Πτυχιακές Εργασίες
Μόνιμο URI για αυτήν τη συλλογήhttps://repository.ihu.gr/handle/123456789/30695
Περιηγούμαι
Πρόσφατες Υποβολές
Τεκμήριο Σκλήρυνση κατά πλάκας και τεχνικές διευκόλυνσης μέσω προγράμματος YOGA-PILATES με φυσιοθεραπευτική προσέγγιση(ΔΙΠΑΕ, 2016-05-11) Κώττας, Χρήστος; Χαλκιά, Άννα; Σχολή Επιστημών Υγείας, Τμήμα ΦυσικοθεραπείαςΗ Πολλαπλή Σκλήρυνση (ΠΣ) ή Σκλήρυνση κατά πλάκας (ΣΚΠ), είναι μια χρόνια πολυπαραγοντική νευρολογική νόσος, η οποία επηρεάζει κυρίως τους νεαρούς ενήλικες. Είναι η πιο κοινή νευρολογική νόσος που προσβάλλει το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ), το οποίο αποτελείται από τον εγκέφαλο και το μυελό των οστών6. Η ΣΚΠ συμπεριφέρεται ως αυτοάνοση νόσος. Χρησιμοποιούμε τον όρο αυτό, όταν ο οργανισμός δεν αναγνωρίζει κάποιους ιστούς για δικούς του και τους επιτίθεται προκαλώντας βλάβες. Στην ΣΚΠ για λόγους που η ιατρική δεν μπορεί ακόμα να εξηγήσει, το ανοσοποιητικό σύστημα και συγκεκριμένα τα Τ-λεμφοκύτταρα επιτίθονται στη μυελίνη, που περιβάλλει και μονώνει τους νευράξονες (άξονες των νευρικών κυττάρων), μέσω των οποίων μεταδίδεται η πληροφορία σ’ ένα άλλο κύτταρο, με αποτέλεσμα τα μηνύματα από και προς τον εγκέφαλο να μη μεταδίδονται σωστά. Πρόκειται λοιπόν για μια απομυελινωτική νόσο που χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενες εστιακές και πολυεστιακές προσβολές του ΚΝΣ.Τεκμήριο Φυσικοθεραπευτική αποκατάσταση μετά από ολική αρθροπλαστική ισχίου(ΔΙΠΑΕ, 2016-05-24) Πετράκης, Στυλιανός; Κούτρας , Γεώργιος; Σχολή Επιστημών Υγείας, Τμήμα ΦυσικοθεραπείαςΗ ολική αρθροπλαστική του ισχίου (αλλά και των υπολοίπων αρθρώσεων, όπως κυρίως του γόνατος και λιγότερο του ώμου, αγκώνα, αστραγάλου) αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις στο χώρο της υγείας και της ορθοπαιδικής. Ασθενείς οι οποίοι συμβιβάζονταν με συνεχή και έντονο πόνο, μερικοί ακόμα και με κατ’ οίκον περιορισμό μπορούν πλέον να περπατούν ανώδυνα χάρη στις επεμβάσεις αυτές. Η επέμβαση αυτή παρά τη μεγάλη συχνότητα με την οποία γίνεται πλέον δε θα πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν μια εύκολη διαδικασία ρουτίνας. Το σωστό είναι να υπάρχει αρμονική συνεργασία μεταξύ ασθενούς – γιατρού – φυσιοθεραπευτή ώστε να επιτευχθεί το προσδοκώμενο αποτέλεσμα. Τελικός στόχος οφείλει να είναι η ομαλή επανένταξη του ασθενούς στην καθημερινή του δραστηριότητα ανώδυνα και χωρίς ιδιαίτερους περιορισμούς.Τεκμήριο Φυσιοθεραπευτική προσέγγιση σε παιδιά με διπληγία(ΔΙΠΑΕ, 2016-05-25) Μπήντου, Αικατερίνη; Κοτταράς, Σταύρος; Σχολή Επιστημών Υγείας, Τμήμα ΦυσικοθεραπείαςΗ εγκεφαλική παράλυση είναι μια στατική εγκεφαλοπάθεια, που συχνά οδηγεί σε βαριά αναπηρία. Η μεταβαλλόμενη και πολυμορφική φύση των συμπτωμάτων της διαταραχής, καθιστά την αποκατάσταση, μια μεγάλη πρόκληση για τους θεραπευτές, ιδιαίτερα στην παιδική ηλικία. Για αυτό τον λόγο πραγματοποιήθηκε η παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση, ώστε να αποκαλυφθεί ο ρόλος της παιδιατρικής φυσιοθεραπείας στη νευρολογική διαταραχή της διπληγίας. Η φυσιοθεραπευτική προσέγγιση κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας είναι πολύτιμη, εφόσον υφίστανται μυοσκελετικές αλλαγές στο σώμα, μέχρι την ολοκλήρωση της αναπτυξιακής διαδικασίας. Ο στόχος της φυσιοθεραπείας δεν αποτελεί μόνο η βελτίωση της λειτουργικότητας του παιδιού, αλλά και η πρόληψη δευτερευόντων προβλημάτων, με σκοπό τη διασφάλιση της ποιότητας ζωής των ασθενών στην ενήλικη ζωή. Η παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση μελετά 41 έρευνες, οι οποίες αναδεικνύουν την σπουδαιότητα της