Η αξιολόγηση των δικαστικών υπαλλήλων στην Ελλάδα: προκλήσεις, προοπτικές και επιπτώσεις στη λειτουργία της δικαιοσύνης

Abstract

Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στη διερεύνηση του συστήματος αξιολόγησης των δικαστικών υπαλλήλων στην Ελλάδα, εξετάζοντας τη συμβολή του στη στρατηγική διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού και στην ποιοτική αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών στο πεδίο της δικαιοσύνης. Στο θεωρητικό πλαίσιο της μελέτης αναλύονται οι σύγχρονες τάσεις της Δημόσιας Διοίκησης, οι μεταρρυθμίσεις στη Διοίκηση Ανθρώπινων Πόρων, καθώς και ο αντίκτυπος του ψηφιακού μετασχηματισμού και της ηλεκτρονικής δικαιοσύνης (e-Justice) στη λειτουργική αναδιοργάνωση των δικαστικών δομών. Η ερευνητική προσέγγιση είναι ποσοτική και υλοποιήθηκε μέσω της διανομής δομημένου ερωτηματολογίου σε δικαστικούς υπαλλήλους, με σκοπό την αποτύπωση και ανάλυση των στάσεων και των αντιλήψεών τους αναφορικά με την αντικειμενικότητα, τη δικαιοσύνη και την αποτελεσματικότητα των υφιστάμενων διαδικασιών αξιολόγησης. Τα εμπειρικά δεδομένα καταδεικνύουν ότι το ισχύον αξιολογικό πλαίσιο αντιμετωπίζεται με επιφυλακτικότητα έως αρνητισμό από τους συμμετέχοντες. Ειδικότερα, εντοπίζονται ελλείμματα ως προς την αντικειμενικότητα και τη διαφάνεια των διαδικασιών, καθώς και απουσία οργανικής σύνδεσης της αξιολόγησης με την επαγγελματική εξέλιξη και τη συνεχιζόμενη επιμόρφωση του προσωπικού. Επιπλέον, διαπιστώνεται περιορισμένη συμβολή του συστήματος στη βελτίωση της οργανωσιακής απόδοσης και της ποιότητας της δικαιοσύνης, γεγονός που αναδεικνύει δομικές και λειτουργικές δυσλειτουργίες κατά την εφαρμογή του. Συμπερασματικά, η μελέτη υπογραμμίζει την επιτακτική ανάγκη ανασχεδιασμού του συστήματος αξιολόγησης επί τη βάσει των αρχών της αξιοκρατίας και της διαφάνειας. Προτείνεται η συστηματική εκπαίδευση των αξιολογητών και η ευθυγράμμιση των διαδικασιών με σύγχρονους μηχανισμούς ανάπτυξης του ανθρώπινου δυναμικού, προκειμένου η αξιολόγηση να μετεξελιχθεί σε ένα ουσιαστικό εργαλείο διοικητικής βελτίωσης και οργανωσιακής μάθησης στο ελληνικό δικαστικό σύστημα.

This thesis focuses on investigating the evaluation system of judicial officers in Greece, examining its contribution to the strategic management of human resources and the qualitative improvement of the services provided in the field of justice. The theoretical framework of the study analyzes the contemporary trends in Public Administration, the reforms in Human Resources Management, as well as the impact of digital transformation and electronic justice (e-Justice) on the functional reorganization of judicial structures. The research approach is quantitative and was implemented through the distribution of a structured questionnaire to judicial officers, with the aim of capturing and analyzing their attitudes and perceptions regarding the objectivity, fairness and effectiveness of the existing evaluation procedures. Empirical data demonstrate that the current evaluation framework is viewed with caution and even negativity by the participants. In particular, deficiencies are identified in terms of the objectivity and transparency of the procedures, as well as the absence of an organic connection between the evaluation and the professional development and continuous training of the staff. Furthermore, the limited contribution of the system to the improvement of organizational performance and the quality of justice is observed, which highlights structural and functional dysfunctions during its implementation. In conclusion, the study highlights the urgent need to redesign the evaluation system based on the principles of meritocracy and transparency. It is proposed to systematically train evaluators and align the procedures with modern human resource development mechanisms, in order for the evaluation to evolve into an essential tool for administrative improvement and organizational learning in the Greek judicial system. Keywords: judicial officers, performance appraisal, public administration, human resource management (HRM), organizational justice, public sector