Welcome
to IHU Open Access Repository
Κοινότητες στο Ιδρυματικό Αποθετήριο
Επιλέξτε μια κοινότητα για να περιηγηθείτε στις συλλογές της.
Πρόσφατες Υποβολές
Αυτόματος Προγραμματισμός Συναντήσεων με Χρήση Πολυπρακτορικών Συστημάτων που Υποστηρίζονται από Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα
(ΔΙΠΑΕ, 2026-06-13) Ηλιάδης, Αλέξιος; Αντωνίου, Ευστάθιος; Σχολή Μηχανικών, Τμήμα Μηχανικών Πληροφορικής και Ηλεκτρονικών Συστημάτων
Ο αυτόματος προγραμματισμός συναντήσεων αποτελεί σύνθετο πρόβλημα, καθώς απαιτεί τον
συντονισμό πολλών συμμετεχόντων, τη διαχείριση χρονικών περιορισμών και τη λήψη αποφάσεων σε
κατανεμημένο περιβάλλον. Παράλληλα, τα Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα προσφέρουν νέες δυνατότητες
για την κατανόηση αιτημάτων φυσικής γλώσσας και τη μετατροπή τους σε δομημένη πληροφορία.
Η παρούσα διπλωματική εργασία παρουσιάζει τον σχεδιασμό, την υλοποίηση και την πειραματική
αξιολόγηση ενός συστήματος αυτόματου προγραμματισμού συναντήσεων που συνδυάζει
σημασιολογική επεξεργασία μέσω Μεγάλου Γλωσσικού Μοντέλου με κατανεμημένο πολυπρακτορικό
συντονισμό. Στην προτεινόμενη αρχιτεκτονική, το γλωσσικό μοντέλο χρησιμοποιείται αποκλειστικά
για την κατανόηση των αιτημάτων φυσικής γλώσσας και τη μετατροπή τους σε δομημένες
προδιαγραφές προγραμματισμού. Η αξιολόγηση των υποψήφιων χρονικών διαστημάτων, η εφαρμογή
των περιορισμών και η λήψη της τελικής απόφασης πραγματοποιούνται από συνεργαζόμενους
πράκτορες, χωρίς τη συμμετοχή του γλωσσικού μοντέλου στη διαδικασία απόφασης.
Η αρχιτεκτονική περιλαμβάνει πράκτορα συντονισμού, πράκτορες συμμετεχόντων και πράκτορες
πόρων, οι οποίοι επικοινωνούν μέσω ανταλλαγής μηνυμάτων για την τοπική αξιολόγηση των
υποψήφιων χρονικών διαστημάτων και την οριστικοποίηση της συνάντησης. Η υλοποίηση βασίστηκε
στο πλαίσιο SPADE και στο πρωτόκολλο XMPP για την ανάπτυξη και την επικοινωνία των πρακτόρων,
σε REST API για την αλληλεπίδραση με το σύστημα, σε τοπική εκτέλεση Μεγάλου Γλωσσικού
Μοντέλου για τη σημασιολογική επεξεργασία και στο πρότυπο iCalendar για την παραγωγή
διαλειτουργικών αρχείων ημερολογίου.
Η πειραματική αξιολόγηση έδειξε ότι το σύστημα εντοπίζει έγκυρες λύσεις όταν αυτές υπάρχουν,
αποτυγχάνει με ελεγχόμενο τρόπο όταν δεν υπάρχει διαθέσιμο κοινό χρονικό διάστημα και παραμένει
λειτουργικό υπό αυξανόμενο αριθμό συμμετεχόντων. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι το μεγαλύτερο μέρος
του συνολικού χρόνου απόκρισης οφείλεται στο σημασιολογικό υποσύστημα, ενώ ο πολυπρακτορικός
μηχανισμός παρουσιάζει σταθερότερη συμπεριφορά στα εξεταζόμενα σενάρια.
Συνολικά, η εργασία παρουσιάζει και αξιολογεί μία συγκεκριμένη υβριδική αρχιτεκτονική για τον
αυτόματο προγραμματισμό συναντήσεων, στην οποία η σημασιολογική κατανόηση των αιτημάτων
διαχωρίζεται από τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Τα αποτελέσματα τεκμηριώνουν τη
λειτουργικότητα της προτεινόμενης υλοποίησης στα σενάρια που εξετάστηκαν και αναδεικνύουν τα
βασικά χαρακτηριστικά απόδοσης και τους περιορισμούς της.
Μια μεθοδολογική προσέγγιση των διαφορών των Ελληνικών Λογιστικών Προτύπων (Ε.Λ.Π.) σε σχέση με το Ελληνικό Γενικό Λογιστικό Σχέδιο (Ε.Γ.Λ.Σ.)