αποκατάστασης στη διαταραχή της διπληγίας. Παρουσιάζεται η αποτελεσματικότητα διαφόρων μορφών θεραπείας, καθώς ακόμη και ο ειδικός εξοπλισμός που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αναχαίτιση παθολογικών προτύπων κίνησηςΤεκμήριο Εφαρμογή ειδικής φυσικοθεραπείας πριν και μετά τον τοκετό(ΔΙΠΑΕ, 2016-05-26) Γκιοβέ, Στυλιανή; Χριστάρα-Παπαδοπούλου, Αλεξάνδρα; Σχολή Επιστημών Υγείας, Τμήμα ΦυσικοθεραπείαςΗ παρούσα εργασία αφορά την εφαρμογή ειδικής φυσιοθεραπείας κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης και τα οφέλη της για την μητέρα και το έμβρυο. Αρχικά καταγράφονται τα ανατομικά και φυσιολογικά στοιχεία του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος και ακολουθεί ανάλυση των μεταβολών και των μηχανικών αλλαγών που γίνονται στο σώμα της μητέρας. Στη συνέχεια παρατίθενται οι λόγοι εφαρμογής της και γίνεται η διάκριση της τοκίας σε τρία στάδια, με την αναφορά στις μεθόδους που εφαρμόζονται σε καθένα από αυτά. Χαλαρωτικές ασκήσεις του σώματος, λήψη σωστών θέσεων, διδασκαλία του τρόπου αναπνοής, εκμάθηση προγεννητικών και μεταγεννητικών ασκήσεων, χειρισμοί μάλαξης, αερόβια δραστηριότητα και σωστή εργονομία αποτελούν τις μεθόδους παρέμβασης. Πολλές επιστημονικές μελέτες που αναγράφονται στα τελευταία κεφάλαια της εργασίας αποδεικνύουν την αποτελεσματικότητα της άσκησης στην πρόληψη και θεραπεία των προγεννητικών συμπτωμάτων. Η εμφάνιση ακράτειας ούρων πριν ή μετά τον τοκετό, η πρόκληση σακχαρώδους διαβήτη κατά την τοκία, ο πρόωρος τοκετός, η ρήξη της μήτρας και άλλες τέτοιου είδους διαταραχές μπορούν να αντιμετωπιστούν ή ακόμη και να αποφευχθούν με την εφαρμογή ενός ειδικού προγράμματος φυσικοθεραπείας. Συμπεραίνουμε λοιπόν μέσα από τα αποτελέσματα των επιστημονικών ερευνών και από την προσωπική ενασχόληση με έγκυες γυναίκες πως η άσκηση που γίνεται με χαμηλή ένταση και με προοδευτική μικρή αύξηση της επιβάρυνσης, χωρίς να κουράζει την μητέρα, βελτιώνει την υγεία και ευεξία της κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης και την προστατεύει από παθολογικές διαταραχές και τυχόν επιπλοκές. Παράλληλα, μετά τον τοκετό, βοηθάει στην γρηγορότερη επανένταξή της στην προ-εγκυμοσύνης καθημερινότητά της και στοχεύει στην υιοθέτηση σωστής στάσης και εργονομίας κατά την περίοδο λοχείας.Τεκμήριο Ακρωτηριασμός και προσθέσεις άνω άκρων και ο ρόλος και τα στάδια της φυσικοθεραπευτικής αποκατάστασης(ΔΙΠΑΕ, 2016-05-16) Χιώνη, Χρυσαλένα; Τσακλής, Παναγιώτης; Σχολή Επιστημών Υγείας, Τμήμα ΦυσικοθεραπείαςΗ απώλεια άνω άκρου, παρόλο που επί του παρόντος δε φαίνεται να αντιμετωπίζεται με την ίδια εντατικότητα και προσοχή, όσο η απώλεια κάτω άκρου, και η σχετική βιβλιογραφία και οι έρευνες είναι συγκριτικά περιορισμένα, έχει αποδειχθεί ωστόσο ότι μεταβάλλει σημαντικά περισσότερο τη ζωή του ασθενή. Σκοπός αυτής της εργασίας ήταν να συγκεντρώσει και να αναλύσει όλες τις διαδικασίες και τα γνωστά στοιχεία που αφορούν τον ακρωτηριασμό και τις προθέσεις άνω άκρων, και να παραθέσει τα απαραίτητα συστατικά κομμάτια, ενός όσο το δυνατόν πιο τεκμηριωμένου προγράμματος παρέμβασης. Στο πρώτο μέρος της εργασίας, αναφερόμαστε στα ανατομικά χαρακτηριστικά του άνω άκρου, στις ιστορικές αναφορές, στα γενικά στοιχεία και τις τεχνικές που αφορούν τον ακρωτηριασμό, καθώς και στη χειρουργική αντιμετώπιση. Γίνεται εκτενής αναφορά στη συνέχεια στην τεχνολογία των προθέσεων, την πορεία εξέλιξής τους και τις δυνατότητες που προσφέρουν στους σημερινούς χρήστες. Στο δεύτερο μέρος, περιγράφεται η θεραπευτική αποκατάσταση σε όλα τα στάδια που διανύει ένα άτομο με ακρωτηριασμό άνω άκρου, από τη στιγμή ή και πριν την απώλεια του μέλους, έως τη μακροχρόνια χρήση προσθετικών εξαρτημάτων, με αναφορά σε γνωστές αλλά και καινοτόμες τεχνικές παρέμβασης.