωνικός περιορισμός (Lockdown), για την μείωση της εξάπλωσης της νόσου και την αντιμετώπιση της. Ταυτόχρονα οι αρχές της δημόσιας υγείας προβαίνουν σε αναδιοργάνωση του συστήματος υγείας και σε αλλαγές προτεραιότητας πρόσβασης στις μονάδες υγείας. Η εύκολη μεταδοτικότητα της λοίμωξης του Covid-19 καθιστά ευάλωτα τα άτομα με χρόνια νοσήματα, όπως είναι ο σακχαρώδης διαβήτης και ο καρκίνος και αυξάνει την πιθανότητα νόσησης και κακής πρόγνωσης . Σημαντικός επιβαρυντικός παράγοντας είναι η παρουσία συννοσηροτήτων καθιστώντας τα χρόνια πάσχοντα άτομα πιο επιρρεπή στην νόσηση από την λοίμωξη του Covid-19 και την αύξηση της θνησιμότητας. Ο φόβος της πιθανής μόλυνσης από την λοίμωξη του Covid-19 σε συνδυασμό με τα μέτρα κοινωνικού περιορισμού (Lockdown) και την δυσκολία πρόσβασης στις μονάδες υγείας , προκαλούν στα άτομα με χρόνια νοσήματα συναισθήματα άγχους , ανησυχίας και ανασφάλειας ως προς την αυτοδιαχείριση της νόσου και την πορεία της υγείας τους. Η συναισθηματική εξάντληση που παρουσιάζουν οφειλόμενη στην παρούσα κατάσταση ,επιβαρύνουν την ψυχική υγεία, αυξάνοντας το επίπεδο δυσφορίας, των συναισθηματικών διαταραχών και της κατάθλιψης. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της επίδρασης του εγκλεισμού λόγω της πανδημίας του Covid-19 στην αυτοδιαχείριση και την κατάθλιψη των ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη και καρκίνο του πνεύμονα. Η διεξαγωγή της μελέτης έγινε σε δείγμα πληθυσμού ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη και καρκίνο του πνεύμονα υπό χημειοθεραπεία και με την χρήση των ερωτηματολογίων α) δημογραφικών και κλινικών χαρακτηριστικών, β) κλίμακας CES-D ( Center of Epidemiologic Studies Depression) και γ) κλίμακας αυτό- αποτελεσματικότητας στην διαχείριση του σακχαρώδη διαβήτη (GR-DMSES). Η ανάλυση των δεδομένων που συλλέχτηκαν , πραγματοποιήθηκε με το πρόγραμμα IBM SPSS 27.0( Statistical Package for Social Sciences).Από την ανάλυση των δεδομένων προκύπτει ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των συμμετεχόντων ανέφερε πως ένιωθε κατάθλιψη, δυσκολία και δυσφορία σε διάφορες πτυχές της ζωής του ενώ ο εγκλεισμός φαίνεται πως επιδεινώνει την υπάρχουσα κατάσταση. Όσον αφορά στην αυτοδιαχείριση του ΣΔ φάνηκε πως τα επίπεδα αυτοδιαχείρισης για τη θεραπεία, τη φαρμακευτική αγωγή και τον έλεγχο ποδιών κυμάνθηκαν σε μέτρια επίπεδα, σε αντίθεση με εκείνα που αφορούν στη δίαιτα και τη σωματική δραστηριότητα τα οποία κυμάνθηκαν αρκετά χαμηλότερα. Επίσης το φύλο φαίνεται να σχετίζεται άμεσα με την εκδήλωση της κατάθλιψης. Η οικογενειακή και επαγγελματική κατάσταση καθώς και ο τόπος διαμονής φαίνεται να επηρεάζουν την αυτοδιαχείριση που σχετίζεται με την θεραπεία και τήρηση της σωματικής δραστηριότητας. Επίσης, η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη σχετίστηκε επιπλέον με τη δίαιτα και τη φαρμακευτική αγωγή/έλεγχο ποδιών, και αντίστοιχα, η ύπαρξη μετάστασης με την κατάθλιψη Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης δείχνουν ότι είναι απαραίτητο να αντιμετωπιστούν συνολικά οι παράγοντες που επηρεάζουν την αυτοδιαχείριση του διαβήτη στην πανδημία του COVID-19 και να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα. Η κατανόηση αυτών των εμποδίων είναι ιδιαίτερα επωφελής για τη διαμόρφωση στοχευμένων στρατηγικών, όπως η δημιουργία ευνοϊκών περιβαλλόντων απομόνωσης, η ενίσχυση της ιατρικής και κοινωνικής υποστήριξης και η εφαρμογή φροντίδας για τον διαβήτη με επίκεντρο τον ασθενή με απώτερο σκοπό την προώθηση της επιτυχούς αυτοδιαχείρισης.