(ΔΙΠΑΕ, 2026-07-14) Ηλιάδης, Ιωάννης; Παντελίδης, Παναγιώτης; Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, Τμήμα Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων
Στην παρούσα Διπλωματική Εργασία γίνεται μια προσπάθεια διερεύνησης των διαφορών του παλιού λογιστικού πλαισίου της Ελλάδος σε σχέση με το νέο λoγιστικό πλαίσιo πoυ έφερε ο Ν. 4308/2014 με την εφαρμογή των Eλληνικών Λoγιστικών Πρoτύπων από την 01/01/2015. Το Eλληνικό Γενικό Λoγιστικό Σχέδιο (Ε.Γ.Λ.Σ.) διέπεται από ένα πλαίσιο κανόνων, δεσμευτικό για όλους και ακολουθούμενο από ένα σχέδιο λογαριασμών. Με αυτό τον τρόπο συνέβαλε στην διαφάνεια των λoγιστικών δεδoμένων των επιχειρήσεων και έκανε ευκoλότερο το ελεγκτικό έργo των φoρολογικών αρχών και των υπολοίπων ενδιαφερομένων. Με το πέρασμα των χρόνων, όμως δημιουργήθηκαν προβλήματα και αδυναμίες. Έτσι πολλές εταιρείες κυρίως οι εισηγμένες στο Χ.Α. αναγκάστηκαν να εφαρμόζουν στην καθημερινότητα τους τα Δ.Λ.Π. Αυτό με τη σειρά του δημιούργησε επιπλέον προβλήματα, όπως η ανάγκη για υψηλή λογιστική οργάνωση ανάγκασε τις περισσότερες επιχειρήσεις να μην μπορούν να ανταπεξέλθουν στα νέα λογιστικά δεδομένα. Βλέποντας αυτή την κατάσταση να διογκώνεται η Ε.Ε. και αντιλαμβανόμενη την αναγκαιότητα εκσυγχρονισμού του λογιστικού πλαισίου το 2013 με την οδηγία 2013/34 έδωσε την δυνατότητα στα κράτη – μέλη της να διαμορφώσουν ένα λογιστικό πλαίσιο προσαρμοσμένο στις οικονομικές και επιχειρηματικές συνθήκες της κάθε χώρας. Η Ελλάδα αναγκασμένη να υιοθετήσει τη Ευρωπαϊκή Οδηγία ψήφισε τον Ν.4308/2014 δημιουργώντας έτσι τα νέα Ελληνικά Λογιστικά Πρότυπα (Ε.Λ.Π.). Ο συγκεκριμένος νόμος μπήκε σε εφαρμογή την Πρωτοχρονιά του 2015. Ο Νόμος αυτός κατηγοριοποίησε τις επιχειρήσεις με βάση το μέγεθός τους σε πολύ μικρές, μικρές και μεγάλες (πληρώντας συγκεκριμένα αριθμητικά κριτήρια) και αντιστοίχως τον ορισμό των υποχρεώσεών τους. Με την ψήφιση του νόμου που έβαλε σε εφαρμογή τα Eλληνικά Λoγιστικά Πρότυπα η Ελληνική Κυβέρνηση στόχευε στην καλυτέρευση και στον εκσυγχρονισμό των κανόνων που εφαρμόζονταν ήδη στο Ελληνικό Γενικό Λογιστικό Σχέδιο. Παράλληλα τα Ε.Λ.Π. εισήγαν άγνωστους όρους μέχρι τότε όπως η επιμέτρηση σε εύλογη αξία και η αναβαλλόμενη φορολογία. Επιπροσθέτως, εφαρμόστηκαν οι καινούριοι τρόποι κατάρισης των χρηματοοικονομικών καταστάσεων. Σκοπός του νέου αυτού εγχειρήματος είναι η σύγκριση των Ελληνικών εταιρειών σε σχέση με τις ξένες εταιρίες με βελτίωση της αξιοπιστίας τους με απώτερο στόχο την προσέλκυση νέων ξένων επενδυτών σε αυτές. Στα πλαίσια της Διπλωματικής Εργασίας διενεργήθηκε έρευνα που σκοπός της ήταν να διερευνηθεί η άποψη των επαγγελματιών για την εφαρμογή των Ελληνικών Λoγιστικών Πρoτύπων. Για τη δημιουργία του ερωτηματολογίου χρησιμοποιήθηκε το Google Forms και το Microsoft Word. Η αποστολή και η συλλoγή των ερωτηματoλογίων πραγματοποιήθηκε με δύο τρόπους: Α) Με την αποστολή του ερωτηματολογίου μέσω e-mail.Β) Με κατ’ ιδίαν συναντήσεις με φορείς, λογιστές και επιχειρήσεις που διαθέτουν οικονομική υπηρεσία. Με το πέρας της έρευνας ακολούθησε η ποσοτική και στατιστική ανάλυση των δεδομένων που συλλέχθηκαν κατά τη διάρκεια της έρευνας. Από την ανάλυση αυτή εξήχθησαν και τα απoτελέσματα της έρευνας. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι με τα Ελληνικά Λογιστικά Πρότυπα επηρεάστηκαν τόσο οι λογιστές όσο και οι επιχειρήσεις. Αποδείχθηκε ότι τα Ελληνικά Λογιστικά Πρότυπα κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση και ότι οι επιχειρήσεις που τα εφαρμόζουν έχουν ωφεληθεί από τη μετάβαση στα Ελληνικά Λογιστικά Πρότυπα από το Ελληνικό Γενικό Λογιστικό Σχέδιο που εφαρμόζονταν στην Ελλάδα τις προηγούμενες δεκαετίες.
ΣΧΕΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΟΘΕΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΔOΣΗΣ ΜΙΑΣ ΕΠΙΧΕΙΡΙΣΗΣ
(ΔΙΠΑΕ, 2023-06-14) ΓΚΑΒΑΝΙΔΟΥ, ΕΥΣΤΡΑΤΙΑ; ΦΩΛΙΝΑΣ , ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ; Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, Τμήμα Διοίκησης Εφοδιαστικής Αλυσίδας
Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η σχέση που υπάρχει μεταξύ διαχείρισης Αποθεμάτων και Απόδοσης της επιχείρησης. Πρόκειται για ένα θέμα το οποίο εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται το τμήμα Logistics τα Αποθέματα μέσα από πληροφοριακό σύστημα ERP. Αμέσως μετά, πραγματοποιείται αναφορά στον τρόπο με τον οποίο το πληροφοριακό σύστημα ERP μπορεί να αποδώσει τα Αποθέματα με αποτελεσματικό τρόπο. Συνεπώς, οι στόχοι της εργασίας είναι η παρουσίαση του πληροφοριακού συστήματος ERP ως ένα αποτελεσματικό εργαλείο, ο τρόπος διαχείρισης των Αποθεμάτων με συστημικό τρόπο και τέλος οι περιορισμοί που μπορεί να καταγραφούν.
Σκοπός της εργασίας είναι η παρουσίαση της διαχείρισης των αποθεμάτων βοηθώντας στην αποδοτικότητα της εταιρείας. Πρόκειται για ένα θέμα το οποίο εστιάζει σε θεωρίες και πρακτικές πάνω στην διαχείριση των αποθεμάτων, ενώ παράλληλα αναφέρει και πρακτικές οι οποίες μπορούν να μεγιστοποιήσουν την αποδοτικότητα μιας επιχείρησης.
Η μεθοδολογία που καλείται να εφαρμοστεί στην παρούσα διπλωματική εργασία είναι Ποιοτική. Ο λόγος που καλείται να χρησιμοποιηθεί η συγκεκριμένη μέθοδος οφείλεται στο γεγονός πως θα πραγματοποιηθούν συνεντεύξεις από στελέχη εταιρείας τα οποία δίνουν το βέλτιστο αποτέλεσμα στην επιχείρηση.
Παγκοσμιοποίηση και Εφοδιαστική Αλυσίδα
(ΔΙΠΑΕ, 2022) Σκορδαλού, Λυδία; Φωλίνας, Δημήτριος; Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης, Τμήμα Διοίκησης Εφοδιαστικής Αλυσίδας
Η παγκοσμιοποίηση έχει επηρεάσει σημαντικά την αλυσίδα εφοδιασμού, οδηγώντας στην ανάπτυξη μιας παγκόσμιας αλυσίδας εφοδιασμού. Η παγκόσμια αλυσίδα εφοδιασμού αναφέρεται στο διασυνδεδεμένο δίκτυο προμηθευτών, κατασκευαστών, διανομέων και λιανοπωλητών που λειτουργούν σε πολλές χώρες και περιοχές για την παράδοση αγαθών και υπηρεσιών σε πελάτες σε όλο τον κόσμο. Η παγκοσμιοποίηση της αλυσίδας εφοδιασμού οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, όπως η ανάπτυξη του διεθνούς εμπορίου, η πρόοδος της τεχνολογίας και των μεταφορών και η απελευθέρωση των εμπορικών πολιτικών. Αυτοί οι παράγοντες διευκόλυναν τις εταιρείες να προμηθεύονται υλικά, να κατασκευάζουν προϊόντα και να τα διανέμουν σε όλο τον κόσμο. Ένα από τα βασικά οφέλη της παγκοσμιοποίησης στην αλυσίδα εφοδιασμού είναι η πρόσβαση σε ένα ευρύτερο φάσμα προμηθευτών και το χαμηλότερο κόστος των πρώτων υλών και της εργασίας. Οι εταιρείες μπορούν να προμηθεύονται υλικά και εξαρτήματα από διάφορες χώρες, επιτρέποντάς τους να επωφελούνται από χαμηλότερο κόστος και προϊόντα υψηλότερης ποιότητας. Ωστόσο, η παγκοσμιοποίηση της αλυσίδας εφοδιασμού συνοδεύεται επίσης από διάφορες προκλήσεις, όπως η αυξημένη πολυπλοκότητα, ο κίνδυνος της αλυσίδας εφοδιασμού και η ανάγκη για αποτελεσματική επικοινωνία και συνεργασία σε πολλές περιοχές και κουλτούρες.
