Άγχος, κατάθλιψη και σωματική υγεία των γονέων παιδιών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1

Abstract

Εισαγωγή: Το στρες που προκαλεί στους γονείς η αντιμετώπιση του παιδικού διαβήτη τύπου 1, σχετίζεται με συμπτώματα κατάθλιψης, προβλήματα στη σωματική υγεία, αλλά και με μείωση της ποιότητας ζωής τους. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να μελετηθούν τα επίπεδα ψυχικής και σωματικής υγείας των γονέων παιδιών με Σακχαρώδη Διαβήτη 1 καθώς και η επίδραση της ψυχικής στην σωματική υγεία. Η έρευνα επιπλέον μελετάει πως διαφοροποιούνται τα επίπεδα σωματικής και ψυχικής υγείας ανάλογα τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των γονέων αλλά και ανάλογα τα δημογραφικά-κλινικά χαρακτηριστικά παιδιού και οικογένειας. Μεθοδολογία: Διεξήχθη μία πρωτογενής, ποσοτική, συσχέτισης και σύγκρισης μεταξύ και εντός συμμετεχόντων, με χρήση των αξιόπιστων και έγκυρων ερωτηματολογίων GHQ-28 (α≥0,748) και DASS-21 (α≥0,903). Στην έρευνα συμμετείχαν 129 γονείς, στην πλειοψηφία τους εργαζόμενες γυναίκες, μέσης ηλικίας 45 ετών, παντρεμένες με 1-2 παιδιά που ζουν σε αστική περιοχή, με επίπεδο εκπαίδευσης Λυκείου ή Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που έχουν παιδί μέσης ηλικίας 13 ετών, που εμφάνισαν σακχαρώδη διαβήτη σε ηλικία 8 περίπου ετών. Η ανάλυση των δεδομένων έγινε σε σημαντικότητα 5%. Αποτελέσματα: Η σωματική υγεία επιβαρύνθηκε μέσω προβλημάτων αϋπνίας (46,5%) και σωματικών συμπτωμάτων εξάντλησης (34,9%). Χαμηλά ήταν τα επίπεδα κοινωνικής δυσλειτουργίας (17,1%). Υψηλότερα σωματικά συμπτώματα εμφάνισαν οι γονείς με περισσότερο στρες και άγχος. Η ψυχική υγεία επιβαρύνθηκε κυρίως λόγω αυξημένου άγχους (33,4%). Χαμηλά ήταν τα επίπεδα στρες (24%), κατάθλιψης (19,4%) και έντονων καταθλιπτικών συμπτωμάτων (8%). Η κατάθλιψη συνδέθηκε άμεσα με την κοινωνική δυσλειτουργία. Μεγαλύτερο στρες εμφάνισαν οι γονείς μικρότερης ηλικίας. Οι γονείς οι οποίοι δεν βρίσκονται σε έγγαμη οικογενειακή κατάσταση ή δεν ζουν με τον σύντροφο τους, οι γονείς με λιγότερα παιδιά, οι γονείς που έχουν αγόρι εμφάνισαν περισσότερα καταθλιπτικά συμπτώματα. Οι μητέρες που είχαν μεταπτυχιακό ή διδακτορικό, εμφάνισαν σε μεγαλύτερο βαθμό άγχος, στρες κατάθλιψη, σωματικά και καταθλιπτικά συμπτώματα αλλά και αϋπνία. Όσο μεγαλύτερο είναι το σάκχαρο του παιδιού τόσο περισσότερο άγχος και αϋπνία, και τόσο μεγαλύτερο βαθμό στρες και κατάθλιψης έχουν οι γονείς τους. Συμπεράσματα: Η αϋπνία, η σωματική εξάντληση και το άγχος ήταν τα κυριότερα προβλήματα σωματικής και ψυχικής υγείας των γονέων. Η μείωση του άγχους είναι απαραίτητη καθώς αυξάνει τα σωματικά συμπτώματα. Αδύναμες ομάδες οι οποίες χρήζουν μεγαλύτερης στήριξης είναι οι γονείς μικρότερης ηλικίας, που ζουν μόνοι, έχουν λιγότερα παιδιά, οι μητέρες με υψηλό μορφωτικό επίπεδο, οι γονείς που έχουν αγόρι με πρόβλημα διαβήτη και οι γονείς που έχουν παιδί με υψηλές μετρήσεις σακχάρου.Introduction: The stress caused to parents by dealing with type 1 childhood diabetes is related to symptoms of depression, physical health problems, but also to a reduction in their quality of life. Aim: The aim of this research is to study the levels of mental and physical health of parents of children with Diabetes 1, as well as the effect of mental health to physical. The research also studies how the levels of physical and mental health differ according to the demographic characteristics of the parents and according to the demographic-clinical characteristics of the child and family. Methodology: A primary, quantitative, correlative and comparison study between and within subjects, was conducted using the reliable and valid GHQ-28 (a≥0.748) and DASS-21 (a≥0.903) questionnaires. Totally, 129 parents participated in the research, the majority of them working women, of average age 45 years, married with 1-2 children living in an urban area, with a high school or higher education level and having child a with an average age of 13 years, who developed diabetes mellitus at the age of 8 years. Data analysis was done at 5% significance. Results: Physical health was burdened through insomnia problems (46.5%) and physical symptoms of exhaustion (34.9%). The levels of social dysfunction were low (17.1%). Parents with more stress and anxiety showed higher physical symptoms. Mental health was burdened mainly due to increased stress (33.4%). The levels of stress (24%), depression (19.4%) and intense depressive symptoms (8%) were low. Depression was directly linked to social dysfunction. Younger parents showed greater stress. Parents who are not in a married family situation or do not live with their partner, with fewer children and those who have a son showed more depressive symptoms. Mothers who had a master's degree or a doctorate showed a greater degree of anxiety, stress, depression, physical and depressive symptoms as well as insomnia. The higher the child's glucose, the more anxiety, insomnia, stress and depression their parents have. Conclusions: Insomnia, physical exhaustion and anxiety were the main physical and mental health problems of the parents. Reducing anxiety is essential, as it increases physical symptoms. Vulnerable groups that need more support are younger parents, who live alone, have fewer children, mothers with a high level of education, parents who have a son with diabetes and parents who have a child with higher glucose.