Τεκμήριο Διερεύνηση της ποιότητας ζωής σε χρόνιους και σε νεοδιαγνωσθέντες διαβητικούς ασθενείς(ΔΙΠΑΕ, 2021-11-04) Ματσέλη, Αικατερίνη Μαρία; Θεοφανίδης, Δημήτριος; Σχολή Επιστημών Υγείας, Τμήμα ΝοσηλευτικήςαΤεκμήριο Φαρμακευτική κάνναβη στον Σακχαρώδη Διαβήτη ως πρόληψη επιπλοκών και προστατευτικό μέσο(ΔΙΠΑΕ, 2021-11-03) Μιχαηλίδου, Κατερίνα; Καυκιά, Θεοδώρα; Σχολή Επιστημών Υγείας, Τμήμα ΝοσηλευτικήςαΤεκμήριο Μελέτη του άλγους και της επίδρασης του στις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής των ατόμων με ΣΔ2 και καρκίνο(ΔΙΠΑΕ, 2021-11-03) Γώγου, Ελένη; Λαβδανίτη, Μαρία; Σχολή Επιστημών Υγείας, Τμήμα ΝοσηλευτικήςΗ παρούσα εργασία έχει ως τίτλο «Μελέτη του άλγους και της επίδρασής του στις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής των ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και καρκίνο.» και έλαβε χώρα στο ΓΝΘ Παπαγεωργίου κατά το έτος 2021. Το 70% των ασθενών με καρκίνο αναφέρουν άλγος και έως και το 50% αυτών δεν ανακουφίζονται επαρκώς παρά την πληθώρα των διαθέσιμων θεραπειών. Η ελλιπής διαχείριση του άλγους έχει αρνητικές επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής των ασθενών, στη γενική τους δραστηριότητα καθώς και στη ψυχολογία τους.(WeiyangChristopherLiuetal, 2017) Στη παρούσα μελέτη θα γίνει προσπάθεια σύγκρισης του άλγους και της επίδρασης του στην καθημερινή ζωή των ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ και των ασθενών μόνο με καρκίνο. Έναυσμα για την επιλογή του συγκεκριμένου θέματος και τη διεξαγωγή της παρούσας μελέτης αποτέλεσε η καθημερινή μου τριβή με τους ασθενείς με καρκίνο οι οποίοι αναφέρουν στην πλειονότητα τους άλγος το οποίο δεν αντιμετωπίζεται επαρκώς. Η καινοτομία σε αυτή τη μελέτη έγκειται στη σύγκριση των ασθενών με καρκίνο που πάσχουν παράλληλα από ένα χρόνιο νόσημα όπως είναι ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 Ευχαριστώ ιδιαίτερα την επιβλέπουσα καθηγήτρια μου κ. Λαβδανίτη Μαρία για την καθοδήγησή της και την ουσιαστική βοήθεια της σε όλο το διάστημα αυτής της μελέτης. Τέλος θα ήθελα να εκφράσω τις ευχαριστίες μου στις φίλες, στην οικογένεια μου και κυρίως στο σύζυγό μου για την ηθική υποστήριξη και συμπαράσταση που μου παρείχαν, καθώς και στους συναδέλφους μου, που συνέβαλαν στην ολοκλήρωση της διπλωματικής μου εργασίας.Τεκμήριο Διακύμανση των επιπέδων γλυκόζης σε άτομα που νοσηλεύονται σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας(ΔΙΠΑΕ, 2021-11-03) Χρυσανθόπουλος, Νικόλαος; Καυκιά , Θεοδώρα; Σχολή Επιστημών Υγείας, Τμήμα ΝοσηλευτικήςΤα τελευταία χρόνια, με την καθιέρωση του δυτικού προτύπου ζωής στις περισσότερες χώρες του κόσμου (κάπνισμα, ανθυγιεινή διατροφή, καθιστική ζωή, παχυσαρκία κ.α.), ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι όλων των ηλικιών διαγιγνώσκονται με σακχαρώδη διαβήτη (είτε τύπου Ι, είτε τύπου ΙΙ, είτε κάποιου μεικτού τύπου). Το γεγονός αυτό είναι ιδιαιτέρως ανησυχητικό, διότι πρόκειται για ένα σοβαρό χρόνιο μεταβολικό νόσημα, οι επιπτώσεις του οποίου (βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες) είναι μη αναστρέψιμες, και επηρεάζουν σε πολύ μεγάλο βαθμό την ποιότητα ζωής, αλλά και τη συνολική νοσηρότητα και επιβίωση του ασθενή που έχει διαγνωστεί με τη νόσο. Εξαιτίας της μεγάλης αύξησης του επιπολασμού της νόσου, αλλά και των σοβαρών της επιπτώσεων στην υγεία του ασθενή, οι επαγγελματίες υγείας που εργάζονται σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας έρχονται αντιμέτωποι, ολοένα και πιο συχνά -τα τελευταία χρόνια-με την πρόκληση τού να αντιμετωπίσουν