Τεκμήριο Αναπνευστική φυσιοθεραπευτική προσέγγιση σε παιδιά με βρογχοεκτασίεςΤσακίρη, Εμμανουέλα, ΙωάνναΥπόβαθρο: Η βρογχοεκτασία (BE) είναι μια χρόνια νόσος που χαρακτηρίζεται από μη αναστρέψιμη διεύρυνση των βρόγχων που επιφέρει αναπνευστικά προβλήματα. Η πρώιμη παρέμβαση μέσω της αναπνευστικής φυσικοθεραπείας μπορεί να συμβάλει στην καλύτερη φυσιοθεραπευτική αντιμετώπιση του ασθενούς-παιδιού συμβάλλοντας στην μείωση των πτυέλων, την εκκαθάριση των αεραγωγών και την βελτίωση της πνευμονικής λειτουργίας και της ποιότητας ζωής του. Σκοπός: Σκοπός της συγκεκριμένης ανασκοπικής εργασίας είναι το να περιγράψει πρόσφατα ερευνητικά δεδομένα σχετικά με την αποτελεσματικότητα της συγκεκριμένη μεθόδου ως προς την βελτίωση της αναπνευστικής λειτουργίας σε παιδιά με βρογχοεκτασία. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στο Google Scholar, Pub Med και Pedro στην ελληνική και στην αγγλική γλώσσα με λέξεις κλειδιά: Βρογχοεκτασία, αναπνευστική φυσικοθεραπεία, παιδιά, τεχνικές εκκαθάρισης αεραγωγών. Στην ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν συστηματικές ανασκοπήσεις. Αποτελέσματα: Εννιά πηγές συμπεριλήφθησαν σε αυτή την ανασκόπηση. Συζήτηση - Συμπέρασμα: Η εφαρμογή της αναπνευστικής φυσικοθεραπείας φαίνεται να έχει θετική επίδραση στην μείωση των πτυέλων, την εκκαθάριση των αεραγωγών και την βελτίωση της πνευμονικής λειτουργίας και της ποιότητας ζωής των παιδιών με BE. Τα αποτελέσματα αυτής της ανασκόπησης δείχνουν ότι η εφαρμογή της αναπνευστικής φυσικοθεραπείας για μεγάλο χρονικό διάστημα (3 μήνες) επιφέρει βελτίωση της πνευμονικής λειτουργίας σε παιδιά με BE.Τεκμήριο Ο ρόλος της αναπνευστικής φυσικοθεραπείας σε παιδιά με βρογχικό άσθμα και σύγχρονες συσκευέςΣταύρου, ΕυθαλίαΗ παρούσα πτυχιακή εργασία, η οποία αποτελεί μία βιβλιογραφική εργασία, πραγματεύεται τον ρόλο της αναπνευστικής φυσικοθεραπείας και των διάφορων σύγχρονων συσκευών αναπνευστικής φυσικοθεραπείας σε παιδιά με βρογχικό άσθμα. Στόχος της εργασίας αυτής, λοιπόν, είναι να ερευνηθεί κατά πόσο η αναπνευστική φυσικοθεραπεία είναι ικανή να βοηθήσει και να βελτιώσει την καθημερινότητα των παιδιών με βρογχικό άσθμα. Οι επιστημονικές πηγές και πληροφορίες που συναποτελούν την εργασία είτε αναζητήθηκαν σε διάφορες επιστημονικές βάσεις δεδομένων και βιβλία, είτε αποτελούν συνδυαστικό αποτέλεσμα όσων έχω διδαχθεί και αποκομίσει όλα αυτά τα χρόνια της ακαδημαϊκής μου εμπειρίας. Η εργασία αυτή χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο και γενικό μέρος, γίνεται αναφορά στα ανατομικά στοιχεία που απαρτίζουν το αναπνευστικό σύστημα, τον μηχανισμό της αναπνοής, καθώς και τους μύες που παίζουν ενεργό ρόλο στη διαδικασία της αναπνοής, τους εισπνευστικούς και εκπνευστικούς μύες. Το δεύτερο μέρος, το οποίο αποτελεί και το κύριο μέρος της εργασίας αυτής, περιλαμβάνει ειδικότερες πληροφορίες. Συγκεκριμένα, γίνεται αναφορά στον ορισμό του βρογχικού άσθματος, στην ιστορική αναδρομή του, την ετερογένειά του στα παιδιά, τα σημεία και συμπτώματα της πάθησης, την αιτιολογία και τους παράγοντες κινδύνου. Ακόμη, αναφέρονται η παθοφυσιολογία της νόσου, η πρόληψη και, τέλος, η αντιμετώπισή της. Το συμπέρασμα το οποίο εξάγεται από τα δεδομένα που συλλέχθηκαν και συγκρίθηκαν είναι το γεγονός πως η αναπνευστική φυσικοθεραπεία αποτελεί μία θεραπεία ικανή να βελτιώσει την κατάσταση και καθημερινότητα των παιδιών με βρογχικό άσθμα.