Συστήματα σύγχρονης τηλεκπαίδευσης, χρήση τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και αξιοποίηση στο πλαίσιο των μέτρων για τη διαχείριση της πανδημίας στην Ελλάδα

Abstract

Στο τέλος του 2019 έμελλε να εμφανισθεί ο ανησυχητικά επικίνδυνος νέος κορωνοϊός (Covid-19). Σταδιακά κι αφού εξαπλώθηκε σε όλο τον πλανήτη, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προχώρησε σε κήρυξη κατάσταση έκτακτης ανάγκης και χαρακτήρισε την υγειονομική κρίση ως πανδημία. Στο πλαίσιο αντιμετώπισης του ιού, σχεδόν όλα τα τμήματα όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες ανέστειλαν την λειτουργία τους και ο κίνδυνος να χαθεί η ακαδημαϊκή χρονιά ήταν αισθητά ορατός. Έτσι, στις περισσότερες χώρες παγκοσμίως εφαρμόσθηκε η, γνωστή πια σε όλους ως σύγχρονη εξ αποστάσεως εκπαίδευση. Οι νέες συνθήκες δεν άφησαν ανεπηρέαστους ούτε τους εκπαιδευτές ούτε τους εκπαιδευόμενους. Συγκεκριμένα, στην τριτοβάθμια εκπαίδευση πραγματοποιήθηκαν έρευνες ώστε να αξιολογηθεί το νέο υποχρεωτικό εκπαιδευτικό σύστημα εν μέσω πανδημίας. Οι πιο προσφιλείς πλατφόρμες που χρησιμοποιήθηκαν για τις τηλεδιαλέξεις προσπάθησαν να προσομοιάσουν τις τηλεδιασκέψεις με το εκπαιδευτικό περιβάλλον

In late 2019 a new, alarmingly dangerous virus was discovered, known as coronavirus (Covid-19). Gradually, the new virus affected more and more countries worldwide and the health crisis was eventually characterized as a pandemic by the World Health Organization. In order to handle the pandemic effectively, almost all departments of education suspended their function and all academic activity seemed to have been completely lost for the year. Thus, contemporary distance learning was used in many countries to counter that problem; both academic trainers and trainees were affected by the new circumstances. In particular, researches were conducted in order to evaluate the new educational system in departments of higher education. The most popular platforms used for distance lectures were optimized and became nearly as good as the educational environment, up until just before the pandemic happened