Ο ρόλος του ουρικού οξέος στην περιφερική νευροπάθεια σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2

Abstract

Η παρούσα μελέτη διερευνά το ρόλο του ουρικού οξέος, αναφορικά με τις μεταβολές που επιφέρει στην περιφερική νευροπάθεια σε ασθενείς που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Η έρευνα αξιολογεί το ηλεκτρομυογράφημα ως μέθοδο εκλογής και παρακολούθησης της πορείας της ασθένειας. Στην βιβλιογραφία υπάρχουν αντικρουόμενα αποτελέσματα, αναφορικά με το ρόλο του ουρικού οξέος στην περιφερική νευροπάθεια των διαβητικών ασθενών, ενώ δεν υπάρχει πλήθος στοιχείων που να αξιολογούν τη χρήση του ηλεκτρομυογραφήματος. Η ανάλυση περιλάμβανε τη καταγραφή ορισμένων δεικτών ασθενών που λαμβάνουν φροντίδα υγείας σε ιδιωτική κλινική της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ανάμεσα στις τιμές που καταγράφονται, περιλαμβάνεται ο δείκτης μάζας σώματος, οι τιμές που αφορούν τις πιέσεις των ασθενών, η διάρκεια του σακχαρώδους διαβήτη, η λειτουργία του νεφρού (GFR), η γλυκόζη νηστείας και το ουρικό οξύ. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι δεν βρέθηκε κάποια στατιστικά σημαντική διαφορά στις τιμές του ουρικού οξέος, ανάμεσα στους διαβητικούς ασθενείς που έχουν νευροπάθεια και σε αυτούς που δεν έχουν, με μόνη εξαίρεση την ύπαρξη σημαντικότητας ανάμεσα στα δύο φύλα με τους άνδρες σακχαροδιαβητικούς να έχουν υψηλότερα επίπεδα ουρικού οξέος. Επίσης, βρέθηκε ότι υπάρχει υψηλότερο επίπεδο ουρικού οξέος σε διαβητικούς ασθενείς με διαβητική νευροπάθεια. Παρατηρήθηκε ότι οι γυναίκες σακχαροδιαβητικοί, είχαν υψηλότερες τιμές ολικής χοληστερόλης, ενώ όσοι είχαν νευροπάθεια νοσούσαν από σακχαρώδη διαβήτη περισσότερα χρόνια σε σύγκριση με αυτούς που δεν είχαν διαγνωσθεί με νευροπάθεια. Είναι πιθανόν, ο ισχυρισμός ότι οι αλλαγές στα επίπεδα του ουρικού οξέος, να προκαλέσουν αλλαγές στον τρόπο εξέλιξης της διαβητικής νευροπάθειας να είναι αληθής, αλλά χρειάζεται περαιτέρω επιστημονική μελέτη.

The present study investigates the role of uric acid, regarding the changes it brings about in peripheral neuropathy in patients suffering from type 2 diabetes. The research evaluates the electromyogram as a method of choice and monitoring the course of the disease. In the literature, there are conflicting results regarding the role of uric acid in peripheral neuropathy in diabetic patients, while there is not much evidence evaluating the use of the electromyogram. The analysis included recording some indicators of patients receiving health care in a private clinic in the Republic of Cyprus. Values recorded include body mass index, patient blood pressure values, duration of diabetes, renal function (GFR), fasting glucose and uric acid. The results showed that no statistically significant difference was found in uric acid values between diabetic patients with neuropathy or not, with the only exception being significance between the two sexes, with diabetic men having higher uric acid levels. It was also found that there is a higher level of uric acid in diabetic patients, with diabetic neuropathy. It was observed that women with diabetes had higher total cholesterol values, while those with neuropathy had diabetes for more years than those without neuropathy. It is possible that the claim that changes in uric acid levels cause changes in the way diabetic neuropathy progresses is true, but further scientific study is needed.