Τεκμήριο Τρόποι αντιμετώπισης των συμπτωμάτων της σκλήρυνσης κατά πλάκαςΚαϊμακάμη, ΚυριακήΗ παρούσα εργασία έχεις ως θέμα τους τρόπους αντιμετώπισης των συμπτωμάτων της σκλήρυνσης κατά πλάκαςΤεκμήριο Το σύνδρομο Guillain-Barré - φυσικοθεραπεία και αποκατάστασηΜήτα, ΑλεξάνδραΗ παρούσα εργασία αναφέρεται στο σύνδρομο Guillain-Barré -φυσικοθεραπεία και αποκατάστασηΤεκμήριο Τα αποτελέσματα της περιοριστικής προκλητής θεραπείας (CIMT) στη λειτουργία του άνω άκρου σε παιδιά με εγκεφαλική παράλυσηΚαλίτσιου, ΑικατερίνηΗ εγκεφαλική παράλυση είναι μια νευροαναπτυξιακή διαταραχή που προκαλείται από μια μη προοδευτική βλάβη σε μια ή περισσότερες περιοχές του αναπτυσσομένου εγκεφάλου που παράγει κινητική βλάβη και πιθανά αισθητικά ελλείματα. Ένα παιδί με ημιπληγική μορφή ΕΠ έχει διαφορετικό βαθμό συμμετοχής στο σύστοιχο άνω και κάτω άκρο, καθώς και βλάβες, όπως η ανεπαρκής μυϊκή δύναμη, μειωμένη αίσθηση, και στερεότυπες στάσεις. Τα παιδιά αυτά λόγω μειωμένης μυϊκής ισχύος στο προσβεβλημένο άνω άκρο, τείνουν να το χρησιμοποιούν λιγότερο συχνά, επειδή είναι λιγότερο αποδοτικό. Τα ελλείματα που συμβάλουν στην στερεοτυπική στάση και μειωμένη αποτελεσματικότητα του άνω άκρου μπορεί να οδηγήσουν σε αχρησία με επακόλουθα ελλείματα στην συμμετοχή του σε δεξιότητες καθημερινής ζωής και σε δραστηριότητα που απαιτεί χρήση των άκρων και συντονισμό. Τα παιδιά με ημιπληγία παρουσιάζουν δυσκολία στην σύλληψη και λεπτή κινητικότητα. Η εξασθενημένη λειτουργία των χεριών αποτελεί μια σημαντική δυσλειτουργία στα παιδιά με ημιπληγική μορφή εγκεφαλικής παράλυσης. Εξαιτίας αυτού ,τα παιδιά αυτά έχουν συνήθως μεγάλη δυσκολία στη χρήση του προσβεβλημένου άνω άκρου για την εκτέλεση δραστηριοτήτων, που απαιτούν την χρήση και των δυο άνω άκρων ,υπονομεύοντας την ανεξαρτησία και την ποιότητα της ζωής τους. Ως προσαρμοστικός μηχανισμός λόγω της αναπηρίας του προσβεβλημένου άνω άκρου, τα άτομα με ημιπληγία εκτελούν τις περισσότερες δραστηριότητες τους αποκλειστικά με το μη προσβεβλημένο άνω άκρο τους, προκαλώντας έτσι το φαινόμενο του εκμαθημένης αχρησίας. Η περιγραφή αυτής της διαδικασίας προέρχεται από τη βασική ερευνά σε πίθηκους και η αντίληψη αυτή στη συνέχεα γενικεύθηκε και ανθρώπους που προσβάλλονται από εγκεφαλικό επεισόδιο και αλλά είδη βλάβης του κεντρικού νευρικού συστήματος. Η γενική αρχή αναφέρει ότι ένα μέρος του κινητικού ελλείματος δεν προκαλείται μόνο από τον τραυματισμό ,αλλά από το φαινόμενο μάθησης λόγω καταστολής της κίνησης του προσβεβλημένου άκρου. Συγκεκριμένα, η εκμαθημένη αχρησία είναι αποτέλεσμα της καταστολής της κίνησης . και των ανεπιτυχών προσπαθειών για εκούσιες κινήσεις κατά την διάρκεια της οξείας φάσης της νευρολογικής βλάβης. Οι διαδοχικές αποτυχίες οδήγησαν αυτά τα άτομα να μάθουν να μην χρησιμοποιούν το προσβεβλημένο άκρο, με αποτέλεσμα την αχρησία. Με βάση τα παραπάνω ο Taub και Wolf ανέπτυξαν ένα πρωτόκολλο για την αύξηση της χρήσης του προσβεβλημένου άνω άκρο, η οποία αναφέρεται ως εξαναγκασμένη χρήση του άνω άκρου (constraint-induced movement therapy-CIMT). Αυτή η θεραπευτική παρέμβαση πιστεύεται ότι αυξάνει τη χρήση και τη λειτουργία του προσβεβλημένου άνω άκρου των ατόμων με ημιπληγία, μέσω του περιορισμού του υγιούς άνω άκρου μαζί με ταυτόχρονη εκπαίδευση του προσβεβλημένου άκρου. Η αποτελεσματικότητα της θεραπευτικής αυτής προσέγγισης στους ενήλικες με εγκεφαλικό επεισόδιο έχει αποδειχθεί μέσω ερευνών. Αργότερα η CIMT τροποποιήθηκε και εφαρμόστηκε στα παιδιά με ημιπληγία τύπου εγκεφαλική παράλυση (mCIMT). Ωστόσο η χρήση της στα παιδιά είναι ακόμη αμφιλεγόμενη.