AI and AE: Aristotelian Virtue Ethics at the Core of the Ethical Use of Artificial Intelligence in Lower Secondary Education
(2025-12-12) Bakali, Olympia; Πολυτεχνική Σχολή, Τμήμα Μηχανικών Πληροφορικής και Ηλεκτρονικών Συστημάτων
Abstract—The rapid integration of Artificial Intelligence (AI) into education constitutes not merely a technological development but a profound anthropological and pedagogical transformation reshaping learners’ relationships with knowledge, truth, judgment, agency and community. Although contemporary institutional frameworks (AI Act, EU Guidelines, National Documents) emphasize risk mitigation, human oversight, fundamental rights, they largely remaining external to ethical formation in lived school practice.
This study addresses a clear scientific gap: the absence of a coherent pedagogical model capable of foregrounding how AI ethics is understood and explicitly enacted in classrooms. It is, thus, situated within the genre of conceptual research as it advances theory through normative reasoning, philosophical analysis and interpretative engagement with institutional and educational discourse rather than empirical investigation.
The main aim of the study is to propose a reflective, virtue-based pedagogical and philosophical model for AI Ethics Education in secondary education that integrates critical understanding of AI into the core of the educational process addressing AI ethical dilemmas and supporting the holistic development of the school community. It seeks to: a. synthesize Aristotelian virtue ethics with contemporary AI ethics discourse and pedagogical theory, b. propose the in situ co-creation of an Internal School Code of Digital Ethics (ISCDE) as a humanistic guide for cultivating Digital Phronēsis-Prudence, c. elucidate the Code’s pedagogical logic as a tool for responsible AI use, teacher professional empowerment and collective ethical culture formation.
The model integrates Aristotelian virtue ethics -mesotēs, hexis proairetikē and phronēsis- (virtue as mean, habituation by deliberative choice, practical prudence) drawing on Aristotle’s Nicomachean Ethics (NE). This foundation is extended through Techno-moral virtues theory, Critical Pedagogy, Multiple Intelligences, Social Constructivism, Holistic Learning and the methodological use of Critical Discourse Analysis and Thematic Analysis. Two school textbooks -the Anthology of Philosophical Texts and Euripides’ Helen serve as pedagogical anchors. The above Aristotelian theory alongside the ontological dilemma of εἶναι–φαίνεσθαι (being-appearing) in Helen is reinterpreted in relation to AI verisimilitude, demonstrating the central role of humanities subjects in cultivating ethical judgment within digital education.
Methodologically, the model follows a three-phase conceptual process: Critical Discourse Analysis of official AI texts by teachers as institutional moral literacy; thematic synthesis of values re-signified as virtues; classroom “scenarios” enabling experiential AI habituation. Institutional values are transformed into digital virtues articulated as means
between AI deficiency and excess and embodied in the ISCDE, a co-created ongoing pedagogical artifact. An example is given on Digital Liberality, where prompt sharing and attribution practices shift AI use toward communal epistemic contribution.
Expected outcomes are multilevel: students cultivate Digital Prudence, moral judgment, balanced AI use and critical agency; teachers develop institutional literacy and professional confidence; schools foster a shared ethical culture of AI governance.
Policy recommendations to the Institute of Educational Policy involves advocating the institutionalization of AI Ethics Education as a cross-curricular priority, the integration of Aristotelian ethics and humanities-based reflection into curricula and the strengthening of teacher institutional literacy. The originality of the study lies in defining Digital Phronēsis as a new educational competence for human-centered education in the AI era.