θεραπευτικά έναν ή περισσότερους ασθενείς με προδιαβήτη ή εγκατεστημένο διαβήτη. Η θεραπευτική αυτή αντιμετώπιση έχει τις βάσεις της στην προσεκτική 24ωρη παρακολούθηση της διακύμανσης των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα του κάθε ασθενή, διότι με βάση τις διακυμάνσεις αυτές καθορίζεται η δοσολογία και η συχνότητα της φαρμακευτικής του αγωγής, η σύσταση του διαλύματος της εντερικής και της παρεντερικής διατροφής του σε μακροστοιχεία και μικροστοιχεία, αλλά και η γενικότερη θεραπευτική διαχείριση της κατάστασης υγείας του.Τεκμήριο Συγκριτικά διατροφικά στοιχεία και συμπεριφορές παιδιών με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1 με αντλία ινσουλίνης σε σχολική περίοδο και σε περίοδο διακοπών(ΔΙΠΑΕ, 2021-11-03) Τσόκα , Ασπασία; Χριστοφορίδης , Αθανάσιος; Σχολή Επιστημών Υγείας, Τμήμα ΝοσηλευτικήςΕισαγωγή: Ο συστηματικός έλεγχος και η προσκόλληση στη θεραπεία της νόσου αποτελούν απαραίτητες συνιστώσες στην διαχείριση του Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1 (ΣΔ 1) και την πρόληψη των επιπλοκών. Η περίοδος των διακοπών, διάστημα κατά το οποίο απουσιάζει συνήθως ένα δομημένο πρόγραμμα δραστηριοτήτων, αποτελεί πρόκληση στην επίτευξη καλού γλυκαιμικού ελέγχου παιδιών και εφήβων με ΣΔ 1. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη της επίδρασης των καλοκαιρινών διακοπών στο γλυκαιμικό έλεγχο σε παιδιά σχολικής ηλικίας με ΣΔ 1 σε θεραπεία με σύστημα συνεχούς υποδόριας χορήγησης ινσουλίνης (αντλία) και σύστημα συνεχούς καταγραφής της γλυκόζης (αισθητήρας). Μεθοδολογία: Στην παρούσα μελέτη συμμετείχαν συνολικά 38 παιδιά με ΣΔ 1. 0ι ασθενείς ενημέρωναν την ηλεκτρονική βάση δεδομένων Carelink της Μedtronic με τα δεδομένα της αντλίας και του αισθητήρα γλυκόζης τους. Τα χρονικά διαστήματα παρακολούθησης και αξιολόγησης είναι από 27 Ιουλίου έως 9 Αυγούστου 2020 και 21 Σεπτεμβρίου έως 4 Οκτωβρίου 2020. Αποτελέσματα: Δεν καταγράφηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στις τιμές γλυκόζης του αισθητήρα, όπως αυτές αποτυπώνονται στο μέσο όρο μεταξύ των ίδιων ασθενών στις δύο χρονικές περιόδους αλλά ούτε και στην ποσότητα των υδατανθράκων που καταναλώθηκαν. Οι πιο σημαντικές διαφορές παρατηρήθηκαν στο μοτίβο και το ωράριο των γευμάτων. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, το ποσοστό των παιδιών με ΣΔ 1 που κατανάλωνε το πρωϊνό του μετά τις 09:00 εκτινάχθηκε από το 47,36 % στο 79,12 % (p<0,001). Επιπλέον, το ποσοστό κατανάλωσης του τελευταίου γεύματος μετά τις 22:00 υπολογίστηκε στο 64,30 % κατά την καλοκαιρινή περίοδο συγκριτικά με το 43,69 % κατά τη διάρκεια της σχολικής περιόδου (p<0.001). Συμπεράσματα: Ο γλυκαιμικός έλεγχος κατά την περίοδο διακοπών μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς και να είναι συγκρίσιμος με τη σχολική περίοδο σε παιδιά με ΣΔ 1 που φορούν αντλία ινσουλίνης και αισθητήρα.Τεκμήριο Ανάλυση και αξιολόγηση της διοίκησης και οργάνωσης των μονάδων υγείας στο δημόσιο τομέα(ΔΙΠΑΕ, 2021-07-14) Παπαγεωργίου, Ιωάννης; Χατζηγεωργίου , Χρυσούλα; Σχολή Επιστημών Υγείας, Τμήμα ΝοσηλευτικήςΗ οργανωτική δομή και η διαχείριση των εθνικών συστημάτων υγείας είναι τομείς που έχουν βαθύ αντίκτυπο στα αποτελέσματα. Η οργάνωση του συστήματος υγείας μπορεί να οριστεί ως η συστηματική ρύθμιση διαφόρων πόρων, με καθορισμένες ευθύνες και ειδικά κανάλια επικοινωνίας και εξουσίας, με σκοπό την επίτευξη ορισμένων στόχων. Ο απώτερος στόχος των οργανισμών σε ένα σύστημα υγειονομικής περίθαλψης είναι η προώθηση και η προστασία της υγείας των ανθρώπων, αλλά αυτός