Τεκμήριο Nordic walking και ασθενείς με πάρκινσονΤαχτσίδης, ΠαναγιώτηςOι ασθενείς με νόσο Parkinson (PD) τείνουν έντονα προς μία καθιστική ζωή. Για τον λόγο η ανάπτυξη μίας αξιόπιστης στρατηγικής για ελεγχόμενη φυσική δραστηριότητα κρίνεται ζωτικής σημασίας στην προώθηση ενός ενεργητικού τρόπου ζωής σε ασθενείς με PD. Ο στόχος αυτης της εργασίας είναι να επανεξετάσει τη βιβλιογραφία σχετικά με την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του Nordic Walking στη θεραπευτική αποκατάσταση σε ασθενείς με PD. Για την ανασκόπηση επιλέχθηκαν έρευνες που συγκαταλέγουν στο περιεχόμενο τους παρεμβατικά προγράμματα Nordic Walking ως μέσο αποκατάστασης ατόμων με PD. Οι έρευνες εντοπίστηκαν μέσω αναζήτησης σε βάσεις δεδομένων και καλύπτουν τα τελευταία 20 χρόνια ενώ από το σύνολο της εξέτασης των ερευνών, 7 ήταν αυτές που πληρούσαν τα απαιτούμενα κριτήρια και αναλύθηκαν σε αυτή την ανασκόπηση. Απο την ανάλυση των ερευνών φάνηκε ότι το Nordic Walking παρέχει ένα ασφαλές και αποτελεσματικό τρόπο ενίσχυσης της σωματικής δραστηριότητας στα άτομα με Πάρκινσον και θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως μια μέθοδος αποκατάστασης που βελτιώνει την ικανότητα και την απόδοση στην άσκηση.Τεκμήριο Πλαστικότητα του εγκεφάλουΚυργιαλάνης, ΕυάγγελοςΈνα από τα πιο ενδιαφέροντα ερωτήματα στη νευροεπιστήμη της συμπεριφοράς αφορά τον τρόπο με τον οποίο το νευρικό σύστημα μπορεί να τροποποιήσει την οργάνωσή του και τελικά τη λειτουργία του καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής του ατόμου, μια ιδιότητα που συχνά αναφέρεται ως πλαστικότητα. Η ικανότητα αλλαγής είναι ένα θεμελιώδες χαρακτηριστικό των νευρικών συστημάτων και μπορεί να παρατηρηθεί ακόμα και στους απλούστερους οργανισμούς, όπως ο μικροσκοπικός σκώληκας C. elegans, του οποίου το νευρικό σύστημα έχει μόνο 302 κύτταρα. Όταν αλλάζει το νευρικό σύστημα, παρατηρείται συχνά μια συσχετισμένη αλλαγή της συμπεριφοράς ή της ψυχολογικής λειτουργίας (Robbin & Gibb, 2003). Αυτή η αλλαγή συμπεριφοράς είναι γνωστή με ονόματα όπως μάθηση, μνήμη, εθισμός, ωρίμανση και ανάκτηση. Έτσι, για παράδειγμα, όταν οι άνθρωποι μαθαίνουν νέες κινητικές δεξιότητες, όπως το να παίζουν ένα μουσικό όργανο, υπάρχουν πλαστικές αλλαγές στη δομή των κυττάρων στο νευρικό σύστημα που αποτελούν τη βάση των κινητικών δεξιοτήτων. Εάν οι πλαστικές αλλαγές αποτραπούν με κάποιο τρόπο, δεν θα γίνει η εκμάθηση της κινητικής δεξιότητας. Παρόλο που οι ψυχολόγοι έχουν υποθέσει ότι το νευρικό σύστημα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στην εμπειρία κατά την ανάπτυξη, μόλις πρόσφατα άρχισαν να εκτιμούν τις δυνατότητες πλαστικών αλλαγών στον ενήλικο εγκέφαλο. Η κατανόηση της πλαστικότητας του εγκεφάλου. έχει προφανώς μεγάλο ενδιαφέρον, διότι παρέχει ένα παράθυρο για την κατανόηση της εξέλιξης του εγκεφάλου και της συμπεριφοράς και επειδή επιτρέπει την κατανόηση των αιτιών της φυσιολογικής και μη φυσιολογικής συμπεριφοράς (Robbin, Gibb & Robinson, 2003).Τεκμήριο Ο ρόλος της φυσικοθεραπείας στην κύηση με σακχαρώδη διαβήτηΠαναγή, ΡαχήλΠαναγή Ραχήλ- Η Φυσιοθεραπευτική αντιμετώπιση σε έγκυες γυναίκες που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη ανεξαρτήτως τύπου Στην πιο κάτω εργασία θα αναλυθεί το θέμα του σακχαρώδη διαβήτη στην κύηση και πως η επιστήμη της φυσικοθεραπείας μπορεί να συμβάλει στην διατήρηση της υγείας της μητέρα αλλά και στο μωρό. Στο πρώτο κεφάλαιο θα μελετηθεί η φυσιολογία αυτής της περιόδου. Σημαντική, κρίνεται η κατανόηση των σωματικών μεταβολών της εγκύου για την καλύτερη κατανόηση των επιπτώσεων της παθολογίας σε