Κινητικά ελλείμματα σε παιδιά με αυτισμό και αναγκαιότητα για κινητικά θεραπευτικά προγράμματα
Αρχεία
Ημερομηνία
2023-06-09
Συγγραφείς
Σκαφτούρου, Ευαγγελία
Τίτλος Εφημερίδας
Περιοδικό ISSN
Τίτλος τόμου
Εκδότης
Δικαιώματα
Default License
Παραπομπή
Σκαφτούρου, Ε. (2023). Κινητικά ελλείμματα σε παιδιά με αυτισμό και αναγκαιότητα για κινητικά θεραπευτικά προγράμματα (Μεταπτυχιακή εργασία). ΔΙ.ΠΑ.Ε.
Παραπομπή
Περίληψη
Περίληψη
Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει τα ελλείματα αδρής κινητικότητας παιδιών με Διαταραχής Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ) και να εξετάσει την αναγκαιότητα συμβολής της φυσικοθεραπείας στα θεραπευτικά προγράμματα που ακολουθούν τα παιδιά με ΔΑΦ.
Μέθοδος: Στην έρευνα συμμετείχαν 10 παιδιά ηλικίας 5 έως 10 ετών, με διάγνωση ΔΑΦ. Για την αξιολόγηση της αδρής κινητικότητας των παιδιών, χρησιμοποιήθηκε η κλίμακα TGMD-3 με πρόσθετη οπτική υποστήριξη. Στα αποτελέσματα διενεργήθηκε περιγραφική στατιστική και επαγωγική ανάλυση.
Αποτελέσματα: Από τις μετρήσεις προέκυψε ότι τα παιδιά που συμμετείχαν, σημείωσαν χαμηλό συνολικό σκορ στο TGMD-3 με Μ.Ο. 49,9. Τα παιδιά του δείγματος που είχαν παρακολουθήσει φυσικοθεραπεία ήταν μόλις 3 με αποτέλεσμα να μην μπορεί να υπάρξει αποτέλεσμα σημαντικής στατιστικής σημασίας.
Συμπεράσματα: Τα ελλείμματα αδρής κινητικότητας αποτελούν χαρακτηριστικό για τα παιδιά με ΔΑΦ. Η φυσικοθεραπεία δεν αποτελεί διαδεδομένη μέθοδο κινητικής παρέμβασης για τα παιδιά με αυτισμό. Θα πρέπει να γίνουν περαιτέρω μελέτες που να διερευνήσουν την επίδραση προγραμμάτων φυσικοθεραπείας στην κινητικότητα και την εξέλιξη των παιδιών με ΔΑΦ.
The aim of this study is to investigate the gross motor deficits of children with Autistic Spectrum Disorder (ASD) and to evaluate the necessity of the contribution of physiotherapy in the therapeutic programs followed by children with ASD. Method: Ten children (5 to 10 years old) diagnosed with ASD participated in this study. The TGMD-3 scale, with additional visual support, was used in order to assess the children’s gross motor skills. Descriptive statistical and inferential analysis was performed on the results. Results: The measurements revealed that the participating children had a low total score on the TGMD-3 with an M.S. of 49.9. There were only 3 children in the sample who had attended physiotherapy, therefore a result of significant statistical significance could not be obtained. Conclusions: Gross motor deficits are a characteristic feature of children with ASD. Physiotherapy is not a widespread method of motor intervention for children with autism. Further studies should be conducted to investigate the effect of physical therapy programs on the mobility and development of children with ASD.
The aim of this study is to investigate the gross motor deficits of children with Autistic Spectrum Disorder (ASD) and to evaluate the necessity of the contribution of physiotherapy in the therapeutic programs followed by children with ASD. Method: Ten children (5 to 10 years old) diagnosed with ASD participated in this study. The TGMD-3 scale, with additional visual support, was used in order to assess the children’s gross motor skills. Descriptive statistical and inferential analysis was performed on the results. Results: The measurements revealed that the participating children had a low total score on the TGMD-3 with an M.S. of 49.9. There were only 3 children in the sample who had attended physiotherapy, therefore a result of significant statistical significance could not be obtained. Conclusions: Gross motor deficits are a characteristic feature of children with ASD. Physiotherapy is not a widespread method of motor intervention for children with autism. Further studies should be conducted to investigate the effect of physical therapy programs on the mobility and development of children with ASD.
Περιγραφή
Μεταπτυχιακή εργασία - Σχολή Επιστημών Υγείας - Τμήμα Φυσικοθεραπείας, 2023 (α/α 14028)