ο τελικός στόχος προσεγγίζεται μέσω του ενδιάμεσου ρόλου πολλών υπηρεσιών με πιο εστιασμένους στόχους. Τα συστήματα υγείας αποτελούν έναν από τους πολλούς καθοριστικούς παράγοντες της υγείας, δεδομένου ότι τα συστήματα υγείας υψηλής απόδοσης μπορούν να βελτιώσουν την υγεία των πληθυσμών. Παρόλο που δεν υπάρχει τέλειο σύστημα υγείας, η κατανόηση του συστήματος στην τρέχουσα μορφή μας επιτρέπει να αποκτήσουμε μια συνολική εικόνα πώς συμβάλλει στη διατήρηση της υγείας. Αυτό, λοιπόν, βοηθά στην κατανόηση των αλληλεπιδράσεων που απαιτούνται από τα διάφορα συστατικά του. Η Ελλάδα διαθέτει ένα σύστημα υγειονομικής περίθαλψης που βασίζεται σε ένα μικτό και ολοκληρωμένο εθνικό σύστημα ενώ ενσωματώνει στοιχεία και χαρακτηριστικά του ιδιωτικού τομέα. Αυτό το σύνολο διαφορετικών συστημάτων και μοντέλων, σε συνδυασμό με την έλλειψη συντονισμού αλλά και μηχανισμών ελέγχου, συνέβαλε με τη σειρά του στη δημιουργία πολλών δυσκολιών και στη κακή διαχείριση του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης. Ένα ακόμα χαρακτηριστικό του υγειονομικού συστήματος στην Ελλάδα είναι η ανεπαρκής στρατηγική διαχείρισης και η αδύναμη εφαρμογή μιας εθνικής πολιτικής για την υγεία. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να αναλύσει και να αξιολογήσει το ελληνικό δημόσιο σύστημα υγείας.Τεκμήριο Άγχος, κατάθλιψη και ποιότητα ζωής σε γυναίκες με καρκίνο μαστού και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2Παρπόρη, ΜαρίαΕισαγωγή: Ο σακχαρώδης διαβήτης αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά χρόνια νοσήματα. Οφείλεται τόσο σε έλλειψη της ινσουλίνης (σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1), όσο και σε αντίσταση της ινσουλίνη να δράσει στους ιστούς-στόχους (σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2). Ενώ ο διαβήτης ανήκει στις ταχύτερα αναπτυσσόμενες ασθένειες, ο καρκίνος αποτελεί τη δεύτερη κύρια αιτία θνησιμότητας παγκοσμίως και ο καρκίνος του μαστού τη κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο στις γυναίκες. Είναι ο πιο συχνός καρκίνος στις γυναίκες παγκοσμίως και στην Ελλάδα, υπολογίζεται ότι μία στις δώδεκα γυναίκες θα προσβληθεί από καρκίνο του μαστού κατά τη διάρκεια της ζωής. Και οι δυο αυτές ασθένειες εμφανίζουν μια αυξανόμενη συχνότητα εμφάνισης παγκοσμίως. Περίπου το 9% των ασθενών με διαβήτη πάσχουν από καταθλιπτική διαταραχή και περίπου το 25% από αυτούς πάσχουν από κλινικά σημαντικά συμπτώματα κατάθλιψης. Μεθοδολογία: Στην έρευνα συμμετείχαν 90 γυναίκες ασθενείς, 60 με ΣΔ2 (Β ομάδα) και 30 με ΣΔ2 και καρκίνο μαστού (Α ομάδα). Χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιο DASS-21 για τον προσδιορισμό των επιπέδων άγχους και κατάθλιψης και το ADDQoL-19 για την μέτρηση της ποιότητας ζωής των ασθενών. Αποτελέσματα: Όσον αφορά την ποιότητα ζωής, οι γυναίκες με ΣΔ2 και καρκίνο μαστού εμφάνισαν καλύτερη ποιότητα ζωής σε σχέση με τις γυναίκες με ΣΔ2. Τα καλύτερα επίπεδα ποιότητας ζωής παρουσίασαν οι γυναίκες συνταξιούχοι (p=0,025) και κατ’ επέκταση και οι μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες (p=0,035), ενώ χειρότερη βαθμολογία του ADDQoL-19 είχαν οι γυναίκες του 3ου σταδίου καρκίνου. Σχετικά με την ψυχική υγεία, στις γυναίκες της Α ομάδας παρατηρήθηκε θετική συσχέτιση της θεραπευτικής αγωγής με την εμφάνιση άγχους και κατάθλιψης (p=0,034) και αρνητική του σταδίου του καρκίνου με την ψυχική υγεία. Οι γυναίκες της Β ομάδας εμφάνισαν καλή ψυχική υγεία σε συσχέτιση με την θεραπευτική τους αγωγή (p=0,009) ενώ τόσο οι έγγαμες όσο και οι άγαμες γυναίκες είχαν επιβαρυμένη ψυχική υγεία. Συμπεράσματα: Οι γυναίκες με ΣΔ2 και καρκίνο μαστού παρουσίασαν γενικά μια καλύτερη κλινική εικόνα σε σχέση με τις γυναίκες με ΣΔ2. Επομένως η συννοσηρότητα των δυο αυτών ασθενειών δεν φάνηκε να επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα ζωής και την ψυχική υγεία των γυναικών.