αυτήν. Επίσης, παρουσιάζεται η φυσιολογική ανάπτυξη του εμβρύου από την ώρα της σύλληψης έως και της γέννησης. Το δεύτερο κεφάλαιο αναφέρεται στον όρο του σακχαρώδη διαβήτη σαν παθολογία και έπειτα αναλύεται η συνύπαρξη με την κύηση είτε αν προϋπήρχε είτε αν προέκυψε μετά την σύλληψη. Επιπρόσθετα, μελετήθηκαν οι επιπτώσεις και τα συμπτώματα που έχει το έμβρυο – νεογνό και η μητέρα στις διάφορες φάσεις της κύησης. Στη συνέχεια, σαν πρόσθετη αιτιολογία αυξημένης νοσηρότητας και θνησιμότητας στην κύηση θα παρουσιαστεί ο παράγοντας του στρες – άγχους. Ο διαβήτης είναι μια χρόνια συνήθως ασθένεια που προκαλεί περισσότερο άγχος στην παθούσα εγκυμονούσα παρά σε μια υγιής μέλλουσα μητέρα. Για αυτό το σκοπό, αναλύεται η φυσιολογία γύρω από το θέμα και εξετάζεται κατά πόσο υπάρχουν περισσότερες επιπτώσεις στη μητέρα ή το έμβρυο απ’ ότι αν απουσίαζε ο σακχαρώδης διαβήτης. Το τέταρτο κεφάλαιο, αναφέρεται στην φυσιοθεραπευτική αντιμετώπιση κάθε συμπτώματος που προκύπτει και πως άλλες ειδικότητες προσελκύουν το παρόν θέμα. Τέλος, αναφέρονται οι επιπτώσεις που μπορεί να έχει πλέον σαν νεογνό, το έμβρυο, στην υπόλοιπη ζωή του, επίσης αναφέρεται η κληρονομικότητα της παρούσας πάθησης καθώς, εν συντομία,και η φυσιοθεραπευτική αντιμετώπιση που μπορεί να κάνει ένας φυσικοθεραπευτής σε νεογνό διαβητικής μητέρας.Τεκμήριο Ειδικές τεχνικές και εργαλεία αξιολόγησης στην υδροθεραπείαΚορφιά, ΜαρίαΗ παρούσα πτυχιακή εργασία αφορά στην υδροθεραπεία, ως έννοια αλλά και τα στοιχεία που την συνθέτουν και την ολοκληρώνουν. Η υδροθεραπεία είναι η θεραπευτική παρέμβαση που λαμβάνει χώρα μέσα στο νερό. Ως μέθοδος χρησιμοποιείται από τα πολύ αρχαία χρόνια, με τον Ιπποκράτη να είναι ο πρώτος που έφερε στην επιφάνεια τα θεραπευτικά οφέλη του νερού. Η υδροθεραπευτική παρέμβαση αποτελεί μία από τις μεθόδους αποκατάστασης ασθενών όλων των ηλικιών, κυρίως με προβλήματα νευρολογικής φύσεως. Ένα πρόγραμμα αποκατάστασης μέσα στο νερό θέτει ως βασικούς στόχους: α) την διδασκαλία βηματισμού, β) τον νευρομυϊκό συντονισμό, γ) τον έλεγχο της βαρύτητας στις αλλαγές στις θέσεις του σώματος, δ) την ορθοσωμία, ε) την βελτίωση της ισορροπίας, στ) την βελτίωση της αναπνευστικής και καρδιακής λειτουργίας, ζ) την βελτίωση της ευλυγισίας, η) την αύξηση του εύρους κίνησης, και θ) την αύξηση της μυϊκής δύναμης και αντοχής. Στην εργασία αυτή περιγράφονται αναλυτικά οι μέθοδοι που απαρτίζουν την υδροθεραπεία, τα οφέλη της καθεμίας και η εφαρμογή τους. Επίσης, γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στο κομμάτι της υδροκινησιοθεραπείας. Η υδροκινησιοθεραπεία με την σειρά της, περιέχει μία γκάμα ειδικών τεχνικών, κάθε μία με την δική της ιστορία, με τα δικά της χαρακτηριστικά και θεραπευτικά αποτελέσματα. Όλα αυτά περιγράφονται αναλυτικά, σε συνδυασμό με τα εργαλεία αξιολόγησης που υπάρχουν στο υδάτινο περιβάλλον.Τεκμήριο Επιλογή είδους ασκήσεων κινητικής αλυσίδας με την χειρουργική τεχνική ανακατασκευής του πρόσθιου χιαστού συνδέσμουΤρίγγας, ΧρήστοςΟ πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος είναι ο πιο σημαντικός σύνδεσμος του γόνατος, επειδή είναι υπεύθυνος για τη σταθερότητα της μεγαλύτερης άρθρωσης στο ανθρώπινο σώμα. Ο τραυματισμός του συνδέσμου αυτού, είναι ο πιο συχνός στη συγκεκριμένη άρθρωση. Παρατηρείται περισσότερο σε άτομα που έχουν ενασχόληση με τον αθλητισμό. Η αντιμετώπισή του τις περισσότερες φορές γίνεται χειρουργικά. Βεβαία, υπάρχουν και περιπτώσεις, όπου ακολουθείται η συντηρητική θεραπεία. Είναι μια διαδικασία κατά την οποία ο ασθενής θα πρέπει να ακολουθήσει ένα πρόγραμμα αποκατάστασης μέσω της φυσικοθεραπείας, έτσι ώστε το γόνατό του να γίνει λειτουργικό και σε δεύτερο χρόνο να επανέλθει στο άθλημά του, εάν ο ασθενής είναι αθλητής. Γι’ αυτό τον λόγο λοιπόν, είναι κρίσιμο να δημιουργηθεί ένα αποτελεσματικό και ολοκληρωμένο πρόγραμμα αποκατάστασης από τον φυσικοθεραπευτή, που θα βρίσκεται σε συνεχή επαφή με τον θεράποντα γιατρό.Τεκμήριο Εμβιομηχανική ανάλυση δια-κνημαιών ακρωτηριασμένων αθλητών σε σύγκριση με αρτιμελείς αθλητέςΒατάλης, ΗλίαςΚατά την τελευταία δεκαπενταετία το θέμα των προσθετικών μελών στους ακρωτηριασμένους απασχόλησαν έντονα τους επαγγελματίες υγείας. Η Προσθετική καθίσταται στον τομέα επιστήμης, της Εμβιομηχανικής, η οποία περιλαμβάνει την έρευνα και ανάλυση του ανθρώπινου συστήματος (μύες, σκελετός, και νευρικά συστήματα), με σκοπό να συνεισφέρει στον κλάδο της βιοιατρικής. Ο φυσικοθεραπευτής αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της κλινικής ομάδας (γιατροί, φυσίατροι, φυσιοθεραπευτές, νοσηλευτές) και ασχολείται με τη μέτρηση και προσαρμογή ενός τεχνητού άκρου (πρόθεσης). Ο φυσικοθεραπευτής συντελεί και διαδραματίζει ένα πρωταρχικό ρόλο στη σωστή αποκατάσταση των ακρωτηριασμών κατά την εκμάθηση της βάδισης και της λειτουργικότητας του ακρωτηριασμένου. Επιτυχία στην αποκατάσταση θεωρείται η εξασφάλιση της κοινωνικής ευημερίας των ασθενών, μέσω της προσφοράς των απαιτούμενων υπηρεσιών. Ο σκοπός της παρούσης βιβλιογραφικής ανασκόπησης είναι να διερευνηθεί και να συγκριθεί η εμβιομηχανική, η κινηματική και η κινητική ακρωτηριασμένων αθλητών στίβου συγκριτικά με τους αρτιμελείς αθλητές. Χρησιμοποιήθηκε η ελληνική και διεθνής επιστημονική βιβλιογραφία κυρίως της τελευταίας δεκαετίας και συλλέχθηκαν στοιχεία αναφορών από ελληνικούς και διεθνείς οργανισμούς υψηλής πιστοποίησης (IPC, ISPO, WHO, AOPA, Amputation Foundation).Τεκμήριο Υδροθεραπεία σε ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνσηΠαδάμη, ΜεμέτΗ Πολλαπλή Σκλήρυνση (Multiple Sclerosis - MS) είναι μια χρόνια νευρολογική νόσος που προσβάλει τους εμμύελους νευράξονες του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (ΚΝΣ), καταστρέφοντας με αυτόν τον τρόπο τη μυελίνη και τους νευράξονες και προκαλεί σημαντικού βαθμού αναπηρία. Πρόκειται για τη συχνότερη νευρολογική νόσο που πλήττει τους νέους και μεσήλικες ενήλικες στην Αμερική και την Ευρώπη. Η υδροθεραπεία είναι μία μέθοδος θεραπείας με τη χρήση νερού, που αποτελεί σημαντική μέθοδο για την αποκατάσταση των ασθενών με πολλαπλή σκλήρυνση. Στην παρούσα εργασία αναζητούνται άρθρα της σύγχρονης διεθνούς αρθρογραφίας σχετικά με τα οφέλη και την αποτελεσματικότητα της Υδροθεραπείας στους ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση. Ειδικότερα, η αποτελεσματικότητα της υδροθεραπείας στην αποκατάσταση των ασθενών με πολλαπλή σκλήρυνση, παρουσιάζεται στην παρούσα εργασία, μέσα από άρθρα της διεθνούς βιβλιογραφίας. Στο πρώτο κεφάλαιο αναλύεται ο ορισμός, τα αίτια και τα συμπτώματα της πολλαπλής σκλήρυνσης και ο ορισμός της υδροθεραπείας, καθώς και η χρήση της. Στο δεύτερο κεφάλαιο παρουσιάζονται αναλυτικά όλες οι μέθοδοι υδροθεραπείας και στο τρίτο κεφάλαιο γίνεται παρουσίαση και ανάλυση 30 άρθρων που βρέθηκαν στη αναζήτηση από τους διαδικτυακούς ιστοτόπους, σχετικά με την επίδραση της υδροθεραπείας στην αποκατάσταση των ασθενών με πολλαπλή σκλήρυνση. Στο τέλος της εργασίας παρατίθενται τα συμπεράσματα και η βιβλιογραφία.Τεκμήριο Η αποτελεσματικότητα της γνωσιακής συμπεριφοριστικής θεραπείας σε συνδυασμό με τη φυσικοθεραπεία στην αντιμετώπιση της οστεοαρθρίτιδας - συστηματική ανασκόπησηΤσιγάρα, ΝικολέταΗ οστεοαρθρίτιδα αποτελεί μια πολύπλοκη πάθηση, με ετερογένεια, όσον αφορά τα συμπτώματά της. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να διερευνήσει την αποτελεσματικότητα της γνωσιακής- συμπεριφορικής θεραπείας (ΓΣΘ) σε αυτήν. Έγινε έρευνα στις βάσεις δεδομένων Medline (μέσω PubMed), Cochrane Central Register of Controlled Trials (CENTRAL, the Cochrane Library), Pedro (Physiotherapy Evidence Database) και Science Direct, με χρήση λέξεων - κλειδιά, οστεοαρθρίτιδα, φυσικοθεραπεία, γνωσιακή συμπεριφοριστική θεραπεία, κατάθλιψη , αυπνία, διαταραχή ύπνου, χρόνιος πόνος ,για να βρεθούν όλες οι δημοσιευμένες τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες, που είχαν ως τύπο θεραπείας την ΓΣΘ και οι ασθενείς ήταν ενήλικοι, διαγνωσμένοι με οστεοαρθρίτιδα. Τέσσερις έρευνες πληρούσαν τα κριτήρια εισόδου στην έρευνα, οι οποίες έδειξαν ότι η ΓΣΘ είναι περισσότερο αποτελεσματική από τις άλλες παρεμβατικές ομάδες, όσον αφορά τον πόνο, την γενική υγεία και λειτουργικότητα, τα σημεία ευαισθησίας, την συναισθηματική κατάσταση, την κατάθλιψη, τις διαταραχές ύπνου και την αίσθηση αυτό- αποτελεσματικότητας.Τεκμήριο Η συμβολή της Ιπποθεραπείας και της Υδροθεραπείας σε παιδιά με εγκεφαλική ΠαράλυσηΔεληφωτάκη, ΑναστασίαΗ εγκεφαλική παράλυση χαρακτηρίζεται ως μια μόνιμη, αλλά αναστρέψιμη δυσλειτουργία του μυϊκού τόνου και της κίνησης, η οποία προκαλείται από βλάβη του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (ΚΝΣ). Κατέχει σημαντικό ρόλο στην παιδική νευροπαθολογία καθώς περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα παθολογικών διαταραχών, σωματικών αλλά και ψυχοκοινωνικών, τις οποίες καλούνται να αντιμετωπίσουν οι φυσικοθεραπευτές. Η παρούσα εργασία έχει ως στόχο την παρουσίαση της εγκεφαλικής παράλυσης στα παιδιά, των εναλλακτικών μεθόδων που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της και των αποτελεσμάτων τους. Στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται μια αναφορά γενικού και ιατρικού περιεχομένου της πάθησης. Αποδίδεται ο ορισμός της και μελετώνται διάφορα ζητήματα όπως η επιδημιολογία, η διάγνωση, η αιτιολογία, οι μορφές εμφάνισης και οι συνοδές διαταραχές της. Στο δεύτερο και τρίτο κεφάλαιο παρατίθενται οι εναλλακτικές φυσικοθεραπευτικές προσεγγίσεις που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της εγκεφαλικής παράλυσης στα παιδιά. Για την ακρίβεια γίνεται εκτενής αναφορά στην χρήση της Ιπποθεραπείας και της Υδροθεραπείας ενώ παρουσιάζονται αναλυτικά οι τεχνικές και ο τρόπος εφαρμογής της κάθε μεθόδου. Στο τέλος κάθε κεφαλαίου παρουσιάζονται εμπεριστατωμένες έρευνες που επιβεβαιώνουν την αποτελεσματικότητα των ολιστικών αυτών θεραπειών και την ευεργετική τους δράση σε πολλές περιπτώσεις παιδιών με εγκεφαλική παράλυση.Τεκμήριο Το σύνδρομο των κοιλιακών προσαγωγώνΤσόδουλος, ΧαράλαμποςΤο σύνδρομο των κοιλιακών προσαγωγών είναι ένα από τα πιο κοινά σύνδρομα τα οποία προσβάλλουν, κυρίως, άντρες αθλητές και ειδικότερα τους ποδοσφαιριστές. Είναι ένα σύνδρομο το οποίο μπορεί να επιδεινωθεί από τη σωματική δραστηριότητα και συνήθως περιορίζει τις αθλητικές επιδόσεις. Ο στόχος διαχείρισης στην οξεία φάση αποτελείται από αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη φάρμακα και φυσική αποκατάσταση. Στα πρώιμα στάδια της αποκατάστασης έχουν προταθεί οι ασκήσεις ενίσχυσης των προσαγωγών και των κοιλιακών μυών, όπως οι ασκήσεις στάσης. Στην υπο-οξεία φάση, η μυϊκή δύναμη στοχεύει στην κατάρτιση υπερφόρτωσης στο γυμναστήριο ή στην υδροθεραπεία. οι βασικές ασκήσεις σταθερότητας φαίνεται να είναι χρήσιμες σε αυτή τη φάση.