Τεκμήριο Συνέπεια στην τήρηση του βασικού προγράμματος εμβολιασμού των παιδιών πριν και μετά τη διάγνωση του σακχαρώδη διαβήτηΤουτουντζή, ΚωνσταντίναΕισαγωγή: Ο σακχαρώδης διαβήτης αποτελεί μια χρόνια νόσο, κατά την οποία το πάγκρεας του ασθενούς αδυνατεί να παράγει την ινσουλίνη, η οποία είναι μια ορμόνη απαραίτητη για τον μεταβολισμό της γλυκόζης στον οργανισμό. Επειδή, ο διαβήτης έχει την δυνατότητα να επηρεάσει όλα σχεδόν τα συστήματα και τα όργανα του σώματος αποτελεί έναν σοβαρό παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση λοιμώξεων. Ιδιαίτερα, όταν η δυσλειτουργία εμφανίζεται στην παιδική ηλικία πρέπει να λαμβάνονται τα απαραίτητα μέτρα προστασίας του οργανισμού και τα παιδιά να είναι εμβολιασμένα πλήρως σύμφωνα με τις οδηγίες του Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμού. Σκοπός της μελέτης: Ο σκοπός της μελέτης αυτής είναι να διερευνήσει την ύπαρξη σχέσεως και σπουδαιότητας μεταξύ της διάγνωσης του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 στα παιδιά και την τυπική εμφάνιση τους στην εφαρμογή του γενικού υποχρεωτικού εμβολιασμού τους. Υλικό-Μέθοδοι: Το δείγμα της έρευνας αποτελείται από 88 παιδιά (38 αγόρια – 50 κορίτσια) με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 με μέσο όρο ηλικίας τα 11 ± 5 έτη. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε από τον μήνα Απρίλιο έως τον μήνα Νοέμβριο του 2022 με την πρόσβαση στα βιβλιάρια υγείας των παιδιών που επισκέπτονται το τακτικό παιδοδιαβητολογικό εξωτερικό ιατρείο της Α΄ Παιδιατρικής Κλινικής του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης , κατόπιν συγκατάθεσης των γονέων τους. Αποτελέσματα: Αξιολογώντας τα ποσοστά πραγματοποίησης των συνιστώμενων δόσεων των εμβολίων όλων των παιδιών που χρησιμοποιήθηκαν για την έρευνα, βλέπουμε ότι τα παιδιά με σακχαρώδη διαβήτη και κατ’ επέκταση οι γονείς τους ανταποκρίνονται θετικά στις συστάσεις των παιδιάτρων τους και στις οδηγίες του προγράμματος εμβολιασμού της χώρας μας. Συμπεράσματα: Η έρευνα έδειξε ότι τα παιδιά σε ένα αρκετά μεγάλο και ενθαρρυντικό ποσοστό ακολούθησαν τον προγραμματισμένο τους εμβολιασμό μέσα στα προβλεπόμενα χρονικά περιθώρια. Η διάγνωση του σακχαρώδη διαβήτη τους μπορεί να οδήγησε ορισμένες φορές σε κάποια καθυστέρηση, όμως όχι αναβολή των δόσεων στο άμεσο χρονικό διάστημα μετά την διάγνωση. Κάποιες παραλείψεις δόσεων ή καθυστερήσεις πραγματοποίησης εμβολίων δείχνουν να είναι απλά τυχαίες και να οφείλονται σε ατομικές προτιμήσεις των γονέων ή στην υιοθέτηση παλαιότερων εμβολιαστικών προγραμμάτων με διαφορετικά χρονοδιαγράμματα.Τεκμήριο Διερεύνηση γνώσεων γονέων σχετικά με τη διαχείριση παιδιών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1Καλουδέλη, ΣεβαστήΕισαγωγή: Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1 αποτελεί ένα χρόνιο μεταβολικό νόσημα που επηρεάζει κυρίως τις νεαρές ηλικίες με τον επιπολασμό να αυξάνεται, κυρίως σε παιδιά μικρότερης ηλικίας. Ο ρόλος της οικογένειας κρίνεται ως ιδιαίτερα σημαντικός καθώς οι γονείς και φροντιστές καλούνται να διαχειριστούν όλα τα ζητήματα που σχετίζονται με τη νόσο. Η απόκτηση ορθών γνώσεων σχετικά με τη διαχείριση του Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1 είναι πολύ σημαντική για τη μακροχρόνια υγεία και ποιότητα ζωής για παιδιά και εφήβους. Παράλληλα οφείλει να προαχθεί η σταδιακή μεταφορά της διαχείρισης του διαβήτη από τους γονείς- φροντιστές στα ίδια τα παιδιά ασθενείς. Αξίζει, λοιπόν, να διερευνηθεί και να αξιολογηθεί το επίπεδο της γνώσης των γονέων, μέσω δομημένης διαδικασίας, ώστε να αποφευχθεί η μετάδοση ελλιπών ή λανθασμένων πληροφοριών κατά τη μετάβαση του νεαρού ασθενή στην επίτευξη τη αυτοδιαχείρισης. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση και η αξιολόγηση του επιπέδου γνώσεων των γονέων σχετικά με τη διαχείριση παιδιών με Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 1 και πως σχετίζεται με κοινωνικό – δημογραφικά χαρακτηριστικά όπως η ηλικία, το φύλο, ο τόπος μόνιμης κατοικίας, η επαγγελματική κατάσταση, το εκπαιδευτικό επίπεδο, τα έτη διάγνωσης του ΣΔ και η λήψη εκπαίδευσης για το ΣΔ. Υλικό και Μέθοδος: Στο δείγμα της μελέτης εντάχθηκαν 123 γονείς με παιδιά έως 18 ετών που έχουν Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1, μέλη συλλόγων ασθενών με διαβήτη. Χρησιμοποιήθηκε δομημένο ερωτηματολόγιο αυτοαναφοράς, το Αναθεωρημένο σύντομο ερωτηματολόγιο γνώσεων για τον Σακχαρώδη Διαβήτη (Revised Brief Diabetes Knowledge Test (DKT2) των Fitzgerlad et al (2016). Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το πρόγραμμα IBM SPSS 27.0 (Statistical Package for Social Sciences). Αποτελέσματα: Σύμφωνα με τα ευρήματα της παρούσας έρευνας, οι συμμετέχοντες παρουσίασαν καλό επίπεδο τόσο ως προς τις γενικές γνώσεις σχετικά με τον Σακχαρώδη Διαβήτη (ΣΔ), όσο και ως προς την χρήση ινσουλίνης. Επιπλέον, βρέθηκε ότι το επίπεδο γενικών γνώσεων σχετίστηκε με το φύλο, τη μόνιμη κατοικία, το εκπαιδευτικό επίπεδο, τα έτη διάγνωσης της νόσου και τη λήψη εκπαίδευσης ως προς τον ΣΔ τύπου 1. Αντίστοιχα, το επίπεδο γνώσεων χρήσης της ινσουλίνης σχετίστηκε με το φύλο, την ηλικία, το εκπαιδευτικό επίπεδο, τα έτη διάγνωσης της νόσου και τη λήψη εκπαίδευσης ως προς τον ΣΔ τύπου Συμπεράσματα: Η συνεχής εξατομικευμένη εκπαίδευση για τον ΣΔ στους γονείς και τα παιδιά τους θα πρέπει να είναι αναπόσπαστο μέρος κάθε θεραπείας διαβήτη τύπου 1, για την επίτευξη καλού μεταβολικού ελέγχου και ψυχοκοινωνικής ευημερίας. Επιπλέον, είναι απαραίτητο να ενταχθεί στην θεραπευτική διαδικασία, η τακτική διερεύνηση και αξιολόγηση του επιπέδου της γνώσης των γονέων, μέσω δομημένης διαδικασίας, ώστε να διασφαλιστεί η μετάδοση ορθών πληροφοριών κατά τη μετάβαση του νεαρού ασθενή στην επίτευξη της αυτοδιαχείρισης.Τεκμήριο Σχέση σχιζοφρένειας και κατάθλιψης με την εμφάνιση σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2Τσιμπόλη, ΑναστασίαΠρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι η σχιζοφρένεια σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και η κατάθλιψη φαίνεται να έχει μία αμφίδρομη σχέση με το ΣΔ2. Κάποιες έρευνες υποστηρίζουν πως ο ΣΔ2, η σχιζοφρένεια και η κατάθλιψη προκαλούνται από κοινούς αιτιολογικούς παράγοντες ενώ άλλες μελετούν την ύπαρξη κοινών γενετικών παραγόντων. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να διερευνήσει αν οι ασθενείς με σχιζοφρένεια και οι ασθενείς με κατάθλιψη έχουν προδιάθεση στην ανάπτυξη διαβήτη τύπου 2. Το δείγμα αποτέλεσαν 3 ομάδες των 40 ατόμων, ηλικίας 20-40 ετών. Η πρώτη ομάδα αποτελείται από ασθενείς που νοσηλευτήκαν με Σχιζοφρένια (F20) στην Ψυχιατρική Κλινική του ΠΠΓΝΛ, η δεύτερη από ασθενείς που νοσηλεύτηκαν στην ίδια κλινική με κατάθλιψη ( F32) και η τρίτη ομάδα από εθελοντές της ίδιας ηλικιακής ομάδας χωρίς ψυχική νόσο. Ελέγχτηκε η γλυκόζη νηστείας, η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη, ο Δείκτης Μάζας Σώματος, η ολική χοληστερόλη, η HDL, η LDL, τα τριγλυκερίδια και η TSH των συμμετεχόντων. Περιορισμός της έρευνας αποτέλεσε οι ψυχιατρικοί ασθενείς να μην έχουν λάβει μέχρι τότε φαρμακευτική αγωγή. Για την ανάλυση των δεδομένων της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν στατιστικές μέθοδοι, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν με το Στατιστικό Πακέτο Ανάλυσης Κοινωνικών Επιστημών (SPSS). Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε ηλεκτρονική αναζήτηση βιβλιογραφίας στην ηλεκτρονική βάση PubMed. Βρέθηκε ότι υπάρχουν στατιστικά σημαντικές διαφορές για τις μεταβλητές GLU, HbA1c, BMI, CHOL και LDL μεταξύ των ομάδων. Επιπλέον σημειώθηκαν διαφορές στο ίδιο φύλο μεταξύ των ομάδων αλλά όχι συνολικά μεταξύ ανδρών και γυναικών. Παρατηρήθηκε ότι η μέση τιμή της GLU και της HbA1c είναι υψηλότερες για την ομάδα της σχιζοφρένειας και πλησιάζουν τις τιμές διάγνωσης του προδιαβήτη. Συμπεραίνεται πως οι ασθενείς με σχιζοφρένεια έχουν πιο υψηλές τιμές σε ότι αφορά τις βασικές μεταβλητές διάγνωσης του διαβήτη, ωστόσο θα πρέπει να γίνει εκτενέστερη έρευνα σε μεγαλύτερη ομάδα πληθυσμού.Τεκμήριο Μετεγχειρητικές επιπλοκές ατόμων με ΣΔ2 και καρκίνο γαστρεντερικού συστήματος που λαμβάνουν αντιδιαβητικά δισκία και ατόμων που λαμβάνουν θεραπεία με ινσουλίνηΧριστιφίδου, Γεωργία - ΜαρίαΟ Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2 είναι ένα χρόνιο μεταβολικό νόσημα το οποίο αντιμετωπίζεται είτε με την λήψη αντιδιαβητικών δισκίων, είτε ινσουλίνης, είτε σε συνδυασμό και των δυο. Πάνω από τα μισά άτομα με ΣΔ θα χρειαστεί να χειρουργηθούν έστω και μια φορά, ενώ η χειρουργική επέμβαση θεωρείται θεραπεία εκλογής για τον καρκίνο γενικά και αυτού του γαστρεντερικού συστήματος ειδικά. Ο σακχαρώδης διαβήτης και ο καρκίνος του γαστρεντερικού συστήματος εμφανίζουν κάποιους κοινούς αιτιολογικούς παράγοντες, κάτι που κάνει τα άτομα με ΣΔ να έχουν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκινικά κύτταρα, μιας και τα δεύτερα χαρακτηρίζονται από αυξημένη πρόσληψη γλυκόζης. Επίσης ο κίνδυνος εμφάνισης μετεγχειρητικών επιπλοκών είναι μεγαλύτερος σε άτομα που έχουν ΣΔ. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση της ύπαρξης διαφοράς μετεγχειρητικών επιπλοκών σε άτομα με ΣΔ τύπου 2 και καρκίνο του γαστρεντερικού συστήματος που λαμβάνουν αντιδιαβητικά δισκία και ατόμων που λαμβάνουν θεραπεία με ινσουλίνη. Το δείγμα αποτελείται από 130 που έχουν διαγνωστεί με ΣΔ2 και καρκίνο του γαστρεντερικού συστήματος και λαμβάνουν είτε αντιδιαβητικά δισκία, είτε ινσουλίνη, είτε και τα δυο. Από την στατιστική ανάλυση προέκυψε ότι οι μετεγχειρητικές επιπλοκές είναι ανεξάρτητες από το είδος της αντιδιαβητικής αγωγής (p=0,10) καθώς και από το είδος του χειρουργείου (p=0,59), ενώ βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ CA 19,9 μετά το χειρουργείο και του κινδύνου εμφάνισης μετεγχειρητικών επιπλοκών (p=0,02). Συμπερασματικά, είναι σημαντικό να αναγνωρίζονται εγκαίρως οι προβλεπτικοί παράγοντες που μπορεί να οδηγήσουν στην εμφάνιση μετεγχειρητικών επιπλοκών και να αντιμετωπίζονται όσο το δυνατόν νωρίτερα.Τεκμήριο Ο ρόλος της υπεργλυκαιμίας στην πρόγνωση ασθενών με Covid 19 σε Μονάδα Εντατικής ΘεραπείαςΧρηστίδης, ΕλευθέριοςΕισαγωγή: Η νόσος Covid έχει λάβει διαστάσεις πανδημίας θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο και τους ασθενείς με ΣΔ. Το κλινικό της φάσμα είναι ευρύ καθώς μπορεί να παρουσιαστεί με ήπια συμπτώματα αλλά και με το σύνδρομο της οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας, σύνδρομο πολυοργανικής ανεπάρκειας και μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο. Η μεγάλη ηλικία, ο ΣΔ, η αρτηριακή υπέρταση, οι καρδιαγγειακές παθήσεις καθώς και η παχυσαρκία αυξάνουν σημαντικά την νοσηρότητα και την θνησιμότητα σε ασθενείς με Covid 19. Σκοπός της έρευνας: Σκοπός της έρευνας είναι να διαπιστωθεί η σχέση της υπεργλυκαιμίας με την έκβαση των ασθενών με Covid-19 σε ΜΕΘ. Μεθοδολογία έρευνας : Για την στατιστική ανάλυση και επεξεργασία των δεδομένων έγινε χρήση του προγράμματος SPSS. Αποτελέσματα: Πίνακες, γραφήματα, συσχετίσεις και συμπεράσματα που αφορούν στις μετρήσεις των ασθενών του δείγματος.Τεκμήριο Διερεύνηση της ποιότητας ζωής ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη κατά τη διάρκεια της πανδημίας SARS-CΟV 19 ΘεσσαλονίκηΦαναρά, ΜάριαΕισαγωγή: Ο σακχαρώδης διαβήτης θεωρείται πλέον η γρηγορότερα αναπτυσσόμενη χρόνια πάθηση παγκοσμίως με επιδημιολογικές διαστάσεις, η οποία επηρεάζει έντονα όλο το φάσμα των δραστηριοτήτων του ατόμου, προκαλώντας συχνά ποικίλες ψυχικές επιπτώσεις και διαταράσσοντας αντίστοιχα και κατά περίπτωση την ποιότητα ζωής του πάσχοντα και των οικείων του. Τα τελευταία δύο χρόνια η παγκόσμια κοινότητα ήρθε αντιμέτωπη με την πανδημία της νόσου COVID-19 η οποία πέραν της απειλής για τη σωματική υγεία, έχει επίσης άρδην ανατρέψει την καθημερινότητα και τα στεγανά της συντριπτικής πλειοψηφίας των ανθρώπων επιβαρύνοντας ιδιαίτερα την ψυχική τους υγεία και την ποιότητα ζωής τους. Όλες αυτές οι αρνητικές συνέπειες αυξάνονται γεωμετρικά στην περίπτωση των πασχόντων από χρόνια νοσήματα. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη έχει ως σκοπό τη διερεύνηση και αξιολόγηση της ποιότητας ζωής των ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της πανδημίας SARS-COV 19. Υλικό-Μέθοδος: Στη μελέτη που πραγματοποιήθηκε την περίοδο Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 2022 διαδικτυακά, συμμετείχαν συνολικά 218 άνδρες και γυναίκες με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 και 2, οι οποίοι συμπλήρωσαν 1 ερωτηματολόγιο μέσω διαδικτύου. Το ερωτηματολόγιο κατέγραφε τα δημογραφικά χαρακτηριστικά και 3 ψυχομετρικές κλίμακες, την ποιότητα ζωής μέσω του εργαλείου SF-12, την κατάθλιψη μέσω της κλίμακας του Zung και την αυτοφροντίδα μέσω του Diabetes Self-Care Activities measure. Αποτελέσματα: Οι μέσοι όροι για τις τρεις κλίμακες ήταν 33.4 (±12.8), 41.4 (±8.8) και 33.5 (±12.8) για την ποιότητα ζωής, την κατάθλιψη και την αυτοφροντίδα αντίστοιχα. Τα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, αρχικά εμφάνισαν σημαντικά υψηλότερη βαθμολογία στην υποκλίμακα της ποιότητας ζωής που αξιολογεί τη σωματική διάσταση, ωστόσο αυτή η επίδραση εξαφανίστηκε μετά την στάθμιση για πιθανούς συγχυτικούς παράγοντες (b = 0.764, p = 0.112). Παράλληλα, βρέθηκε σημαντικά αρνητική συσχέτιση μεταξύ της κλίμακας ποιότητας ζωής και της κλίμακας για την κατάθλιψη (-0.780, p < 0.001), και σημαντικά αρνητική επίδραση του ΔΜΣ στην ποιότητα ζωής (-0.330, p < 0.001). ix Συμπεράσματα: Για το συγκεκριμένο δείγμα ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη προέκυψε ότι η ποιότητα ζωής κυμάνθηκε σε μέτρια επίπεδα κατά την διάρκεια της πανδημίας, ενώ η κατάθλιψη σχετιζόταν με χαμηλότερα επίπεδα της. Παράλληλα, η αρνητική συσχέτιση του ΔΜΣ με την ποιότητα ζωής θα πρέπει να ληφθεί υπόψιν από τους επαγγελματίες υγείας που διαχειρίζονται άτομα με τη συγκεκριμένη νόσο.